ſcriptū eſt in qua menſura mēſi fueritis remecietur vob̓. Cotidienamqꝫ omnes delinq̄mus etin multis erroribꝫ labimur. Qui enim in noſtrisdelictis clemētes ſumus. in alieno peccato rigorem tenere nequaꝙͣ debemꝰ. Multi aliorū vitiacernūt. ſua non aſpiciūt. Et cū ipſi maximis criminibus obnoxij teneātur. minora pcc̄a fratribus nō dimittūt. ypocrite trabē in oculo ſuo cōſiſtētem non ſentiunt. ⁊ herentē ſeſtucam in lumine fratris intendūt. Facilius reprehēdimꝰvitia aliena ꝙͣ noſtra. nā ſepe q̄ ꝑuerſa in alijsiudicamus. in nobis nocibilia eſſe minus ſentimus. nec qͥd boni quiſqꝫ geſſerit agnoſcere. ſedq̄d mali egerit ꝑſcrutari feſtinamus.Cap̄. 47.De ſubditis.Ropter pcc̄m primi hominis humano gencri pena diuinitꝰ illata eſt ſeruitutis. itaut quibus aſpicit non cōgrue̓ libertatē. in hosꝓpter melius irrogꝫ ẜuitutē. Et licꝫ ꝑ pcc̄m humane originis. tamē equus deus ideo diſcreuithominibus vitā. alios ſeruos cōſtituens aliosdn̄os. ut licētia male agendi ſeruoꝝ. poteſtatēdomināciū reſtrīgatur. Nam ſi omnes ſine metu fuiſſent. qui eſſet qui a malis quēpiā cohiberet⁊ vn̄ ⁊ in gentibus reges. principeſqꝫ electiſunt ut terrore ſuo populos a malo cohercerētatqꝫ ad recte viuendū iegibꝰ ſubderēt. Quātū