Quando bonimalos ꝓficere vidēt. non ſcandaliſentur. ſꝫ quē ſint fiuem habituri maxime cōgitent. Hoc omnis inuidus alienis virtutibꝰpreſtat ꝙ beato yob ſathā preſtitit. Nā dum ēmulatus ꝓſperitatibus ꝯmouit aduerſa. vn̄eum credidit dyabolꝰ poſſe proſterni. inde ei aucta ſūt merita. atqꝫ inde claruerūt ꝓbabiliorapaciēcīe docuniēta. Ita requirūt inuidi aditūmale fame. ꝑ quā bonorū vitam maculēt ſicutquerebāt oſtium ſodomiteūt domū loth nocituti introirent. Illi vero cecitate erroris ꝑietesvidebā oſtium nō inueniebāt nō aliter inuidividēdo. velut ꝑietem virtutes diſſimulāt. viciavero ꝑqͥrunt. ꝑ que eorū ꝯſciēcia vrant.Cap̄. 26.de ſimulacōne.Raudulēcīe genus in modū pharetre ſb̓tiliter inſidiarū ſagittas celat. ut falſamfaciat ſecuritatē. decipiatqꝫ callide eū. ꝯtra quēocculte molitur inſidias. Cauēdꝰ eſt inimicusqui manifeſtus eſt. ſꝫ magis ille qui videri nōpoteſt. Facile enim vincimꝰ quem videmus.que autē non videmus difficile a nobis expellimus. Raro nocetur homo ab extraneijs ſi fui eum nō ledāt magis enim īſidijs nr̄oꝝ. ꝙͣ alioꝝpidlitamur. Latēt ſepe venena circūmuta melle verborū ⁊ tā diu deceptor bonitatē ſimilat. qͦde odio. Cap̄. 27uſqꝫ fallēdo decipiat