SeparationesSomniū nō p̄t eſſe ſignū. ꝓbat̉ qꝛ ſi eſſet ſignū ꝯtingeret ex ſom-¶no ſyllogiſare aliqd̓ futuꝝ. vel ꝓbabiliter vel apparenter. ſꝫ hocnō qꝛ nō ſeqͥtur iſte ſomniat piſces. gͦ pluet Solutio Signoꝝ q̄dā ſuntꝓpinquiora ⁊ q̄dā remotiora ⁊ q̄dā accepta ex ꝑte reꝝ ⁊ illa ſunt ratio in-ferendi ſignatū apparenter tm̄. vel etiā exiſtēter ⁊ ꝓbabil̓r. Quedā auteꝫſunt q̄ accipiunt̉ ẜm methaphoricas ꝓprietates ⁊ ꝑ illas nō p̄t inferri ꝓ-babiliter neqꝫ apparēter d̓t em̄ ph̓us. Nō cōtingit determinari ꝓpleumaad eos qͥ extraneis noībꝰ res appellāt tranſgrediunt̉ em̄ poſitam locutōeꝫet talia ſunt ſigna ſomnialia.Quō ꝓbat ph̓s ꝙ ſomnia ſint cauſe eoꝝ de qͥbꝰ fit di-QQLV LCuinatio Solutio ſic. qꝛ illi qͥ aliqͥd debēt agere formātſomnia fixa ẜm ea q̄ dn̄t agere. motꝰ em̄ ſomnioꝝ ē ſil̓is motibꝰ diuinis iōactꝰ diuini cōiter diſponūt̉ ⁊ p̄parant̉ ꝑ ītelligētiā habitā īphātaſmatibꝰNullū ſomniū p̄t eē cā alicuiꝰ futuri. ꝓbat̉ qꝛ ſomniū ē ſimulacꝝV ſeu motꝰ ſimulacri in aīa ſꝫ ſpēs reꝝ in aīa nō ſunt reꝝ cauſe ſꝫ arebꝰ cauſate Solutio alberti. Simulacrū in aīa nō d̓r cā rei cognite qͣſieā ꝓducat ſꝫ ꝓ tāto d̓r cā ſimulacrū qꝛ ē ſimulacrū cāe qn̄qꝫ qͥdē forma-lis qn̄qꝫ materialis qn̄qꝫ finalis qn̄qꝫ efficiētis p̄t nihilominus dici cā eomō qͦ dictū eſt in queſtione ſoluta ex textu ph̓i.☞ Querit̉ Que ſunt ſomnia q̄ habēt ſe mere ꝑ accn̄s ⁊ caſual̓r ad euētum reꝝ Solutio Que nō hn̄t cām in nobis ſicut ſomnia de his q̄ ꝓ-cul a nobis fiūt ſicut de nouali bello grecoꝝ ꝯtra phriſeos. ꝓbat ꝑ ſil̓e qꝛeodem mō eſt de euentu reꝝ reſpectu ſomnioꝝ ſicut qn̄ qͥs de aliquo me-morat̉ ꝯtingit hoc de quo memorat̉ factū eſſe. Sicut em̄ memorari de aliquo nec ē ſignū nec cā ꝑ ſe ſaltē ſꝫ ſyntoma ita multa ſomnioꝝ nō eueniūtneqꝫ ꝟa ſunt niſi ꝑ accūs. Syntomata em̄ neqꝫ ſꝑ neqꝫ frequēter fiuntQuid eſt ſyntoma Solutio Eſt ꝯcurſus caQIIIVILL ſualis ⁊ ſic hoc ꝑuenit vi ſyntomatis qd̓ caſua-liter euenit vel d̓r accn̄s ſicut caſus. Aliqͥ tn̄ dicūt vt medici ꝙ ſyntomataſunt accn̄tia febriū ſcꝫ dolor capitis fluxus nariū vomitus ⁊ ſimilia.Utꝝ ſit aliqua ars diuinādi ꝑ ſomnia. Solutio al-QQVV Lberti ꝙ ſic. ē q̄dā ars diuinādi ꝑ ſomnia ſꝫ nō humananiſi debiliſſima imꝑfecta atqꝫ difficilis. pͥmū patꝫ teſtimonio ſocratis magiſtri platōnis qͥ ꝑ ſomniū inſtructꝰ platōnē pueꝝ in diſcipulū aſſumpſitSocrates etiā diuinatōis ſcīam ꝑ ſomnia magnifice extollens fert̉ excla-maſſe O viri atheniēſes ⁊ ph̓i abſit ame vt hāc nrāꝫ quā exꝑti eſtꝭ ꝑ ſomnia falſam dicā eē ſcīam ſꝫ hanc me vt diuinaꝫ ignorare ⁊ humanam meſcire exilit̓ ꝓfiteor ⁊ vt veꝝ dicā hͦ ſolū me ſcire arbitratꝰ ſuꝫ qꝛ ignoro eoꝙ ſcīaꝫ ſanctoꝝ deoꝝ nondū ſuꝫ adeptꝰ. Hoc idē pꝫ ꝑ ph̓m qͥ hāc ſcīamnob̓ vtcūqꝫ tradidit ſupponēs eā eē. Et ꝓbat̉ rōe qꝛ eſt ſcīa diuinandi exaſtris pͥmis ⁊ ex aſtris ſcd̓is. ergo etiā ꝑ ſomnia. ꝯſequentia tenet a ſimili.Scd̓m ſcꝫ ꝙ nō ſit humana niſi debilis ⁊ imꝑfecta. ꝓbat̉ qꝛ cuiuſlibꝫ co-gnitōnis humane due ſunt p̄cognitōnes. quaꝝ vna eſt cognitio pͥncipioꝝneceſſarioꝝ cōplexorū. alia vero eſt p̄paratio in nobis que eſt acceptio ter
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten