⁊ plenitudo eius. Iure humano d̓r hec domꝰmea ē. hec villa mea. hic ſeruꝰ meus. Tolle iura imꝑatoꝝ quis audet dicere. hec villa mea ēIdē dicit. viij. capitulo pri. iure na̓e. xij. q. itadilectiſſimus. Rō pꝫ etiā ad hoc duplex. qꝛ vſus reꝝ ẜm rectam rōem ita dꝫ ꝯpetere hoībꝰſic̄ ꝯgruit ad pacificā ꝯuerſationē ⁊ nccāriāſuſtentationē. Pro ſtatu aūt innocētie cōisvſus ſine diſtinctione dnīoꝝ ad vtrūqꝫ iſtoruꝫplus valuit ꝙͣ diſtinctio dm̄oꝝ. qꝛ nꝰ tunc occupaſſet qd̓ fuiſſet tunc alteri nccārium: necoporteret illud ꝑ violentia ab ipſo extorq̄ri. ſꝫqͣlibet hoc qd̓ occurriſſet nccarium occupaſſꝫad vſum. ſic etiam magis fuiſſet ſufficientiaad ſuſtentationē ꝙͣ ſi precluderet̉ alicui vſusalicuius ꝑ appropriationem illius factā alteri ¶ Scd̓a ꝯcluſio. Iſtud preceptū legis na̓e mhabendo omnia coia reuocatum ē poſt lapſū⁊ rōnabiliter ꝓpter eadem duo. Primo. qꝛ coītas oīm reꝝ eſſet ꝯtra pacificam cōuerſationem: cū malus ⁊ cupidus occuparet vltra neceſſaria. etiam cum hoc inferendo violentiamEſſet etiā ꝯtra neceſſariam ſuſtentationē. qꝛfortiores bellatores priuarent alios nccārijsVVnde ex ſecundo politice. policia ariſtotilis q̄prefatam ꝯcluſionem tenet cationabilior eſtpolicia ſocratis qui prima tenuit cōcluſioneꝫ