Summula Raymundiet pane. vel ꝙ vellet obẜuare continentiā vel caſtitatē tunc ad illd̓ votuꝫnon reſtringit̉ viro ꝯtradicēte. quia mulier in illo cāu nō eſt ſuijpius. ſꝫeſt ſui viri ⁊ econuerſo. Etiam ideo. quia in hoc fieret p̄iudicium alteri. vthabetur in decretalibus extra de voto. Nec etiam ẜuus ſimilis conditionis poteſt vouere aliquid ſine conſenſu domini ſui Similiter nec puerante annos diſcretionis ſeu pubertatis. Similiter alienatꝰ a mente. Sſi poſtea fuerit compos rationis ſue ⁊ conſentiat ⁊ adhuc vouet tunc te-netur adimplere tale votum ⁊ alias non. Item nec epiſcopus niſi cuꝫ licentia pape. Nec monachus niſi cum licentia ſui ſuꝑioris. vt pꝫ in de-cretis. ⁊ hoc inteligitur de voto abſtinentie¶ Tercio eſt notādū ꝙ nulla mulier ad ſcd̓as nuptias migrare p̄ſumitdonec de morte mariti ſui cercius conſtat ⁊ manifeſte ſcit ip̄m eē mortuum. Et illud habetur in quarto libro decretalium de ſecundis nuptijsSed ſi aliqua mulier crederet virum ſuum legittimuꝫ eſſe mortuū itaꝙ diu ſic credidiſſet nec ille repe riret̉ ⁊ contraheret cum alio viro ſolēnitmatrimonium tunc ip̄a mulier excuſatur ab adulterio ⁊ fornicatōe ſi pͥmus vir rediret ꝓpter ignorātiam.¶ Quarto ē notādū ꝙ mulier in illo cāu excuſatur ab adulterio cuminquiſiuit mortem eiꝰ cum magna diligentia ⁊ ſi mulier interim cum ſe-cundo viro generaſſet filios tūc illi filij ſunt legittimi paterne heredita-tis ſic ꝙ poſſunt poſſidere oēs paternas poſſeſſiones. ⁊ illa mulier īme-diate quando pͥmus vir reuertitur tunc amplius non habeat copulamcarnalem cum ſecundo viro. quia ſi hec faceret mulier fornicaria ⁊ adultera eſſet. Si aūt poſt hoc mortuus fuerit primus vir tunc p̄t a nouo redire ad ſecundum virum a quo fuerat ſeparata. Sed tamen oportet ꝙhoc fiat cum conſenſu vtrorunqꝫ. Sed interim ꝙ mulier non eſt certade morte mariti eius tunc non dꝫ ducere aliū virum donec ei ſit certū etmanifeſtū ſic ꝙ videat aliqua euidentia ſigna ex quibꝰ p̄t elicere morteꝫſui viri. vel quo ad hoc dicatur ſibi ꝑ hōies fide dignos. ſic ꝙ mors ſui vi-ri ſufficienti teſtimonio approbat̉.¶ Quinto eſt notādū ꝙ ex lrā vbi d̓r maſculus ⁊ mulier habetur tale documentum ꝙ nomen ꝓpinquitatis ſiue affinitatis oritur ex baptiſmoꝑuulorum. Et illa affinitas eſt inter baptizantem ⁊ baptizatum que eſtpat̓nitas ſpiritualis ex parte baptizātis. ⁊ filiatio ex parte baptizati. Exquo tunc ſequitur talis regula ꝙ nullus baptizans cum baptizato p̄t cōtrahere matrimonium. etiam filius baptizantis cum filia baptizati nōpoſſunt contrahere matrimonium. qꝛ ibi eſt ꝓpinquitas ſeu affinitas inter baptizantem ⁊ patrem baptizti que eſt paternitas. Exquo tunc ſeqͥt̉alia regula ꝙ baptizans nō p̄t contrahere mr̄imonium cum mr̄e bapti-zari. qꝛ ibi eſt ꝓpinquitas ſiue affinitas ſpūalis que eſt inter baptizanteꝫē mr̄em bapt izati. ⁊ hec d̓r maternitas. Fliquando affinitas ſiue ꝓpinotas ſpiritualis fit inter filios baptizantis ⁊ baptizatum. ⁊ hec d̓r ſpiritualfraternitas Et iſti iterum non poſſunt inuicem contrahere matrimo-nium. Et aliquando etiam affinitas ſiue ꝓpinquitas ſpūalis erit int̓ baptizatum. ⁊ etiā inter illos qui eum de fonte ſacri baptiſmi ſuſcipiūt Ehec d̓r compaternitas ſiue filiatio.