Octaui libri phylicorūQuomodo ph̓s improbat ſcd̓m membrū qd̓ fuit opi-QVInio Eracliti dicentis oīa ſemper moueri Solutō ſicōtra negantes pͥncipia non eſt diſputandū in particulari ſcientia ſed negātes quietē fere tm̄ negant in ph̓ia naturali ſicut qui negant motū. eo ꝙ na-tura eſt principiū ⁊ cauſa mouendi ⁊ quieſcendi. igit̉ nō eſt diſputandū cō-tra tales. Dicit̉ aūt fere quia minus incōueniens eſt negare quietē qͣꝫ mo-tum. eo ꝙ quies eſt pͥuatio motus que nō eſt adeo manifeſta ſicut habitusetiā motus eſt paſſio rerū naturaliū. ſed paſſio vnū eſt de pͥncipijs incōple-xis ſcīe ex quo in qualibet ſciētia ſunt tria p̄cognita quoꝝ vnū eſt paſſio.F Que eſt cauillatio qua Eraclitus palliat ſuā opinioneꝫQIVI I¶ Solutio ph̓i hec ip̄e dicit omīa ſemper moueri. ⁊ ni-hil quieſcere ſed motus quorundam latet nos ẜm ſenſum. eo ꝙ paulatimmouent̉. ⁊ non ꝑcipit̉ motus eoꝝ niſi poſt etates multoꝝ hoīm. Sed iſticauillationi nō eſt difficile contradicere. quia ip̄i nō diſtinguūt quali motuoīa moueant̉ ſemper. manifeſtū aūt eſt de quibuſdam motibus ꝙ nō ſemꝑfiunt. ſicut patet de motibus grauiū ⁊ leuiuꝫ. ⁊ ideo ph̓us volens perfecteſoluere cauillatōnē oſtendit inductiue in ſigulū motuū generibꝰ ꝙ nō oīaſemper mouent̉.Quō ph̓s oſtendit hoc primo in motu augmentatio-Ql̓ NL nis ⁊ diminutōnis. Solutio ſic qͥa nō eſt poſſibile vtaliquid augeat̉ vel diminuat̉ continue. ſed potius eſt mediū tempus interſtatū augmenti ⁊ inceptōnem diminutōnis. Quia non oportet ſi aliquidaugeatur in aliquo totali tempore. ꝙ etiam augeatur. pro qualibet parte il-lius temporis. licet non ſentiat̉ augmentuꝫ in partibꝰ temporis factum. qͥavt tactū fuit eſt aliqd̓ tempus ſtatus inter augmentuꝫ ⁊ diminutōnem. etſic tempus infancie ⁊ iuuentutis damus augmento ⁊ tempus etatis viri-lis ſtatui. Et tempus ſenectutis ⁊ ſenij vt in pluribꝰ damus diminutioni.ſic ꝙ in ſenectute fit diminutio virtutis ⁊ nō ſubſtātie. In ſenio vero dimi-nutio vtriuſqꝫ. Et ꝓbat ph̓s iſtud per tria ſigna. Primū eſt de guttis ca-uantibꝰ conterentibꝰ ſiue perforantibꝰ lapidem vel aliam rem que nata eſtcauari vel conteri. nō em̄ eſt neceſſariū ſi gutta in aliquoto tempore tantumeffodit de lapide vel ſi planta tantū perforat de lapide. verbigr̄a in tribꝰ an-nis. ꝙ medietatē fouee effodiat ī medietate tꝑis ⁊ terciā ī tercia ꝑte tꝑis. etmilleſimā in milleſima qͥa ſi ſic ꝯtingeret cū diuiſio vadat in infinitū ī foueaqͣꝫtitate tꝑis qd̓ ē hoc mō infinitū tūc in qͣlibet minima aliqͥd effoderet. ⁊ hͦnō ē veꝝ. Quia ꝑtes huiuſmodi ſunt ſolū in cōtinuo et in tꝑe in potentiaideo nō ſeqͥtur tot gutte qͦt in toto tꝑe fouee cadere pn̄t moueāt partē lapi-dis vt ſeparet̉ a lapide ⁊ fiat fouea. ꝙ pars tercia vel aliqͦta in tercia ꝑte temporis aliquotā reddat partē fouee. Quia forte ꝑs in ꝓus tꝑe aliqͥd raditde lapide vt fieri poſſit fouea vel pars fouee. Quia ⁊ ſi qd̓ de lapide remo-tū eſt ſit quātitas que diuidi poteſt in plurima ⁊ infinita tamē nulla earumpartiū ſeorſum ⁊ diuiſim remota eſt a parte guttarū p̄cedentiū ſed potiusp̄cedentes diſponūt ⁊ ſimul fecerunt aliquid ſeparabile quod ad vltimamguttā que in actu eſt reſpectu precedentiū totū ſimul ſeꝑatū eſt ſicut ī ſeptīo