VDe memoria et reminiſcētia.Quomodo probat Areſtoteles ꝙ memoria dif-QVVILIV. ferat a noua acceptione. Sol̓o. duabus ratio-nibꝰ. Prima ratio eſt. Qemoria tunc fit cum factus fuerit motus habitusvel paſſio in potentia memoratiua vnde procedit velut ex aliquo principioſed ſic non fit noua acceptio. ergo memoria non eſt eadem noue acceptioni.Maiorem probat. quia paſſione nondum facta in preterito. ſed quando pͥmo fit tunc non fit memoria. Minorem probat. quia cum quis aliquid denouo addiſcit et aliquid de nouo accipit patiendo nullam memoriam reſumit. neqꝫ aliquando notitiam in preterito factaꝫ. neqꝫ tunc aliquomodo noticiam accipit ex principio prius in memoria facto. ¶ Secunda ratio eſt. ſcientia ſeu notitia noua inexiſtit mox alicui primo in vltimo indiuiduo. quando ſcꝫ in vltimo inſtanti temporis fit in patiente paſſio ſcꝫ perfectiua ſi ſalteꝫoporteat vocare ſcientiam habitum aut paſſionem. ſed memoria nihil tali-um eſt. quia licet memoria per accidens ſit intelligibilium. eſt tamen etiamſcitorum que ante ſciuimus. Per ſe em̄ memoria eſt temporalium ſub ratione preteriti et temporis facti. ſicut memoratur aliquis que audiuit. aut vidit. aut paſſus fuit priusQuomodo intelligitur dictum philoſophi in ſecunda ilVlaratione cum dicit. ꝙ in nobis de nouo fit ſcientia. cū fitpaſſio in vltimo indiuiduo. Sol̓o. dupliciter intelligi poſſunt hec verba.Primo ſicut dictum eſt ꝙ ſcientia fit in nobis quando in nobis fit paſſio.ſcꝫ perfectiua intellectus ſuſcipiendo ſpeciem intelligibilem rei intelligibi-lis. et hoc in vltimo inſtanti ſcꝫ temporis quod eſt nunc terminans tempꝰquo quis ad ſcientiam mouetur. Scd̓m albertum autem ſic intelliguntur.ꝙ paſſio diſcipline fit in nobis in vltimo indiuiduo. hoc eſt in vltimo indiui-duante formas quod eſt intellectus coniūctus phantaſie. quia hoc eſt vltimum habens ⁊ indiuiduans ipſam ſcientiamContra Albertus primo poſteriorum ponit ſpeNl̓ ILUIVV. cies in intellectu non indiuiduari. et ſic contradicit ſibi hic ⁊ ibi. Sol̓o. licet ſpecies intelligibiles que ſe tenent ex parte intelligibilis non indiuiduentur in intellectu. ſicut in vltimo indiuiduāte ẜmmentem domini Alberti. cum non habeant eſſe reale ſed intentionale. qua-propter non ſunt res ſed rerum intentiones. Scientia tamen in eo indiui-duatur que non eſt formaliter ſpecies ſed habitus prompte vtendi ſpecieinquantum ſcꝫ ſpecies huiuſmodi manifeſtat ſubiectum in ſe et in ſuis principijs primo. et poſtea in ſuis proprietatibꝰ. Dicūt tamen aliqui ſpecies re-rum indiuiduari per id in quo ſunt. Uel poteſt dici et melius ad intentio-nem philoſophi. ꝙ licet ſpecies non indiuiduentur ſimpliciter ſicut alie for-me materiales in ſuo ſubiecto aliquomodo tamen indiuiduantur. quia inintellectu ſuſcipiūtur. et tales ſpecies non ſunt paſſiones ſimpliciter. cuiuſ-modi ſunt paſſiones corruptiue. ſed ẜm quid. quia ſunt ſolum paſſiones ꝑfectiue. Nec ſunt etiaꝫ proprie habitus ſcientie. ſed ſunt potius habitus fundamentum.d ij.