⁊ filijs ſuis ⁊ poſteris ⁊ ipſi de ꝯmum ꝯcordiainter ſe diuiſerunt. ſicut legit̉ gen̄. de abraha⁊ loth. Abrahā dedit electionē loth quam ꝑtem mallet eligere ⁊ ipſe reliquā vellet accipere. Vel lex aliqua ꝓmulgata ē a patre vel abaliquō electo ab eis in principem. aut a coītate cui ipſamēt ꝯmunitas ꝯmiſit iſtam autoritatem. Hec inꝙͣ lex erat ꝙ res tunc non occupata eſſet pͥmo occupantis. ⁊ tunc diſꝑſerūtſe ſuꝑ faciem orbis terre ⁊ tunc vnꝰ occupauitprimo vnam plagā terre ⁊ alius aliā Ad intelligendū aūt quō poſt diſtinctionē reꝝ ⁊ diuiſioneꝫ tranſlatio reꝝ poſſit fieri in aliū hoīnem vel coītatem aliā. Nōndum ꝙ tranſlatioreꝝ pōt fieri vel qͣntum ad dn̄ium vt .ſ. res a domimo vniꝰ tranſeat ad dnīum alterius. Velqͣntum ad vſum ſiue ius vtendi: manente tn̄dm̄o apud eundeꝫ. Et iuſticia vel iniuſticia intranſlacōne vſus. difformes hꝫ regulas iuſtetranſlacōis dn̄ij. Hec gͦ tranſlatio dn̄ij p̄t fiexi vel autoritate publica ſiue principis: vel legis autoritate. vel autoritate priuata ipſiusdomini immediate poſſidentis. ¶ Prima ꝯcluſio ſit de prima tranſlatione. tranſlatio dominij autoritate legis iuſte ē iuſta. Probat̉. qꝛſi lex iuſta potuit iuſte determinare prima domina ⁊ nō minor ē autoritas legis l̓ pͥncipis