detorl inanxxut̉ borī qbionū eiIri ntimi
Folio. lxviii.¶ Ninor nota ē d̓ ſe ⁊ ſil̓r maior. Ad hͦ dubiū rn̄det̉ ꝙ in matrimonio ſuntduo ſcꝫ eēntialia⁊ accn̄talia. eēntialia ſtꝭ mat̓ia ⁊ forma. materia ⁊ ꝑſonaformaꝟo ē vnio aīaꝝ indiuiſibilis ⁊ talia impediūt mr̄imoniū. ſꝫ accn̄tiaſtꝭnobilitas ⁊ diuitie ⁊ talia nō impediūt matrimoniū ſed tunc ad rōempoſſit dici ꝙ de nobilitate dupl̓r loqͥmur: vnoº capimꝰ nobilitatē ꝓ ſb̓ie-cto nobilitatꝭ h̓ īpedit mr̄imoniū. ꝟbigrā. Si crederē me cōtrahere cū ꝑ-ſona nobili ⁊ traderꝫ ꝑſona igͦbil̓. hͦ īpedit mr̄imoniū⁊ hͦ ꝓbat rōne pͥma.Si āt loqͥmur d̓ nobilitate ſb̓iecti hͦ n̄ īpedit mr̄imoniū. ⁊ hͦ ꝓbat rō icia.i. deputata tꝑaᵐ .i. dant̉ .i. in qͥbꝰ. sᵉ mr̄imoniūTempora certa patent quibus hoc liceat ceelbrari.i. reꝑies. sᵉ caſus .i. nō debito ꝓceſſuInuenies plures qͣꝫuis non ordine recto.i. mr̄imonij ſb̓diuidimꝰ sᵉ caſusCaſus coniugi nunc nos diſtinguimus hos ſicsͨ vir .i. mortue mulieris .i. ꝑentelaTu de defuncte mulieris ſanguine nullam.i. mulierē .i. accipias sᵉ ducat viꝝ de ꝓgenie ſui viri mortuiUxorem ducas econuerſo nec et illa¶ Hic autor on̄dit in qͥbꝰ ꝑtibꝰ āni licitū ſit celebrare mr̄imoniū. Et diuidit̉ illa ꝑs in duas ꝑtes. pͥº fac̄ qd̓ dcm̄ ē. 2º excuſat ſe d̓ qͣdā inſufficientis.ibi. inuenies pl̓es. pͥº d̓t ſic. ꝙ ſpōſalia pn̄t fieri oī tꝑe āni. ſolennitas āt nuptiaꝝ ⁊ copula carnal̓ in certꝭ tꝑibꝰ ꝓhibet̉. pͥmū tp̄s ꝓhibitū ē ab aduētudn̄i vſqꝫ ad octauā epyphanie. Scd̓m tp̄s ē a qͣdrageſima vſqꝫ ad octauāpaſche. Terciū ab aſcēſiōe dn̄i vſqꝫ ad octauā trinitatꝭ. In oībꝰ alijs tꝑibꝰpn̄t fieri ſolēnitates nuptiaꝝ imo ꝑſone que ſtꝭ mr̄imonialit̓ cōincte histꝑibꝰ dn̄t eē caſte. Et d̓t vlteriꝰ ⁊ tibi n̄ opꝰ ē volēs tm̄ ꝙ iſta tꝑa in nll̓o ſcri-pto repn̄tari dn̄t rō ē illa. qꝛ iſta tꝑa infringunt̉ qꝛ in ſeptuageſima ⁊ ī aduētu dn̄i multotiēs fiūt ſolēnitates mr̄imonij qd̓ tn̄ d̓ iure nō dꝫ fieri. etcū illa tꝑa infringūt̉. igit̉ autor h̓ nōiatim explicat iſta feſta. Et ſb̓dit alium caſum dicēs. ſi vxor alicuiꝰ morit̉ talis aliā n̄ dꝫ ducere d̓ ſtirpe pͥmevxoris ſꝫ alienā ſic ecōuerſo. ſi vir morit̉ mulier n̄ dꝫ aliquē ducere deſtirpe pͥmi viri. ¶ Circa lrām notādū. iſta tria h̓ enūerata feſta īpediūt mr̄i-moniū ſꝫ n̄ diminuūt cōtractū ⁊ gͦ lꝫ his tꝑibꝰ ſolennitas fieriū dꝫ tn̄ ſi fimatrimoniū eqꝫ bn̄ dꝫ ẜuari ⁊ nō rupi ſiue diminui. Scd̓o notādū ꝙ iſtitꝑibꝰ n̄ poſſe mr̄imoniū attentari intelligit̉ dupl̓r. vnoº qͣntū ad mr̄imonialē cōtractā. alioº qͣntū ad ſolēnitates nuptiaꝝ. pͥmoº poſſit fieri ſingultꝑibꝰ ſꝫ 2oº n̄. rō ē iſta: qꝛ ſolēnitates nuptiaꝝ īpediūt hoīes ī deuotōe ſꝫqꝛiſtꝭ tꝑibꝰ hoīes magꝭ dn̄t eē deuoti⁊ ad ẜuiciū dei p̄ꝑati qͣꝫ alijs tꝑibus. ghmōī ſolēnitates ꝓhibent̉ ⁊ n̄ ſolū ſolēnitates nuptiaꝝ ſꝫ etꝭ matrimoniales. Mercio notādū qͦcunqꝫ tꝑe fit cōtractꝰ mr̄imonij ſꝑ ſtabit ſiue ſit tꝑibus int̓dict ⁊ ſacrꝭ ſiue n̄ niſi aliqͣ cā legittīa p̄ceſſerit ꝓpt̓ quā ſtare nō pr.Un̄ ſeqͥt̉ ꝙ tꝑe ncc̄itatꝭ tūc ſꝑ cōiugiū p̄t celebrari fiue tꝑibꝰ int̓dictꝭ ſiue n̄.nā ponat̉ ꝙ int̓ alique maſculū ⁊ puellā fctā eēt ſpōſalia ⁊ ip̄e n̄ poſſet ſeabſtinere in tꝑibꝰ illis niſi cum ꝟꝟgine ſua cōcūberet tales poſſunt celebrare mr̄imonium cū cōſenſu ſuꝑioris ꝓpter ſcādaluꝫ ⁊ opprobriū euitādū.m ij