Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Perſecutione ſuſtinenda

qui eſt in ſinu patris. Nōne de ſecreto ſuo ꝓdijt ad publicū nr̄m? Nōne de celo deſcēditad terras vt p̄dicatiōe ⁊ ꝯuerſatiōe ſua perſuaderet hoībꝰ ꝯtēptū mundi: Nonne eſtisvicarij eiꝰ? Nōne qd̓ p̄dicauit ⁊ vos debetis p̄dicare: qd̓ diſſuaſit diſſuadere: qd̓ perſuaſit ꝑſuadere? A chriſto dicti eſtiſ chriſtiani. None ea via qͣ chriſtꝰ ambulauit: ⁊ vosdebetis ambulare? Nōne ſicut conuerſatuſeſt: ⁊ vos vicarij eiꝰ debetis ꝯuerſari. Iſtaplane: niſi forte doctiores eo fueritis vel ſanctiores. Dicite ergo archidiaconi. Dicite p̄ſbyteri: dicāt etiā pontifices in frenis: in ſellis: qͥd facit aurū: in veſtimētis tantꝰ ornatꝰin cibis tantꝰ ſuꝑfluus apparatꝰ? Eſca ventri: ⁊ venter eſcis: deus aūt ⁊ hūc ⁊ has deſtruet. Multus erat nitor veſtiū: ⁊ delicatciborū apparatꝰ apud illuꝫ diuitē iuxta euā16. gelicū dictū. Qui induebat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabat̉ quotidie ſplendie. Mortutamen eſt: ⁊ ſepultus in inferno. O dirum: oexecrabile: ⁊ horrendū ſepulchrū: vbi ē fletus ⁊ ſtridor dentiū: vbi ſunt aque niuiumvbi vermis qui non morit̉: vbi ignis qͥ nonextinguit̉. Hoc ſepulchrū diuiteꝫ: ſed ſinusabraę pauperē lazarū excepit. Quis ſapiēs⁊ cuſtodit hec? Uir inſipiens nō cognoſcet⁊ ſtultus non intelliget hec. Quis obſecrolaicorū auidius clericis querit temporalia:⁊ ineptius vtit̉ acqͥſitis? Cum tantū vaſtuꝫvideant laici in ſupellectili clericorū: nonneper eos potius inuitant̉ ad mundum diligēdum qͣꝫ negligendū? Medice cura teipſumSi mūdū predicas contēpnendū contēpnetu prius: ⁊ ad ip̄m efficacius alios inuitabisDa voci tue vocem virtutis: conſonet vitaverbis: ⁊ ſtatim erit ī ore tuo viuus ⁊ efficaxſermo dei ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti. Non ſic profecto eſt: ſed ſicut populusſic ſacerdos: ſicut laicꝰ ſic ⁊ ſacerdos. Vterqꝫ cupit: vterqꝫ diligit munduꝫ: ⁊ ea que inmundo ſunt. Laicꝰ tamen cū labore: ſed clerici ſine labore volunt poſſidere totū mūdūCōmunicare volūt cupiditati ⁊ ſuperfluitate hominū ſed non labori. Peccare voluntſed non flagellari cum hominibꝰ. Vnde timendum eſt ꝙ flagellent̉ cum demonibus.Quomō ſeculares nō expenderent ſu bſtātiam ſuam viuendo luxurioſe: etiam in preſentia ſacerdotū: quomodo nō intenderentvanitatibus ⁊ lenocinijs huius ſeculi: quomodo non eſſent inſolentes ⁊ elati: cum tantum vaſtum: tantam inſolentiam videant:Nonne in patientia eorū irreuerenter abutimini elemoſynis pauperū? De patrimonio

crucis chriſti non facitis codices in eccleſijsſed paſcitis pelices in thalamis veſtris: impinguatis carnes: adornatis equos: falleratis pectora ⁊ capita deaurādo. Et vere ī capitibꝰ omniū plateaꝝ diſꝑſi ſūt lapides ſanctuarij. Platee late ſūt: ⁊ lata eſt via q̄ ducitad mortē. Lapides ſanctuarij: id ē ſacerdo/tes: ſūt in capitibꝰ: id eſt in introitu lataꝝ viarū: docēt em̄ populos per praua exēpla ingredi vias latas: q̄ ducūt ad mortē: ⁊ demergunt in ꝓfundū inferni. Dolor capitis in mēbra redūdat. Capita populi ſunt ſacerdoteſOmne caput lāguidū: ⁊ om̄e cor merēs. Lāguēt p̄lati eccleſie in cupiditatibꝰ ſuis. Quiaergo languor eſt in capitibꝰ: meror oborit̉ incordibꝰ. Corda ſunt eccleſie viri religioſi qͥhonorē ſuū intelligentes non reſpiciūt in vanitates ⁊ inſanias falſas: nec cōparant̉ iumētis inſipientibꝰ: nec ſimiles fiūt illis: qui plorantes plorāt in nocte huiꝰ aduerſitatis: vbiapud p̄latos eccleſie inualeſcit cupiditas: etcharitaſ refrigeſcit. Et merito clamat ſanctaeccleſia hodie. Ecce in pacę amaritudo mea ꝓamariſſima. Multo eſt hodie ⁊ longe grauior qͣꝫ credipoſſit ꝑſecutio ſctē ecl̓ie: ⁊ tal̓ incūbit qͣlis ī pͥncipio nō fui Multis modis ꝑſecutꝰ ē eā diabolꝰ: nūqͣꝫ gͣuiꝰ qͣꝫ hodie: ſꝫ nūqͣꝫfuit maior ꝑditio chriſtianorum: nec liberioraut ſecurior trāſgreſſio diuinorū p̄ceptoruꝫ.Eccleſiā inſipienteꝫ ꝑſecutꝰ eſt ꝑ tyrannos:ꝓficientē perſecutꝰ eſt per hęreticos: iam letam ⁊ florentē ꝑſequit̉ per motus illicitos.Tria ſunt in anima: ratio volūtas ſenſuaſitas. Ratiōis eſt iudiciū: voluntatis deſiderium: caro debet obſequiū. Carnē ergo cruciauit in martyribꝰ: rationē ꝑturbauit ī ſimplicibus finibꝰ: ſed voluntateꝫ hodie deprauat generaliter in omnibꝰ. Fuit ergo amaritudo eccleſie amara quidem in perſecutionetyrannorū: ſed amarior in verſutia hereticorum: ſed amariſſima hodie per prauitatē deſideriorum. Ue qui dicūt pax ⁊ non eſt paxPacem habet eccleſia apud extraneos: ſedfilij nequā filij ſcelerati ſeuiunt in ea: qui propriam matrē euiſcerant vt ſe pariant in honorem. Pacem vbiqꝫ habet exteriorem: ſedinteriorem in paucis habet: quia vbiqꝫ autfere vbiqꝫ: non dico rationi non cōſentit voluntas: ſed captiuaꝫ eam ducit in lege peccati: qꝛ ⁊ ſi ratio ſana ſit in iudicio: voluntas tamen praua eſt in deſiderio: in qua nimirumreſidet diabolus ſimilis altiſſimo: vt ſupradiximꝰ. Euigilate iuſti: abijcite diaboluꝫ ſedem dei expurgate: qꝛ iuſticia ⁊ iudiciū correctio ſedis eius. Exigētibꝰ iniqͥtatibꝰ vr̄isK

K iij

Luc̄. 16.

Ecc̄i. 38.