Super Balue ginaDer. I
3
iū .i. ptū ē: Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Int̓ne ſuauitatis guſtꝰ ac dulcēdo ē: ⁊ māna abſcōdituꝫ et theſaurꝰ abſcōditꝰ ī agro: cui ꝯparatūoē dulce amaꝝ: om̄e decoꝝ fedū: oē iocūdūtriſte: om̄e p̄cioſuꝫ vile: ſordidū om̄e qd̓ deſiderabile ē in oculis amatoꝝ mūdi fluētis.Nā p̄cioſaꝫ margaritā datis oībꝰ terrenarūreꝝ delectamētis ſctā ſctōꝝ cōꝑauit: et nob̓in filio ſuo p̄parauit: ⁊ p̄parat ſemꝑ interuētu ſuo nob̓ orātibꝰ oleū effuſuꝫ dulcedis huius. Nō erit ab re ẜ valde optimū ſi ip̄aꝫ reginā mīe vitā ⁊ dulcedinē nr̄aꝫ dicamꝰ: qͥ minus exꝑti adhuc vite huiꝰ ac dulcedīs ſumꝰſꝫ ꝑ ip̄aꝫ ſꝑamꝰ nos poſſe ꝯſeqͥ qͥcqͥd totiꝰ bonitatis facto dignatꝰ fuerit gr̄e nob̓ imꝑtiri.Seqͥtur. Spes nr̄a ſalue. Spes eſt in ꝟtutequaſi ſcintillatio in fom te. Sine fomite durare nō pōt ſcintillatio. Subtrahere fomitē:interit: emorit̉. ſubminiſtrat: viuet. Haudſecꝰ ſpes ruit ſine fundamento: ſine pabulomorit̉: inedia deficit: extinguit̉ ſine nutrimēto: areſcit ſucciſa radice. Spes em̄ ſine vitaꝟtutū et deuotiōis dulcedine nō eſt ſpes: ſꝫp̄ſūptio. Inter timorē et ſecuritatē ſpes media ē: et eſt ſpes incerti nomen boni. Uita etdulcedo extermināt faciē timoris: ſecuritatidāt fortitudinē: dant decorē. Eapropt̓ dicit4. deo. Singularit̓ in ſpe ꝯſtituiſti me. Et ī pace inidip̄m dormiā et reqͥeſcā. Eſt em̄ fulcitafloribꝰ: et ſtipata malis charitas illiꝰ q̄ foris.x. mittit timoreꝫ et dicet: Leua eius ſub capitemeo: ⁊ dextera eiꝰ amplexabit̉ me. Leua cōmīatio ſupplicij: dextera ꝓmiſſio regni. Int̓has ſpes cubat: ī molli ſtrato charitatis: vita et dulcedo ſternūt hͦ: et hoc ē mediū illudin ferculo ſalomonis d̓ qͦ ſcriptura ait: Media aūt charitate ꝯſtrauit. Uides nūc ſublimitatē carmīs huiꝰ. Primo ponit vitā q̄ eſtin integritate ꝟtutū: ſcd̓o dulcedinē ſpiritualiū gaudioꝝ: deinde ſpem infert eternorū.Oīa hec regīa miſcd̓ie: dn̄a mūdi: regina celorū ꝯtulit mūdo virgo ꝟ̓ginū: ſancta ſctōꝝlumē celorū: iuſtorū gloria: peccatorū veniadeſperatorū reꝑatio: deficiētiū fortitudo: ſalus orbis: ſpeculū totiꝰ integritatis: ipſa intercedat ꝓ pctīs nr̄is: p̄ſtante dn̄o filio eiusvnico: cuius regnū et imꝑium ſine fine ꝑmanet in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo ſecundus vnde ſupra.lingue centureſonarēt oraqꝫ centum: ferrea voxmihi maria: nil dignū tibi dicere poſum ſtella maris q̄ virgo btā vocaris. O qͣꝫ
te memorē ꝟgo: qͥbꝰ laudibꝰ efferā: Infandiſſima līgua mea: q̄ cōinqͥnata eſt cū mortuis: incircūciſa labijs: nec purgata igne altaris. inqͥetū malū habēs ī naribꝰ ſpm̄: ruiniseffluēs vndiqꝫ: qͥd dignū laudis laudibꝰ tuis poterit īmolare? Eleuata ē magnificētiotua ſuꝑ celos: et ſuꝑ oēꝫ terrā gloria tua: itavt nec in celo īueniat̉ creatura q̄ tuam dignelaudare q̄at magnificētiā: nec in terra ſit quegloriā tua expͥmere valeat. Nemo em̄ nec incelo nec in terra īuētꝰ eſt dignꝰ aꝑire librū p̄rogatiuaꝝ tuarum: et digne ſoluere ſeptē ſignacula eiꝰ. Plenitudine gr̄e: aduētuꝫ ſpūſſancti ī te: ꝟtutis altiſſimi obūbratione: verbi ꝯceptionē: ꝙ ſine grauamīe grauida: ſinedolore puerpera: ꝟgo parit̓ et fecūda: quisenerrabit? Uiri diuitiarū multi: de ciuitatedn̄i ꝟtutū miſerūt manꝰ ſuas ad hec fortia:et tn̄ altitudinē diuitiaꝝ haꝝ ad liqͥdū comprehēdere nō potuerūt: qꝛ īueſtigabiles vieiſte: et inſcrutabilia vniu̓ſa. Conati ſūt et nōdatū ē vltra dū adhuc ordirent̉ ſucciſi ſuntQuis em̄ loquit̉ potētias has dn̄i: auditasfaciet oēs laudes eiꝰ? Et ſi digne nullus: qͥſqꝫ tn̄ ꝓ viribꝰ. Pro ſe qͥſqꝫ qͥſqꝫ viri ſūma certabat opū vi: vt ait qͥſ. Deniqꝫ currebāt oēsī odore vngētoꝝ tuoꝝ. Trahe ⁊ nos poſt teo ſctā ſctōꝝ: ⁊ oſtēde lucē miẜationū tuarūSub vmbra alaꝝ tuaꝝ nos ꝓtege: ad te clamamꝰ exules filij eue. Scd̓a carmīs huiꝰ qd̓explanandū aſſumpſimꝰ inciſio hec eſt: ꝙ inmodū dragmatis nobis videt̉ eſſe cōpoſitūUariꝰ em̄ diuerſaꝝ ꝑſonaꝝ affectꝰ hic loqͥtur: hic ꝑfectoꝝ ⁊ adhuc in meliꝰ ꝓficiētiuꝫſtatꝰ īuenit̉. Uita ſiqͥdē q̄ aīat̉ ītegritate virtutis ſuauitas int̓ne dulcedīs: ſctēqꝫ ſpei tāta p̄ſūptio: qͥd niſi fructꝰ ſp̄s ſūt ⁊ a tteſtatōnes ꝟtutis: Emeritoꝝ militū donatiua ſūthec: ⁊ diuturni certamīs merces accumulata. At deploratio exilij patrie deſideriū originalis peccati: penalis vnctio: incipiētiumſeu ꝓficiētiū indicia ſunt. Puta vite huiꝰ exiliū fucū vanitatis: patriā: ſolidū ꝟitatis Fucus vanitatis nitor glorie tꝑalis: ſolidū veritatis īmobilis ꝯgnitio eternitatis. Fucusvanitatis ſplendor arridens creature viſibilis: ſolidū ꝟitatis inextinguibile lumē interne dulcedinis. De hac patria qͥdā ſapiēs aitO veritas exulū patria: exilij finis: video teſꝫ intrare non ſinor: ndignꝰ admitti pctī ſordens. Quouſqꝫ odoramꝰ ⁊ non guſtamꝰ ꝓficiētes patriā: ⁊ nō app̄hendētes: ſuſpirāteset de longe ſalutātes? Primus itaqꝫ hō adhoc cōditꝰ fuerat vt ſi nō peccaſſet ꝑ cōtemplationis p̄ſentiā vultui creatoris ſemꝑ aſſi-
Caū .i.
Can̄ 2.
eū .4.