videre aniſte cui ꝯmiſit recepit iuſtū p̄cium.Si vero ſcienter ꝯmitte̓t̓ vni qͥ ꝯſueuiſſet ſꝑ iniuſte vende̓: certe tunc hr̄et rōem l̓ cam credēdi aūt ſaltē preſumendi de imuſto. ⁊ nō eſſetexcuſatus nec boͣ fide receꝑit aliqͣ dyltra iuſtūp̄cium. Et ſic pꝫ quō exigitur vt vendens remſua nō ſcienter ſuꝑuendat a̓ carius ꝙ dēat Etemens ſcient̓ nō minis modicū ꝓ re det: ſꝫ resvendibilis detur ꝓ tanto qͣnti valoris e. aliasiniuſticia ꝯmitte̓tur ⁊ meqͣlitas. cum tam ẜmtheologos ꝙͣ ẜm ph̓os in oī ꝯtractu eqͣlitasdebeat ẜuari. Eſt aūt equalitas nihil aliud ꝙͣeſtimatio mutua voluntaria boͣ fide facta: in qͣnec intenditur meqͣlitas nec meſſe cognoſcitQd̓ aūt ſit illud de illo erit. xxxij. articulꝰ. Cn̄to principl̓r volens rē vendere: tenet̉ dae̓ emēti bona fide rē veraciter a ſe vendibilē. talem ꝑoīa qͣlem boͣ fide iuxta ꝯtractū de curſu ⁊ intelligētia coī verboꝝ l̓ ſignoꝝ credit ipſuꝫ vellehre. a̓ hr̄e debere. Illud vltimū additur. qꝛ ſiquis vellet alterius gn̓is vel qͣlitatis rē hrecexpͥmit. ⁊ vendēs daret ſibi bona fide talem q̄lem ꝑ verba ꝯtractus exp̄mit: nō faceret iniuſtum. qꝛ talis debetur ei iuxͣ ꝯtractum dr̄ remveraciter a ſe vēdibilem bona fide cui fraus fidei opponit̉ q̄ ꝯmittitur vel in re vēdenda. autin v̓bis Fraus ei in rei ſb̓a a̓ ſpecie in qͣntitale