Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Secūdi libri de aīatrariū ⁊ diſſimile nutrito ⁊ hoc ē alimētū ẜm potētiā tm̄. Quia p̄t fieri nu-trimētū. Sꝫ alimētū coctū qd̓ eſt nutrimentū ẜm actū inqͣꝫtū p̄t facere nu-trimenti oꝑatōem inqͣꝫtū mouet̉ ad membra ⁊ vnit̉ mēbris eſt ſil̓e. Et gͦ d̓tph̓s magnā dubitatōem hꝫ an illud ſit nutrimētū qd̓ vltīo mēbris vnit̉qd̓ pͥmo queritur vt nutriat anteqͣꝫ alteretur.ͣ Sub̓e nihil ē ꝯtrariū. gͦ alimētū ⁊ alitū nō pn̄t eſſe diſſimilia ſeu cō Ltraria. cū vtrūqꝫ ſit ſuba. Sol̓o ſub̓e ẜm ſe nihil ē ꝯtrariū ſꝫ tn̄ inſub̓a bn̄ pn̄t eſſe ꝯtraria. ⁊ ſic alimētū ⁊ alitū ꝯtrariāt̉ gr̄a qͣlitatū q̄ ſtꝭ ī eis.Quā differenter alimētū eſt obiectū triū potētiaꝝ aīe veQV.LLCgeratiue. Solutio ph̓i nutritiue eſt obiectū inqꝫtū eſtpotētia aīatū. Et rō ē. qꝛ in potentijs actiuis tale ē obiectū in potētia qͣlis ēpotentia actiua in actu. ſꝫ viuēs hn̄s potētiā nutritiuā eſt actu aīatū. gͦ etiāobiectū erit alimētū potētia aīatum.F Quō ē obiectū augmētatiue. Solutio ph̓i inqͣꝫtū eſtMIꝘV Caīatū qͣꝫtū. Cuiꝰ rō ē. qꝛ alimētū ē formaliter alteꝝ ẜꝫ ꝙ īſe hꝫ ſub̓am ⁊ qͣꝫtitatē. ſꝫ pͥmo mō ē obiectū nutritiue q̄ ꝯuertit ip̄m ī ſubſtātiā aliti. gͦ ſcd̓oº eſt obiectū augmētatiue ⁊ ſic nutritiua eſt ſaluatiua ſubſtantie ꝑ nutrimentū. ⁊ ergo aīal ꝑ totā vitā nutrit̉. ſed augmentatiua eſt ꝑfectiua quātitatis ẜm diamētrū longitudinis.FQuō eſt obiectū generatiue. Solutō ẜm ꝙ ē factiuū ſibiLVLſlis in ſpē. Quia ꝑ generatōem nō p̄t aliqͥd ſeip̄m generare ſicut aliqͥd alit ſeip̄m vl̓ augmētat ſeip̄m. Quia al̓s oporteret ꝙ ideꝫeſſꝫ ⁊ nō eſſꝫ ſil̓. Quia om̄e generās actu ē. id aūt qd̓ generat̉ actu ē nō ensergo ſi generaret ſeip̄m idem eſſet ⁊ non eſſet ẜm ſub̓am.PGeneratiua nō ē potētia aīe. igit̉ male hic enumerat̉. Probat̉ quia ꝯuenit nō vluētibꝰ. qꝛ ignis generat ignē. ⁊ eodē mō arguit̉ de nu-tritiua ⁊ augmentatiua. Sol̓o Alberti ſolū aīata generant ex ꝓpria ma-teria ſcꝫ ꝑ ſemē deciſum a ſub̓a generātis. ſꝫ inaīata generant ꝑ ꝟtutē ſueꝯtrarietatis formā ſuā in materia aliena. Etiā ignis non ꝓprie nutrit̉ necauget̉. Quia in nutritōne nutrimentū ingredit̉ in ip̄m nutritū ⁊ cōiungit̉cuilibet parti. ⁊ in augmenratōne quelibet pars aucͣti auget̉ ⁊ manet auctūidem numero. ſꝫ id qd̓ ꝯuertit̉ in ignem nō ingredit̉ in ip̄m nec vnit̉ cuilibetparti. ſed magis forma ignis per ſui generatōnem diffundit ſe in materiāalienā. Et qͣꝫuis attrahat humidū ſubtile ex cremabilibus hoc tn̄ nō facitvt eo cibet̉ ſed vt in eo tanqͣꝫ in materia diſpoſita generetur. Quō definit̉ aīa vegetatiua. Solutio p̄t duplicit̓ deQIVVI.I Iniri. Uno modo per potentiā eius primā ſcꝫ nutritiuāAlio modo per potentiam eius finalem ſcꝫ generatiuam pͥmo mō ſic defi-nitur. Aīa vegetatiua ē actꝰ corꝑis organici phyſici vitā hn̄tis in potētiaſaluans ſeip̄am per acceptōnem nutrimenti. Habet em̄ anima talem potētiā nutritiuā ⁊ augmētatiuā vt in aliquibꝰ ſuis diſpoſitōnibꝰ ſaluet̉ lꝫ in oī-bus ſaluari nō poſſit. quia in quibuſdā mutat̉. Corꝑa vero celeſtia q̄ ſem-per eodē mō in ſuis diſpoſitōnibꝰ ſaluant̉ non indigent tali pͥncipio nec nu-tritiua nec augmentatiua nec geueratiua.