indiget re ſua ⁊ ꝑ magnā inſtantiam inducatur ab alio vt vendat vel ꝑmutet ꝓ alia re cūpoſſit ſe preſeruare indemnē: ⁊ ex vendicōne l̓ꝑmutatione iſta multū damnificat̉: p̄t cariꝰvendere ꝙͣ ſi alias ſine tali damnacōe venderꝫ⁊ p̄mutaret. Sed ſi emens ꝯmodum magnūꝯſequatur ex iſta re ſibi vendita ſeu permutata. non p̄t carius vendi vel ꝑmutari. qꝛ ma-commodum ꝯſequitur. quia propter maiusꝯmodum eius qd̓ ꝯſequitur: nec res mea eſtprecioſior in ſe nec michi melior. ⁊ ideo non debet michi magis p̄cium apportare. Secus autem eſt qn̄ damnificor. qꝛ tunc michi ē precioſior: licet nō in ſe. Et vt thomas dicit qn̄ aliqͦsmultum indiget re aliqua: ⁊ alius leditur ſicareat ea in tali caſu iuſtum p̄cium erit vt nōſoluꝫ reſpiciat̉ ad rem que vendit̉: ſed ad dānum qd̓ venditor ꝑ venditionē incurrit. ⁊ ſiclicite poterit aliquid vendi plus ꝙͣ valeat ẜmſe: ꝙͣuis non vendatur pluſꝙͣ valeat hn̄ti. Siquis vero multuꝫ iuuet̉ ex re alteriꝰ quā accepit: ille vero qͥ vendidit nō damnificat̉ carēdoilla re: non debet eā ſuꝑuendere vt ibidē ꝓbatAddunt alij ꝙ ſi iam rē vende̓ eſt mihi damnoſū: tunc intm̄ ſuꝑuendere eā qͣntum damniex hoc hēo bene licet. ſicut p̄dictum ē ſupra. ſimiliter vt ſco. dicit. Si iam nō ſum venditurꝰ