ꝯtractu interrogarem an equꝰ valeret ad eqͣtandū ⁊ tudice̓s ꝙ ſic. tunc em̄ ꝯfractꝰ eſſꝫ iniuſtꝰ ⁊ fraudulētꝰ Si āt ego ex ſimplicitate l̓īadu̓tētia n̄ ꝯſiderarē illū defectū nec inqͥrerē tutn̄ ſcires ꝙ ego pͥncipal̓r ad eqͣtandū eū emērem: ⁊ ex ſimplicitate l̓ in adu̓tentia hoc nondicerem: tu qͥdem peccas conͣ me miuſte ad exͣvendēdo: ſꝫ minꝰ fidelit̓ ⁊ caritatiue cirͣ me agēdo. qꝛ nō debes mͥ ſcient̓ dare ꝓ pecuīa mea qd̓ſcires in ad illū vſū ꝓpter quē emo eē inutile.Per hoc em̄ qͣſi ꝓ nichilo quo ad me reciꝑespecuniā meā: exquo nihil ⁊ mutile eq̄pollentSSed diceres nunqͥd ſine fraude ⁊ licite p̄t fieri ꝙͣ aliqͦs portans merces vel annona ad locū vnum qui ſcit multos ſeq̄ cum ſimilibusmercibꝰ qd̓ ſi diceret nō poſſet adeo care vēdere ea q̄ portauit: vel ꝓ adeo modico ene̓ ea q̄p̄ſcit cara futurā ꝓpter taliū alibi deꝑdicōemRn̄t tho. ꝙ ſit. qꝛ venditor q̄ vendit rem ẜm p̄cium qd̓ inuenit nō videt̉ ꝯtra iuſticiā agereſi qd̓ futuꝝ ē non exponat. Si tn̄ expone̓t: velde precio ſubtraheret abundantioris eēt v̓tutis ꝙͣuis ad hoc videat̉ teneri ex iuſticie debito. hec thomas. Et qꝛ in tali caſu licite fieri p̄tꝯtractus. tn̄ qꝛ auari fraudeꝫ ⁊ iniuſticiā etiāibi ꝯmittere pn̄t: idcirco alij diſtinguunt qꝛſi aliqui de quibꝰ eſt caſus ad nihil aliud va