De Guerra inter Baby. ⁊ hierū. Ser.
toꝝ: alibi vendentes cibos oīum generumcollocat: alibi vendētes vina ⁊ oīum potionū genera tabernas diſponit: alibi triūphales arcus gloriantiuꝫ in pompa ſeculari erigit: choreas puellarū ⁊ oīum incitamēta libidinis oſtendit. Qui ſapiens eſt cum ſponſagradit̉: ſponſe recta via gradienti adheret.Fatui ⁊ vecordes viam deſerūt: ⁊ in tab̓naculis diaboli eſſe iocundant̉. Nam quicūqꝫargentū diligit auri ſpecie capit̉: ⁊ hec chriſto p̄ponit: in tab̓naculis diaboli demorat̉.Similit̓ qui veſte p̄cioſa: qͥ cibis lautioribꝰqͥ vino mellito ⁊ alijs potionū precioſarū generibꝰ: qͥ in mulieribꝰ: qui in iocis: in ſeculcantionibꝰ delectat̉: ⁊ hec chriſto p̄ponit: intentorio diaboli eſt. Quid etiā dicam de illiſqui cum eccleſiā dei regere debeāt: ingredientes viam ea que in tentorijs diaboli ſuntammirātes circūſpiciūt ⁊ ꝯcupiſcūt ⁊ nō habentes vnde ꝯcupita ſibi comparēt: ornam̄ta ſponſe ſue diripiūt: ⁊ in explendis malisꝯcupiſcētijs ſuis turpiter inſumūt. Ita vndiqꝫ lacerata circa humeros vix parū qͥd deamictu. id eſt. paucos monachos ⁊ paucosregulares canonicos: ⁊ de alijs generibꝰ hominū fere nullū retinet: cū hec ſpōſa patiat̉.¶ Parabola cuius ſupra de guerra inter babylonē ⁊ hieruſalemNfer babylonem ⁊ hieruſalē nulla pax eſt: ſedguerra ꝯtinua. Habet vnaqueqꝫciuitas regem ſuū. Rex hieruſalē chriſtꝰ dominus ē: rex babylonis diabolus ē. Et cumalterū iuſticia: alterū ſemꝑ in malicia regͣredelectat. Rex babylonis qͦs poteſt de ciuibus hieruſalem ꝑ mīſtros ſuos: ſcꝫ ſpūs immūdos: ſeducere vt ſeruire eos faciat iniqͥtati ad iniqͥtatē in babylonē trahit. Vnde duꝫvnū de ciuibꝰ ſuis ſpūs miſcd̓ie ꝯſtitutꝰ ſpeculator ſuꝑ muros trahi cerneret: nūciauitregi captam p̄dam ab hoſtibꝰ in babyloneꝫduci. Rex ꝟo hieruſalē aduocās ſpm̄ timoris militē in talibꝰ ſtrēnuū: vade inqͥt ⁊ predam noſtrā eripe. Ille aūt vt eſt ſemꝑ ad impęrata ꝓmptus: cū feſtinatiōe raptores cōſequens valido eos timore exterruit: ⁊ ī fugam (relicta pręda) ꝯuertit: ꝯuerſamqꝫ illaꝫreducere cepit. At illi ad ſe reuerſi ſolum timorem vidētes verecūdati ꝙ impetū vniuſmilitis non ſuſtinuiſſent: remittūt vnū d̓ militibus ſuis ſpirituꝫ ſcilicet triſticie. Ille ꝟovt eſt ſubdolus: nihil vi ſed fraude moliensdum amicum ſe timoris ſimulat: ad foueamdeſperatiōis quam parauerat: vna cum p̄-
da eum trahere cepit. Timore autem penedeſperante ⁊ quid agere debeat ignorante:nūciatū eſt regi hieruſalē: a ſpeculatore laborare militem ſuū ⁊ egere auxilio. Qui accito vno de militibꝰ ſuis ſpe ſcilicet tradensei enſeꝫ leticie: ⁊ equū deſiderij: vade inquitet adiuua timorem. At ille audito rege qͣꝫtocitius ad locum pugne ꝑuolauit: extractoqꝫenſe leticie triſticiam fugauit predamqꝫ liberatam equo deſiderij impoſuit: ⁊ precedēsfuniculo ꝓmiſſionū equum poſt ſe traherecepit. Timor autem facto flagello de recordatione peccatoꝝ: equū precipitant̓ currere coegit. Interim milites babylonici dolētes: ſe ꝯtrahunt in vnū: ⁊ conquerēdo interſe aiunt: Quomodo ſic amiſimꝰ: qd̓ iam cuꝫſecuritate poſſedimus? Et cui iam in inferno applaudebat̉: qͣꝫto tripudio ꝑ ſolos duos milites erepta in ꝯfuſione oīum noſtruꝫad ſuperos reducitur: Et ecce nulla ſpesꝯſequendi eos ſupereſt. Unuꝫ eſt qd̓ agerepoſſumus: ſubſeqͣmur eos a longe: vt ſi forte equus qui cum tanta feſtinatiōe currit p̄cipitet̉: preſto ſimus ad capiendū. Et quiain terra non ſua: ignari viarū abſqꝫ duce etmoderamine currūt: mittamꝰ aliqͦs de nr̄isper compendia indutos veſtibꝰ lucis: qͥ eosauocent a via ⁊ errare faciant. His itaqꝫ diſpoſitis: ſpeculator nūciat regi hieruſalē p̄dam impoſitā equo p̄cipiti curſu ſine frenoſine ſella venire: hoſtes habito ꝯſilio qͦſdaꝫa longe ſequi: quoſdam ꝑ compendia ambigua viarū rapi ⁊ inſidias moliri Rex verohieruſalē cuiꝰ animū cura aīarū ſemꝑ ſollicitat aſtutias inſequentiū ꝯſiderans īminensaīe ꝑiculū: mittit ei duos de ꝯſiliarijs ſuis:temꝑantiam ſcꝫ ⁊ prudentiā. Adueniēs tēperantia equo frenū diſcretiōis impoſuit: etſpem moderate incedere fecit. Prudētia ꝟotimorem increpans ⁊ improbitateꝫ eius arguens de futuro cōmonuit: ⁊ equo ſellā circumſpectionis impoſuit: vndiqꝫ munitā ante ⁊ retro a dextris ⁊ a ſiniſtris: ante memoria iudicij: retro ꝯfuſionę vite p̄terite: a dextris hūilitate: a ſiniſtris patiētia. Cui imponentes aīam calcaria pedibꝰ eius innectūt:ſpes in dextra ꝓmiſſionē beatitudīs: timorin ſiniſtra metū gehenne. Et facta mora: circūuenti ſunt ab hoſtibus iam inclinato die.Dubitantibꝰ alijs ſpe feſtinante: ⁊ vt iter accelerent āmonente: timore ꝟo vrgente ⁊ pauente: conſulitur prudentia. At illa: videtisinqͥt: qꝛ dies p̄ceſſit ⁊ nox appropinquauit:et qui ambulat in tenebris neſcit quo vadatet grandis adhuc reſtat via: ⁊ hoſtes propeG
G iiij