⁊ triſtis. ſcꝫ ut per humilitatem nō ſuꝑbiat ⁊ ꝑvtilem merorem cor ad laſciuiā non diſſoluatdei ſeruus dum bonū aliqd̓ opus agit ad boniremuneracōnem vtrum pertineant que fecīt incertus eſt ne forte diſcuſſione celeſtis iudicis reus penſetur. ⁊ in hijs que dei ſunt negligenteraut ſuperbe aliqd̓ opea̓tus eſſe inueniatur. Ideoqꝫ pro hoc ipſo triſtis meſtusqꝫ efficitur atqꝫindeſinenter turbatur. reminiſcens proculdubio ſcriptū eſſe. Maledictus homo qui facīt opus dei negligēt̓. Nam veraciter ꝯdēpnabimurſi ꝑ torporē ea que bona ſūt agimꝰ. dei ſeruū ſine intermiſſione legere. oa̓re. oꝑari oportet. neforte mentē ocīo deditā. ſpūs fornicacōnis ſurripiat. Cedit enim labori voluptas aīm autē vacātem cito prcoccupat cōtuere ſalomonem ꝑ ociū multis fornicacōibꝫ īuolutū. ⁊ ꝑ fornicacōisvicīa vſqꝫ in ydolatriā lapſum.De morchis q̄ in curis reꝝ occupāt̉. Cap̄. 21.ij qui pro dei amore ſeculo renunciant ettamen curis rerum familiarium implicantur. quanto ſe rerum ſtudijs occupāt. tanto diuine ſe ipos ſubtrahūt caritati. Qui ſimul ⁊ terrenis pare̓ curis a in diuinis ſe exercere ſtudentvtrumqꝫ ſiml̓ ꝯplecti non valēt Nā duas cua̓sꝑit̓ in eſſe pectori humano nō poſſe ⁊ duobꝫ ſeruiētē dn̄is vni placere difficile eē euangelicus