eſt illud precēptū legis nature. qd̓ tibi vis fiei̓alteri feceris. Vnde qui vult ꝓbare ꝙ ꝓximoad aliquid tenear qd̓ mihi vellem fieri: priꝰdebet ꝓbare ꝙ ego tenear: ſiue ex debitō obligar ei facere tale bonū. Exempli gra. Ego emolibꝝ mihi vtilem ꝓ librario: que alter etiā libenter emiſſet. que preuem emendo. Si gͦ alterum ꝑmiſiſſem libꝝ eme̓ bene quidē feciſſemſed nō tenebar. immo ego deſiderarē ſi alterpriꝰ veniſſet ad librariū: vt michi libꝝ dimiſiſſet: ſed nō erat mihi debitum. Ex iſto etiampꝫ veritas caſus ſuper pri. arti.§. xv. de ſcientemerces multas futuras: de quo mihi ſolū cōſtat: quō poſſum ſilere ⁊ eme̓ ẜm foꝝ ꝯmuneillud ignoratum. ¶ Viceſimat̉cia regula. Ꝙuis ſepe fieri licite poſſit ꝙ mercator emat devno ꝓ. x. ⁊ ſtatim detalteri ꝓ. xij. eſto ꝙ ſciuerit priꝰ de. ij. emptore. ſiue etiā priꝰ ꝯtraxeritcū eo ꝙ eme̓t rem a primo. tn̄ timendum ē ꝙmultū cauteloſe ⁊ doloſe tales ꝯtractus fiantEt iō nō pn̄t gn̓aliter ⁊ ſimpl̓r ſꝑ iuſtificariꝓpter qd̓ etiā hoīes vident̓ magͣ retrahēdi a talibꝰ ꝯtractibꝰ ꝙͣ aſſecurandi de eis. Primū pꝫpͥmo ſi qͥs caſual̓r emiſſet ꝓ. x. ⁊ ſtatī occurreret ſibi q̄ cū gaudio ⁊ graꝝ actione. xv. dae̓vellet. Scd̓ qn̄ etiā nō caſualit̓ tal̓ occurrit:ſꝫ etiā ſcient̓. Oōt em̄ eē ꝙ qͣs ſciat vel veriſil̓r