Vo ſunt ergo dilectionē proximi cōſeruāda. vnū ne quis malum inferat. alterū utbonū impēdat. Primū ut caueat ledere ſequēsut diſcat preſtare. Amicicia eſt animoꝝ ſocietas. Hec quippe a duobus incipit. nam minusꝙͣ inter dn̄os eſſe dilectio non poteſt. Antiquidixerūt de ſocietate duoꝝ vnā eē animā in duorū corporibus ꝓpter vim ſcilicet amoris ſicut inactibus apl̓orū legimus. Erat illis cor vnum⁊ anima vna. non qꝛ multa corꝑa vnam habebāt animam. ſed quia vinculo caritatis erantcōiuncti. vnū omnes generaliter ſine diſcenſione ſapiebāt. Amicicia ꝓſꝑas res dulciores facit. ⁊ aduerſas cōione temperat. leuioreſqꝫ reddit. qꝛ dū in tribulacōne amici conſolacō adiūgitur. nec frāgitur animus nec cadere patitur.Tūc vero amicus amatur. ſi nō pro ſe ſed ꝓ deo amatur. Qui vero pro ſe amicū diligit inſipienter eum amplectitur. Multū in terrā dimerſus eſt. qꝛ carnaliter hominē morituꝝ plus diligit ꝙͣ oportet. Qui enim intemperāter amicumdiligit. ꝓ ſe magis ꝙͣ pro deo illum amat. Quātum enim bonū eſt qui ꝓ deo fratrē diligit. tanto pernicioſum qui eum ꝓ ſe ipſo amplectitur.Plerūqꝫ diligit in alio homo quod in ſe odit.utputa in infantibꝰ amamus enim quādam illorum ignauiā et tamen in nobis odimꝰ. quia