a preceptis dei auertitur qd̓ in oracōe poſtulatnon meretur nec impetrat ab illo bonū ꝙ poſtulat. cuius legi non obedit. Si enim id qd̓ precipit facimus id ꝙ petimꝰ ſine dubio obtinemꝰNam ſicut ſcriptum eſt. q̄ auertit aurem ſuamne audiat legē oracō eius execrabilis erit. Al̓tum apud deum vtraqꝫ ſibi neceſſario conmendatur. ut oratione operacō. ⁊ opere fulciatur oratio. vnde etiam iheremias ait. Leuemus cordanoſtra cum manibus ad dominū. Cor enimcum manibus leuat. qui oracōnem cum opereſublcuat. Nam quiſquis orat. et non oꝑatur.cor leuat ⁊ manus non leuat. Quiſquis vero opacur. ⁊ non orat. manus leuat. et cor non leuat. Sed quia ⁊ oꝑari neceſſe eſt ⁊ orare. beneiuxta vtrumqꝫ dictum eſt. Leuemus corda nōſtra cū manibꝫ ad dominū. ne de negligētia mādatorum dei reprehendamur. dū ſalutem nōſtram obtinere. aut ſola oracōne aut ſola oꝑacōne contendimus. Poſtꝙͣ bonum opꝰ agimꝰlacrime orationū fūdātur. ut meritū actionishumilitas impetret precīs. Culpabiliter manꝰad dominū expandit. qͥ facta ſuā orādo iactāteroa̓bat. ſeqꝫ magis ꝙͣdeum de oꝑibus iuſtis laudare volebat. Ruorūdam oracō in peccatum cōuertitur ſicut de iuda ꝓditore ſcribitur. Qui enīiactāt̓ oa̓t laudē humanā appetēdo nō ſolū eiꝰ