Folio. lxiiii.em̄ abrenunciat libere voluntati ꝑ votū obedientie. Scd̓o abrenunciesdelectationibꝰ carnalibꝰ ꝑ votū caſtitatis. Tercio abrenunciat om̄ibꝰ ne-gotijs ſecularibꝰ ꝑ votū pauꝑtatis. ⁊ gͦ illa tria ſtꝭ eſſentialia ordinis: ſcilꝫobediētia. caſtitas ⁊ volūtas pauꝑtatis.¶ Quarto notandū. differentia eſt inter ſponſalia ⁊ matrimoniū. Und̓matrimoniū dicitur quādo iā eſt conſecuta copula carnalis. ſed ſponſa-lia dicūtur anteqͣꝫ copula carnalis ſb̓ſequit̉. ⁊ ſic ſponſalia inchoant ma-trimoniū. copula vero carnalis terminat matrimoniū ⁊ conſumat: mo-do mors corꝑalis diminuit ſponſalia ⁊ matrimoniū: qꝛ facit vacare bene-ficia. ergo ſi miraculoſe aliquis ſacerdos a mortuis reſurgeret p̄bende ⁊beneficia quas prius habuit non eſſent ei reſtituende. Sic codē mō eſtde matrimonio videlicet ſi vir alicuius mulieris ſuſcitaret̉ a mortuis adiſtū viꝝ redire nō debet. Quīa talis mors diuidit matrimoniū etiā actucontractū.¶ Quinto notandū eſt. Tn littera dicitur ſi aliquis cognouit cogna-tā alicuius poſtea non poteſt eā ducere in vxorē cuiꝰ fuit cognata. Dubitatur ergo vtꝝ in om̄i coitu contrahitur affinitas ſit legittime ſiue nōEt videtur ꝙ ſic. quia affinitas eſt perſonaꝝ proximitas ex copula carnali ꝓueniens. modo ſi affinitas ꝓuenit a copula carnali. ⁊ in om̄i coitu eſtcopula carnalis. ergo videtur ꝙ om̄icoitu contrahitur affinitas. Et ꝓbatur hoc idē per Apl̓ꝫ qui dicit. Om̄is qui adheret meretrici fit vnuꝫ cuꝫmeretrice. Et ꝑ conſequēs ex hoc contrahitur affinitas. Sed in oppoſitū arguit̉ ſic. omis extra ordinaria pollutio non diminuit mr̄imoniū. ſꝫſimplex fornicatio extra thoꝝ legittimū eſt extra ordinaria pollutio. gͦ talis non diminuit matrimoniū. Ad iſtud dubiū rn̄detur ꝙ fornicatio ſi-ue ſit in legittīo thoro ſiue non ⁊ quocunqꝫ mō fit ẜꝫ naturā ſeu naturaliter ſi aliqͥs cognouerit cognatā alterius non dꝫ intrare mr̄imoniū cuꝫiſta cū ex fornicatione ſimplici extra matrimoniū contrahit̉ affinitas ſi-cut in matrimonio. Et defuncta muliere vir nō p̄t aliā ducere niſi in qͥnta linea cū ex om̄i fornicatiōe ꝯtrahit̉ affinitas natural̓r. vt iā dictuꝫ eſt.Tunc ad rōeꝫ an̄ oppoſituꝫ d̓r. ꝙ aliquā cōmixtōeꝫ ſeu pollutōeꝫ eſſe ex-tra ordinariā intelligit̉ dupl̓r. Unoº ꝙ non fit in thoro legittīo. Alioº ꝙnon fit ẜꝫ conſuetudinē cōmiſcendi. Si pͥmoº tunc īpedit mr̄imoniū: ſiſcd̓oº tunc non īpedit..i. ſacꝝ mr̄imoniū .i. manifeſte corā gētibꝰConiugium ſacrum coram populo celebraregᵉ mr̄imoniū sᵉ celebrādū inhibemꝰPrecipimus ne ſit foris eccleſiam prohibemusSuꝑius autor det̓minauit d̓ ſpōſaſibꝰ. h̓ iā det̓mīnat de ſacro matrī-monio. ⁊ diuidit̉ in duo. nā pͥmo det̓minat d̓ mr̄imonio. ſcd̓o pōit qͣndaꝫcautelā on̄dēs corā qͥbꝰ ꝑſonis dꝫ celebrari mr̄imoniū. Scd̓a ꝑs ibi (To-ta ꝑentela) Quātū ad pͥmā ꝑtē vult tm̄. ꝙ ꝯiugiū ſiue mr̄imoniū dꝫ fie-ri corā ppl̓o in facie eccl̓ie. ⁊ nō forꝭ eccl̓iaꝫ vel in aliqͦ loco occulto. Rō eſt:qꝛ ſi fieret in loco ſecreto tunc qn̄qꝫ fieret illuſiōes ⁊ deceptōes. ⁊ ne con-tingat hoc tunc mr̄imoniū dꝫ fieri in facie eccl̓ie ⁊ in loco publico.
Druckschrift
Summula Raymundi : brevissimo compendio sacramentorum alta complectens misteria, de sortilegis, symonia, furto, rapina, usura, etquam variis casibus ... resolutiones abunde tradens
Seite
LXIIIIr
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten