Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Octaui̓ libri phyſicorū.ſit tamē motui recto in genere accepto poſſibile ē fieri additōneꝫ ſicut lineerecte ita ꝙ adhuc manet in genere recti motꝰ inqͣꝫtum eſt rectus.FQuō motꝰ local̓ circularis ē prior motui recto. Sol̓oMphi tripl̓r. natura tꝑe ⁊ defintiōe. Qd̓ ſic on̄dit̉ qꝛ ꝑfectūet incorruptibile ⁊ inceſſabile ẜm tp̄s pͥus ē illis tribꝰ modis qͣꝫ imꝑfectu ⁊incorruptibile. ſicut hoc manifeſtū ē ex prehabitis.Que ē tercia rō qͣ ph̓s ꝓbat intentū ſuū. Sol̓o iſta illeMQVmotꝰ nō ē ꝑpetuus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec pͥmꝰ qͥ habet pͥncipiummediū ⁊ finem diſtincta ⁊ determīata ab inuicē ẜꝫ actū ⁊ nō tm̄ ẜm poten-tiā. ſꝫ talis ē motꝰ rectꝰ igit̉. Qinor ꝓbat̉. qͥa pͥncipiū recti ē indiuiſibile ⁊ ſimiliter finis. ⁊ gͦ dcm̄ ē ſuꝑͣ ꝙ in oī tali motu ncc̄e ē eſſe duas qͥetes. vnā a qͣeſt motꝰ. ⁊ alia ad quā ē motꝰ. Mediū ꝟo qd̓ ē inter illa duo indiuiſibilianō eſt indiuiſibile. ſed in illo ē motus eo ꝙ motꝰ ē in intermedio ⁊ nō in pͥn-cipio vel fine que ſūt termini motꝰ. In motu vero circulari ſūt pͥncipiū mediū ⁊ finis indetermīata. Quia ſi accipiat̉ circūferētia cuiꝰ tanqͣꝫ ſubiecti ꝓprie ē motꝰ circularis. nō p̄t aſſignari aliqͣ rō qͣre pūctū vnū magis ē pͥnci-piū mediū vel finis qͣꝫ aliud. qͥa oīa talia ſunt in ea in potētia ⁊ nō ſūt in pe-riferia id ē circūferētia deſcripta acta voūqd̓qꝫ em̄ pūctū ē pͥncipiū mediū etfinis. Quia in oī tali poſſumꝰ imaginari pͥncipiū arcꝰ mediū vel finē ẜꝫ ꝙplacuerit. gͦ motꝰ circuli ē in pͥncipio medio ⁊ fine ⁊ nūqͣꝫ ẜm actū in aliquoiſtoꝝ. qͥa potētia ip̄e ſemꝑ eſt in pͥncipio medio ⁊ fine ⁊ nūqͣꝫ ẜm actū. ⁊ ergoſupra dictū fuit in ſexto ꝙ ſphera quodāmō mouetur ⁊ quodāmō quieſcitSed hoc nō dꝫ intelligi ſic̄ qͥdā intellexerūt dicētes ꝙ qͥeſcat ẜm totū ⁊ moueat̉ ẜm ꝑtes. qͥa ẜm totū mouet̉ formaliter ⁊ nō ẜm ſubiectū. ẜm ꝑtes veromouet̉ ⁊ formaliter ⁊ ẜm ſubiectū. qͥa ꝑtes ī tali motu renouāt ſitū ī motuſiſtere de vbi ad vbi. Scd̓m ſubiectū ꝟo īmobilis. qͥa ſubiectū eius ſempe-tenet eundem locum.Que ē rō ꝙ circulus ſiue ſphera hꝫ pͥncipiū mediū ⁊ finēQl̓ ELLindiſtincta Sol̓o hec qͥa oīa hec pͥncipiū eſſe mediū ⁊finis accidūt centro ſphere ſiue accipiat̉ mathematice ꝓ pūcto indiuiſibiliſiue phyſice ꝓ corꝑe ſpherico qd̓ ē ī cētro qd̓ ē terra. qꝛ tota ſphera diuidit̉in duo ſcꝫ in circūferētiā ⁊ centrū. ⁊ centrū ē pͥncipiū mediū ⁊ finis ſphere etmagnitudinis eiꝰ. Habet em̄ pͥncipiū ſue magnitudinis centrū ip̄a ſpherainqͣꝫtū ē magnitudo circa centrū vnū eqͣliter circūducta. Pro medio vero-hꝫ ip̄m ẜm ꝙ motꝰ eiꝰ ē vnꝰ motuū localiū. Quia ſic tm̄ tres ſunt motuslocales ſcꝫ ſurſum deo: ſū id ē a medio ⁊ ad mediū ⁊ terciꝰ circa mediū Fi-nis aūt ꝯtinuitatis eiꝰ ē eo ꝙ tota magnitudo eiꝰ ſphere ad centrū ꝯtinuat̉et ideo omnis virtus eoꝝ que ſunt in circūferentia refert̉ ad centrū nec ali-bi vnit̉ niſi in ip̄o. Et vt cauſa huiꝰ eſt. Dicit tholomeus in quadriꝑtita qͥarabice dicit̉ alarba. Quia radij ſtellaꝝ non cōgregant̉ niſi in centro ſphereEt ergo poete dixerunt ꝙ dij in centro terre celebrarent ſynodum fatalis4iuriſdictionis.Contra p̄dicta corpus centrale ē generabile ⁊ corruptibile. ſed cir cūferentia vniuerſi nō eſt corpus generabile. ergo centrū non ē pͥn-y iiij