in nō celebrādo ſuꝑinducis. Sed frigidusſum dicis/ aut tepidus. Sepe ſuſcipit iniciūcelebracōis hoīeꝫ parū deuotū ⁊ frigidū quēin fine caleſcentē dimittit ⁊ feruidū. Corpꝰxp̄i ignis eſt ſpūalis. accede fiducialiter adhūc ignē caleſces facilius. Audiamꝰ orantēambroſiū. ⁊ deū alloquēte. Graue eſt ꝙ admenſā tuā mūdo corde et innocētibꝰ manibꝰnon venimꝰ. ſꝫ gͣuius eſt ſi qꝛ pcc̄a metuimꝰſacrificiū nō reddimꝰ. Refert narracō ſcōꝝpatrū de quod̓ Euagrio qui nō niſi ſemel ināno cōicandū eē cenſebat. Conͣ quē ſcī pr̄esrepugͣbant argumētantes ꝙ aūt dignū ſeputabāt et diſpoſitū qͥ ſemel in āno ꝯicaret⁊ ita preſūptuoſus erat aut indignū ſe tūcfatebat̉. ⁊ n̄lomiꝰ accedebat. Cur nō igiturpoterat alius ſimilit̓ pluries ſacramēta hecꝯfice̓. qnͣꝙͣ de ſe. ſe ſciret indignū. Si fas eſtitaqꝫ ſemelin āno cū timore dei celebrare. cūeod̓ timore poterat ſepiꝰ celebrādi lnīa. Fuer̄t nec igͦro ſcōꝝ aliqͥ quos certa rō cōpeſcūit ne celebrarēt inet̓nū. Sꝫ ꝑticulaia hec fcāquorūdā ven̄da ſūt magis pia int̓p̄tacōe. ꝙͣī exēplū agēdi trahēdā. Poſtreo nō ſū neſcius diu̓ſa eē dona ⁊ vocacōes in diuerẜ ꝓutſpūs ſcūs voluei̓t ⁊ aliꝰ indiſpoīt̉ ꝑ interrūpcōꝫ celebracōis ſeſe vix poſtmod̓ recolligit