Ictaui libri phyſicoꝝſemper ⁊ non aliquando quidem ſic ⁊ aliquando aliter. vt ignis naturali-ter fertur ſurſum. et non fertur ſurſuꝫ aliquando. aliquando vero non Autſi non eſt ſemꝑ vno modo tūc habet rōnem differentie ⁊ cauſaꝫ determinatam ī natura. ⁊ nō eſt diuerſitas illa ſine rōne. ſicut pꝫ de perido generationis ⁊ corruptōis. que cauſam differētie accipit in acceſſu generātis ⁊ receſ-ſu in obliquo circulo. Et ſic pꝫ ꝙ ambo male dixerūt. ſed Empedocles aliquid dignius dixit qͣꝫ Anaxagoras. Et quicūqꝫ aliter dixit qͣꝫ anaxa. ⁊ ali-quam cauſam differentie tꝑis motus ⁊ quietis aſſignauit. Dixit em̄ empedocles ꝙ ſicut ignis ſemꝑ ſurſum fertur ⁊ aliqn̄ qͥdem fertur ſurſum ⁊ ali-quādo non ꝓpter ordinē ſue nature quo neceſſario mouet̉ ſurſum. ita ſe ha-bet in hoc ꝙ totū vniuerſum in parte tꝑis quieſcit ⁊ in parte tꝑis moueturqꝛ illa viciſſitudo habet iam aliquam ordinatōem. eo ꝙ amicicie eſt ꝯgregare ⁊ litis diſgregare. Anaxagoras aūt dixit ꝙ nulla eſt cauſa quietis ꝑ tempus infinitum neqꝫ exitus rerum in eſſe niſi intellectus agens. ſed tn̄ Empedocles etiam peccauit. qꝛ nihil addidit ꝓbationis in dicto ſuo. Qui em̄dicit ꝙ amicicia quodam tꝑe ꝯgregat. ⁊ lis quodam tꝑe diſgregat. oportꝫꝙ hoc nō ſolum dicat ⁊ affirmet ſimplici aſſertione. ſed oportꝫ ꝙ dicat cauſam ⁊ nō ſit ꝯtentus ſimplici dictoFQūo empedocles ſtabiliuit dictum ſuū Sol̓o ph̓i; diQVLExit iſtud eſſe pͥncipiū ⁊ dignitatem que eſt ꝑ ſe nota ⁊ trōnalis. ſed iſtud falſum eſt. qꝛ ſi eſſet dignitas. quilibet ꝯſentiret in eam. quiaꝯmunis animi ꝯceptio eſt quam quiſqꝫ ꝓbat auditam. ⁊ ergo oporteret ꝙaut ꝑ viam ſenſus ꝓbaret ꝙ ſic eſt vt dicit ꝑ inductōem. aut ꝑ viam intellectus cauſam affert ꝑ quam demonſtraret ꝙ ſic eſt. Hec aūt que poſita ſuntab Empedo. ſcꝫ amicicia ⁊ lis non ſunt cauſe. qꝛ definitio et eſſe amicicie etinimicicie non eſt in hoc ꝙ ꝯgregat vel diſgregat res in toto vniuerſo Sedamicicie eſt quedam ꝯgregare ⁊ inimicicie quedam diſgregare ⁊ diſperge-re. Et ergo oportuit Empedo. ſpecificaſſe que entia ꝯgregantur ꝑ amici-ciam ⁊ que diſpergūtur per inimiciciam. et vtrum rōnalia vel irrōnalia animata vel inanimata. videmus em̄ amiciciam nō eſſe niſi rōnabiliū. Ami-cicia em̄ apud nos ꝓprie loquendo eſt quod ꝯgregat homīes. et lis qua fugiūt inimici a ſe inuicem. et quod eſt in homnibꝰ ſupponit̉ etiam ſic eſſe in toto vniuerſo. eo ꝙ in quibuſdam entibꝰ ſic eſt. et ergo oportuit Empedo. aſ-ſignare cauſas quare ſic fieret in toto vniuerſo Et ſimiliter ꝙ dixit tempusmotus et quietis eſſe equale indigebat rōne. quia videmus in hominibusꝙ tempus amicicie non neceſſario equatur tempori litis. Et ſic videt̉ ꝙ lo-quētis tam ꝯtra anaxagorā qͣꝫ ꝯtra empedo. non recte opinātur ꝙ iſta dic-ta ſunt pͥncipia quorū nō oportet querere rōnem. ideo quia in omni tempore ſic eſt ꝙ eſt motus. aut ſic eſt ꝙ eſt quies. perpetuorum autē non eſt cauſaet eoꝝ que ſemper ſunt non eſt querenda cauſaUtrum iſti ph̓i in hoc recte dixerunt ꝙ perpetuorumQVLLuō eſt cauſa Sol̓o ph̓i. in quibuſdam eſt hoc recte dictum ⁊ in quibuſdam non. Primū patet qꝛ ꝯcluſiones mathematice ſuntperpetue ⁊ ſemper. ⁊ tamen habent cauſas. quia premiſſe ſunt cauſe conclus i.