exceptis quibuſdā. Excipiunt̓ em̄ in iſta mutuacōe d̓uo caſus in gn̓e Rn̄qꝫ em̄ licet accipevltra capitale ex pacto. qn̄qꝫ ex n̄ pacto. Primum tripl̓r .ſ. vel rōe pene ꝯuentionalis: veirōne intereē. Et qn̄qꝫ vtrūqꝫ .ſ. capitale: ⁊ illudſuꝑfluum ponit̉ ſub incerto vt declaratum eſtſupra. Ex nō ꝑacto etiā aliqn̄ licet vt qn̄ pecunia locaret̉ alicui ad on̄tandum vel ad ornādum vel ad on̄dendum. Tl̓em em̄ vſum hꝫ pecunia exꝓpria na̓ ⁊ tunc iteꝝ de vſu eius vltraſortem recipi p̄t. qꝛ tunc non ē mutuatio: ſedlocatio vel ꝯductio: vt etiā ſuprādictū ē in materia tercia .§. xxv xxvi .xxvij. Porro regule p̄dicte on̄dunt quid iuſtū ⁊ qͥd iniuſtū in ꝯmutationibꝰ ſtatī factis. hoc ē qn̄ vterqꝫ ꝯmutāsſtatim dat illud ⁊ recipit ꝓ quo ꝯmutat. Sedad ſciendū qͥd iuris ſit qn̄ ꝯmutās nō ſtatimrecipit illd̓ ꝓ quo ꝯmutat: ſꝫ differt̉ illa receptio. attendēde ſunt p̄dicte r̓gule date ad intelligēdū qͥd̓ iuſtū l̓ miuſtū in ſingul̓ ꝯtractibꝰ ẜtinſuꝑ due alie. pͥma ꝙ cōmutas nō ꝯmulet l̓vendat tꝑs. qꝛ tꝑs nō ē ſuū. Scd̓a ꝙ non ponat ſe in tuto ſꝑ vel in pluribꝰ. Ex iſtis regulispatēt multi caſus. Exēpli grā. dicat̉ feſtū ntitatis dn̄i a. ⁊ feſtū ſcī ioh̓is baptiſte b. iſte cōmutās tradat rem ſuā alteri in a. Aut gͣ tuncvenditurus erat eā: aut nō ſed in b. Si ſic: vel