Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Reparationestipiū generatōnis ſphere Solutō Alberti celū ꝯſiderat̉ dupliciter Unomō vt tale corpus cōtractū ad talem formā ⁊ ſic nō eſt centrū pͥncipiū generatōnis eius. Ali o mō ꝯſiderat̉ in cōmuni ⁊ in genere vt eſt mobile advbi ⁊ ad hoc iufficit magnitudo. ⁊ hoc mō pͥncipiū generatōnis illius eſtex centro ⁊ centrū ē ingenerabile ⁊ ſic ex eo qͥa pͥncipiū mediū ⁊ finis ſphere extra circulatōnē que eſt motus circuli non eſt aliquod punctū in qͦ quieſcat id qd̓ circulariter mouet̉. ſicut in recto motu neceſſaria ſunt duo pūctaſiue duo termini vt ſupra ſepe dictū eſt. ſphera em̄ ſemꝑ fert̉ circa mediū. etnunqͣꝫ ad ip̄m ſicut ad vltimū motus ⁊ ꝓpter hoc ip̄m ſemꝑ quieſcit quodāmodo ſemꝑ mouendo ſuū ſubiectū in eodē loco totū. ⁊ iō mouetur cōtinuequia motus ſuus accidit cōuerſiue circa idem centrum.NQue ē quarta rō pͥncipalis Sol̓o iſta. Quia in mēſuLLLCrabilibꝰ eſſe pͥmū ⁊ eſſe menſurā ad ſe inuice ꝯuertunt̉ eoꝙ rōnabile ē in vnoquoqꝫ pͥmū eſſe menſurā alioꝝ. ſꝫ motꝰ circularis quētp̄s pͥmo ꝯſequit̉ ē mēſura alioꝝ motuū. gͦ eſt pͥmꝰ ⁊ ꝑfectus.Que ē qͥnta rō pͥncipalis Sol̓o ph̓i iſta motus regulaQVris eſt prior irregulari ſicut ſimplex cōpoſito ⁊ vniformnidifformi. ſed ſolus motꝰ circularis ē regularis igit̉ ip̄e ē pͥmꝰ ſolꝰ. Minorꝓbat̉. Quia mobile qd̓ mouet̉ in recto irregulariter fert̉ a pͥncipio in finemQuia quāto plus diſtant oīa talia a pͥmo quieſcente a cuiꝰ quiete eſt mo-tus eoꝝ tanto velocius ⁊ velocius ferunt̉. Quia vt ſupra tactū eſt motusnaturales ſicut videmꝰ oculariter in grauibꝰ ⁊ leuibꝰ intendunt̉ in fine etmotus violenti in pͥncipio ſicut apparet in motu ꝓiectoꝝ. ſed motꝰ circularis nec pͥncipiū nec finem in ſe habet nec aptꝰ natꝰ eſt habere. gͦ equaliter diſtat a principio ⁊ fine.In motu locali eſt pͥncipium ⁊ finis. ergo incōuenienter diciturꝙ nec habet principium nec finem. An̄s ꝓbatur. Quia oriens eſtpͥncipiū motus celi. ⁊ occidens finis eius Sol̓o motus circularis celi poteſt dupliciter cōſiderari. Uno mō ẜm ſe ⁊ ſic dcm̄ eſt ſtatim ꝙ nec hꝫ pͥn-cipiū nec finē. qͥa vt ſupra dictū fuit qd̓libet punctū imaginabile circūferen-tia celi poteſt indifferenter eſſe principiū ⁊ finis. Alio mō accipit̉ vt ſubſtatinfluentie ſui mouentis qd̓ ẜm ꝑipateticos appellat̉ aīa nobilis ⁊ ſic hꝫ pͥncipiū. Quia aīa nobilis ex quo ẜm veritatē eſt intelligentia ſiue angelus licet nō ẜm officiū definitiue eſt in loco. inqͣꝫtū ſe determīat ad vnū locum ꝑquē influit ⁊ ſic dicit̉ pͥncipiū hoc modo eſſe in illo loco ꝑ quē ip̄a influit ⁊ finis in appoſita ꝑte. In linea vero recta ſumit̉ pͥncipiū ⁊ finis etiam in ipſa linea quod non eſt in circulari.Quō ph̓s on̄dit iterū ꝙ motus localis inter genera moQQVLtuū ē primus Sol̓o on̄dit hoc teſtimono antiquoruꝫdicens ꝙ oēs naturales ph̓i qui mentōnem fecerūt de motu tradūt pͥncipia mouentia que mouent motu locali. Et adducit ph̓s quinqꝫ opiniōesantiqͦꝝ Prima fuit ip̄ius empedociis qͥ poſuit pͥncipia reꝝ litē ⁊ amiciciāſiue diſcordiā ⁊ ꝯcordiā qͦꝝ pͥmū diſgregat ⁊ ſcd̓m iterū ꝯgregit Diſgre-giº ꝟo ⁊ ꝯgregaº ſtꝭ motꝰ locales ſiue ẜꝫ locū gͦ pͥmꝰ motꝰ int̓ oēs ē local̓