Geati Sernardi. Ser. CCV
ſteret: et ſolidū ꝟitatis agnoſceret: agnitumamaret: amatū teneret: tenēdo frueret̉: ſꝑqꝫei adherēdo qͥ īmortalis eſt etiā vitā ip̄e ſinetermino poſſideret. Ueꝝ em̄ ⁊ ſūmū bonuꝫhoīs: plena videlicꝫ ⁊ ꝑfecta agnitio creatoris. Sed circūſcriptꝰ aſtucia ſerpētis ⁊ deceptus fuco vanitatis ſpecie videlicet creature viſibilis: ad hieruſalē in hiericho deſcendit fontē charitatis deſeruit: affectū pulchritudini reꝝ inclinauit: ⁊ ſtatī ignorātie cecitate ꝑcuſſus fores venit ab intima luce ꝯtem/platiōis: factꝰ eſt vagus ⁊ ꝓfugꝰ ſuꝑ terraꝫ.Uagus ſcꝫ ꝑ inordi natā cōcupiſcētiā. Profugus ꝑ peccatricē cōſciētiā: qꝛ mentē quaꝫdiuinū auxiliū deſerit: q̄cūqꝫ tēptatio impetierit ſubuertit. Cor ergo hoīs qd̓ priꝰ diuino amori affixū ſtabile ꝑſiſtit: ⁊ vnū amādovnuꝫ ꝑmāſit: poſtqͣꝫ ꝑ deſideria terrena deflere ceꝑit qͣſi tot ſibi in exilio māſiones ſtatuit qͦt in eo delectatiōes īuenit. Sicqꝫ fit: vtmēs q̄ pulchritudinē: dulcedinē: pacē: ſecuritatē: ac p̄petuitatē pͥme lucis amare neſcitnūqͣꝫ valeat eſſe ſtabilis: qꝛ gaudiū ꝑmanēsin his q̄ in fuco vanitatis amplectit̉ nō inueniēs dū ſe ſꝑ deſiderio extēdit ſeq̄ns qd̓ aſſequi nō valet: fluctuās ī exilio nunqͣꝫ reqͥeſcitModo valuis oculoꝝ elapſa: curioſus intuitꝰ paſcit: ⁊ rerū īmēſitatē in maſſa ⁊ molecōſiderat: mō reꝝ ⁊ pulchritudinē in ſitu ⁊motu: ſpecie ⁊ qͣlitate īueſtigat: mō reruꝫ vilitatē per neceſſar a cōmoda apta ⁊ grata ꝑtentat. Nūc qͦꝫ naribꝰ erūpit ⁊ ꝑ olfactū odoris varij ſuauia oblectamēta reqͥrit. His paſta aurium per organa procedit: ⁊ dulce melos armonice: organice ariſmetrice diſcipline: capta ꝑ audituꝫ introrſus trahit. Tactuqͦꝫ ſubtilia leuia ⁊ lenia palpādo diſcutit: ⁊ īaula memorie palpando deſideria reponit:Nec minus guſtū faucū p̄libat varietatē ſaporum. Hos hedos ſuos mēs q̄ ſe ignorat ⁊deū paſcit iuxta tabernaculū paſtorū ꝑ restēpoꝝ ⁊ tꝑaliū vanitatū: mēdicās ex ea q̄ p̄terit figurā huiꝰ mūdi: vnde ſuā famelicā curioſitatē aliqͣtenꝰ cōſolet̉. Cōparata ē em̄ iumentis inſipiētibꝰ ⁊ ſimilis facta eſt illis: qͥacū in honore eſſet non intellexit ꝙ limꝰ eſſer:honoris faſtigio delectata. Hinc naſcit̉ ī exilio: vanitatis motꝰ ſine ſtabilitate: labor ſinerequie: curſus ſine ꝑuētione: ita vt ſꝑ inqͥetum ſit cor donec ad patriā veritatis redireceperit: egēs ⁊ de ſiliquis porcoꝝ ſatiari deſiderans: quouſqꝫ ad patris domū ſuſpirauerit: vbi mercēnariꝰ abūdat panibꝰ: ⁊ oēsdomeſtici veſtiti ſunt duplicibꝰ. De hoc exiio o ſctā ſctōꝝ ad te clamamꝰ exules filij eue
Vvt interuentū tuo ducatu tuo adiutorio tuopoſſimꝰ ad cubiculū ꝟitatis repatriare. Scimus ꝓculdubio qꝛ nil ampliꝰ hꝫ hō de vniūſo labore ſuo qͦ laborat niſi vanitatē: ⁊ tamēpraue ꝯſuetudīs caſibꝰ irretiti ꝑ nos redirenō poſſumꝰ in ꝟitatis libertatē. Nō dicimꝰaūt ī hoc loco ꝟitatē ꝯgnitionē eſſe dei ⁊ eiꝰq̄ ẜm pietatē ē ſcīe: ſꝫ ⁊ mediū illud puꝝ ⁊ nudum ac ſolidū qd̓ eſt in ꝟtutis amore. Quāuis em̄ diffiniāt auctoritates reꝑatione hoīseſſe ꝯgnitionē ꝟitatis ⁊ amorem ꝟtutis: ꝑfecta ꝟtus nō tn̄ eſt ſiue cognitiōe ꝟitatis necꝟitas ſine amore ꝟtutis durū exiliū patiturqͥ ab vtroqꝫ peregrinat̉. Vanꝰ eſt: qꝛ in vanitate eſt: aut in vanitate curioſitatis aut erroris. Uanitas curioſitatis ꝓcedit a vani tate mutabilitatis: ⁊ generat vanitatē mortalitatis. Prima cauſa pctī: ſcd̓a pctm̄: tertia pena peccati. Prima eſt in his q̄ ꝓpter hoīesfacta ſunt: ſecūda in his q̄ ab hoībꝰ facta ſūttertia in his q̄ in hoībꝰ facta ſūt. Alia eſt ī cōditis rebus: alia in mētibꝰ: alia in corꝑibus.Uanitas erroris eſt in oībus q̄ fidei catholice ⁊ ſane doctrine ꝯtraria ſunt: ⁊ religionisdiſciplinā ī illo ſolido ꝟitatis qd̓ velle ⁊ nolile hoīs inter anguſtias paꝝ ⁊ minꝰ coartatnō ꝯtingūt. Uanitas hec oīa ſunt: qꝛ ſe amplectētes decipiūt: ⁊ ad ꝟitatem eternitatisnō ꝑducūt. In hͦ exilio oē pene genꝰ hoīmab initio vſqꝫ ad aduētū regine celorū ꝑegrinari delectabatur: ⁊ ꝟitatis patrie ſuſpirijsnullis ſeu deſiderio recordabat̉. Ipſa pͥmaviā aperit ad patriā: ⁊ veritatē que vera patria eſt mūdo generās dedit omībꝰ maīfeſtāEa ꝓpter et nos o regina miſericordie ad teclamamꝰ exules filij eue. Clamor ē aliꝰ oris:aliꝰ cordis. Clamor oris: alta vociferatō clamor cordis: valida ⁊ ſuplex ad deū intentionis directio. Deus ītus hō foris. Ad eos qͥforis ſūt clamor oris: ad deū ⁊ qͥ cum eo inſunt clamor cordis. Intus vbi? In ſpiritu.Qualit̓ inqͥs? Duobꝰ mōis. Quibꝰ? Cognitione ⁊ amore: reuelatiōe ac deuotiōe acuto⁊ calido. Modis his deꝰ cor inhabitat: nōſolus tn̄. Ubi enim fuerit corpꝰ: illuc cōgregabūt̉ ⁊ aquile. Ad quid: Vt renouet̉ ſicutaquile iuuētus cordis. Ibi et illa aquila grādis magnarum alarū ſancta ſanctorū innocentia ⁊ equitate exaudit inuocata: ſi clamoribus ocultis aſſidue fuerit exitata. Et nosadhuc filij eue trāſgreſſores: filij inobediētiefilij matris antique: ad te clamamus reginamiſericordie. Reuertere viſitans in nobisnaturam tuam: reuertere oſtendendo eamquam in chriſticolas habes charitatē tuaꝫ.