Summulaſtans eēt. tūc q̄rit̉ vtꝝ talis ppl̓s ꝯmittat idolatriā. Ad hoc rn̄det ſcūs Innocentrꝰ ſuꝑ decretalia. ꝙ talis ſacerdos male facit ⁊ iniq̄ oꝑat̉. Sꝫ ꝙ populꝰ circūſtas diuinū officiū miſſe ſꝑ dꝫ ſic orare. adoro te ih̓u xp̄e qͥ amara tua paſſione md̓m redemiſti ex hoc tūc ppl̓s non ꝯmittit idolatriā. etlicet ibi ſit ſolꝰ panis tn̄ non adorāt. ſed adorāt illū qui redemit md̓m. hͦ ēIh̓m chr̄m. ¶ UIltimꝰ caſus eſt iſte. ſi miraculo ꝯtingeret. ꝙ ꝯmunicāsvideret ſpēm iuuenis in hoſtia ꝯſecrata ⁊ ꝑ ſpēm vini veꝝ ſanguinē vel vi-deret hoſtiā ꝯſecratā eē mutatam in ꝟam carneꝫ vt ſctō Gregorio ſemelꝯtingebat. tunc querit̉ an ille cōmunicās dꝫ ſumere vel non. Ad hoc rn̄-dent cōiter oēs doctores ſacre ſcripture ꝙ n̄: debet expectare donec trāſ-mutetur. ⁊ ſi nollet trāſmutare. ſic videlicet ꝙ illa apparicio non deſine-ret. tunc corpus dn̄icum in loco ꝯſecrato firmiter dꝫ conẜuari ad confir-matōem chriſtiane fidei.¶ Notādū. ꝙ aliqͥ textꝰ hn̄t hūc ꝟſum loco duoꝝ vltimoꝝ. hec ⁊ triticia p̄ſbyt̓ faciāt hac vbi vult ꝙ nullꝰ dꝫ facere oblatas niſi p̄ſbyt̓⁊ hoc ē intelligendū ꝙ ſic erat tꝑibꝰ mgr̄i in cōpilationē huiꝰ libri ꝓpt̓ iſtā cām. ne aliqͣnegligētia ex tali factōe ꝯtingat. videmꝰ tn̄ oppoᵐ fieri nūc ⁊ ꝑmittit̉ ꝙ ꝟgines religioſe cuſtodes eccl̓iaꝝ: qui qn̄qꝫ ſtꝭ accoliti. qn̄qꝫ vxorati. faciūt oblatas ⁊ bn̄ pn̄t dummō tamen fiunt munde-¶ Ttē textꝰ d̓t cādida triticia. ⁊cͣ. vn̄ in talibꝰ ꝟſibꝰ innuunt̉ q̄dā ꝯditōesreqͥſite ad hoſtiam ꝯſecrādā qͥbꝰ hō dꝫ frui ſpūalit̓ volēs corpꝰ chr̄i dignemaducare. ¶ Primo em̄ hoſtia dꝫ eē mūdā ⁊ cādida. hͦ ē pure alba ad deſignādū ꝙ chr̄i ꝟm corpꝰ in hoſtia ꝯficit̉ qͥ natus ē de ꝟgine pura ⁊ immaculata ſit volens digne accedere ad hoc ſacr̄m dꝫ eſſe cādidus ⁊ purꝰ. ſcīlicet mūdi cordis ⁊ bone ꝯſcientie ꝑ pnīam ⁊ ꝯfeſſionē purgatꝰ. qꝛ ꝑ cādorem deſignat̉ caſtitas que opponit luxurie. ¶ Scd̓o hoſtia dꝫ eē d̓ purotritico. qꝛ triticū ē dulciꝰ alijs frumētꝭ. vel qꝛ triticū ē nobiliſſimū grano-rū ⁊ fructuoſiſſimū cū hoc ſuaue ſit. ſic chr̄s etꝭ on̄debat nobis dulcedinēfructꝰ ⁊ grām. gͦ hō accedens ad hoc ſacr̄m etꝭ debet eē dulcis oēm rāco-rem ⁊ om̄e odiu poſtponēdo ⁊ hoſtiā eſſe triticeā ꝑ hmōi deſignatur manſuetudo oppoſita inuidie. ¶ Mercio. hoſtia debet eſſe tenuis ad deſignādū magnā chr̄i humilitatē. nā ſeip̄m exinaniuit formā ẜui accipiēs factꝰꝓ nobis obediens vſqꝫ ad mortē. ſic etiā homo volens digne accedere dꝫeē tenuis .i. ſobrius. non ſolū a cibis corꝑalis. ſed etiā ab omnibꝰ peccatismortalibꝰ. vn̄ in Exodo d̓r. non hꝫ poteſtatē edendi agnū paſcalē qͥ ẜuittabernaculo .i. voluptatibꝰ mundi. Et ꝑ hoſtiā tenue deſignat̉ abſtinē-tia oppoſita gule. ¶ Quarto. hoſtia dꝫ eē ꝑua ſic hō accedens ad corpuschr̄i debꝫ eē ꝑuus .i. hūilis humiliter imitando exempla chr̄i. vn̄ dn̄s ineuāgelio. Matth̓. xj. d̓t. diſcite a me. qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. Per hͦ ꝙhoſtia non dꝫ eē magna humilitas deſignat̉ oppoſita ſuꝑbie. ¶ Quin-to hoſtia debet eſſe rotunda. vn̄ om̄e rotūdū faciliter eſt mobile ⁊ volubile. ſic hō accedēs ad corpus chr̄i dꝫ eē facilit̓ mobilis⁊ volubilis d̓ vno bono oꝑe in aliud. Etꝭ ſicut rotūditas ſiue circulꝰ rotundꝰ caret pͥncipio ⁊ fi-ne. ſic etiā deitate non p̄t dari pͥncipium neqꝫ finis. Etiā habet̉ ex mathematica. ꝙ figura rotunda ē oīm aliaꝝ ꝑfectiſſima. ſic etiā deus ē ꝑfectiſ-ſimū ens oīm. ⁊ ꝑ figurā rotūdā intelligit̉ velocitas hoīs in in ẜuitio d̓i qͣ