Summula Raymundiſeꝑat. ſed d̓s non coniunxit illa duo. ergo nullus hō ſeperat. ⁊ ſi quis ſe-peraret abſqꝫ legittima cauſa haberet perpetuū dolorē cū in infringeretmandatū dei.¶ Circa lrām eſt notādū. ꝙ nullus dabet ſeꝑare hos hoīes abſqꝫ cā legittima ⁊ abſqꝫ aliquo caſu de p̄dictis caſibus. qꝛ ſicut deus eſt trinus in p-ſonis ⁊ vnꝰ in eēntia. ſic etiā illi hoīes ſunt vnū. qꝛ licet duo ſtꝭ in ꝑſonis. ſcꝫvir ⁊ mulier. tn̄ ſunt vnū ꝑ copulā carnalē. gͦ nullus hō debet ſeꝑari hosab inuicē. quos d̓s gl̓ioſus ꝯiunxit. Et ergo lrā d̓t quos d̓s ꝯiūxit homonon ſeꝑat.¶ Scd̓o notādū. ꝙ verus ꝓceſſus ⁊ recta forma in mr̄imonio ſic dꝫ fieripoſtqͣꝫ vir ⁊ mulier ꝯueniūt ibi ſil̓ ad eccl̓iaꝫ cupiētes copulari. tūc vir ſtetpͥmo a dextrꝭ ⁊ mulier a ſiniſtrꝭ. tunc ip̄e ſacerdos pͥmo q̄rat ꝯſenſuꝫ vtrorūqꝫ. ſcꝫ an velint ſe mutuo in mr̄imoniū ducere Poſt hoc ſagax ſac̓dosqͣrat a parētela ⁊ a ppl̓o circūſtante an ſciunt caſus illud mr̄imoniū īpe-dientes. his itaqꝫ factis ſacerdos dicat. ego ꝯiugo tibi katherinā hāc ꝟgi-nē. vel puellā. vel viduā: vel qūo noīat̉ ſuꝑ corpꝰ ⁊ aīaꝫ ⁊ fidē tuā vt ei preſis oībus diebꝰ vite tue ſicut licitū eſt. ⁊ vt diliges eā in ꝓſperis ſicut in aduerſis. in infirmitate. ſicut in ſanittate ⁊ in hoc ſalutē aīe tue q̄ras ⁊ ei ꝓ-ſis vt ſibi ꝓcuras neceſſaria vite. ⁊ ſi incurrat aliqd̓ ꝑiculū corꝑis: ip̄aꝫ nondeſeras ſicut ſalutē aīe tue queras. Et eadē verba ſacerdos dicat cōple-te ap puellā vel viduā ẜꝫ exigentiā. ego ꝯiugo tibi hunc viꝝ Iacobū velqūo tuūc noīat̉ ſuꝑ corpꝰ tuū ⁊ aīaꝫ tuā vt ip̄i ſis obediens oībꝰ diebꝰ vitetue diliges ⁊ honores ⁊ nō moleſtas fiduciā tuā ei adhibēs ſicut tibijp̄i etab eo nunqͣꝫ recedas. Et ſi incurrat aliqd̓ ꝑiculū corꝑis ncc̄aria vite ei ꝓcuras inquātū potes. ſicut q̄ris aīe tue ſalutē. hoc facto ſacerdos ꝯiugatmanꝰ āboꝝ ad inuicē ſtc dicēs. ego ꝯiungo vos in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: ⁊ quos d̓s ꝯiunxit hoc hō non ſeꝑat abſqꝫ pia cā. ⁊ ſic matrimoniū eſtꝯfirmatū ⁊ ꝯiunctū.¶ Iercio eſt notādū. ꝙ duodeciꝫ ſtꝭ caſus īpedientes matrimoniū ꝯtra-hendū ⁊ diuidētes contractū. vn̄ꝰ. Error. conditio. votū. ꝯgnatio. crimē:Cultus: diſꝑitas. vis. ordo. ligamē. honeſtas. Si ſis affinis vel cōire necbis. Hec. ſocianda negant ꝯnūbia facta retractāt. ¶ Pro qͦ ſciēdū. ex quoerror īpedit mr̄imoniū qͥ ē pͥmus caſus d̓ his duodeciꝫ. Tunc eſt notādūꝙ error eſt quadruplex. ſcꝫ. error ꝑſone. error ꝯditōis. error fortūe. ⁊ error qͣlitatis. Nā primꝰ error ꝑſone eſt ꝙ ſi crederē meꝯtrahere cū katherina. etꝯtraherē cū agatha. tūc ibi eſt error ꝑſone: qꝛ ſumeret aliā qͣꝫ ꝓpoſuit. ⁊ ſicibi matrimoniū ꝯtrahēdū ⁊ ꝯtractu diuideret̉. qꝛ ibi ē error. Sꝫ ꝯtra hocarguit̉ ſic. vt habet̉ in Geneſi d̓ Iacob qͥ ẜuiuit pluribꝰ annis ꝓ rachael⁊ poſtmodū data fuit ei lya vna deſpecta cūfluentibus oculis. ibi fuit etror ꝑſone ⁊ tn̄ matrimoniū nō fuit ibi diminutuꝫ. qꝛ non fuerunt ſeꝑatiScd̓o ꝓbat̉. hoc idē legit̉ d̓ iſaac qn̄ volebat benedicere eſauū ⁊ benedixitiacob. ibi bn̄dictio fuit adimpleta in iacob ⁊ non in eſauū. Ex hoc arguit̉ſic ꝯtra eundē caſum. nā ſicut eſt d̓ bn̄dictōe. ſic etiā debet eſſe de matri-monio. Sed bn̄dictio reuocari non potuit. gͦ nec mr̄imoᵐ. ꝯn̄a ē nota .ſꝫmaior pꝫ ꝑ ſufficientē ſil̓itudinē. ſꝫ minor declarat̉ de iſaac qn̄ voluit bn̄-dicere eſauuſ⁊ bn̄dixit iacob. tunc bn̄dictio non potuit reuocari a iacobꝫ