modis interrūpitur intencō dū ſemꝑ incurrāvana mundi ingerūtur in cuiuſcūqꝫ orātis animo. Tunc enim magis dyabolus cogitacōescurarū ſeculariū humanis mētibus ingerit qn̄orantem aſpicit. duobus modis oracō impeditur ne impetrare quiſqꝫ valeat quod poſtulat. Hoc eſt ſi aut quiſqꝫ adhuc mala cōmittītaut ſi delinquenti ſibi debita non dimittit. Qd̓geminū malum dum qͥſqꝫ a ſemeipſo abſterſerit. ꝓtinꝰ ſecurus ſtudio oracōis incūbit. etad ea que precipibus impetrare cupit. mens ſelibere erigit. Qui leditur nō deſiſtat orare ꝓ ſeledētibus. Alioquin iuxta dei ſentenciā peccatqui ꝓ inimicis nō orat. Sicut nullum proficitin vulnere medicamentū ſi ad huc ferrū in eoſit. ita nichil proficit oracō illius. cuius adhucdolor in mente vel odiū manet in pectore. Tantus eſſe debet erga deum orātis affectus ut nondeſꝑet precis effectū. Inaniter autē oramus ſiſpei fiduciam nō habemꝰ. Petat ergo ut apl̓sait. vnuſquiſqꝫ infide nichil dubitans. nā quidubitat ſimilis eſt vnde maris que vento fert̉atqꝫ diſpergitur. diffidencia naſcitur impetrandi orata. ſi ſe adhuc animus ſenciat circa peccandi affectionem verſari. Nō enim poteſt habere precis certa fiduciā. qͦ ad hūc in preceptisdei pigritat. ⁊ peccati c̓cordacōes delectat. Qui