darabola de Fide. Spe. ⁊ Charitate Ser I
mit ꝯſtantiā tota ſapiētie militia. At inimicciuitatē obſidētes: que nam ē inqͥunt exultatio in caſtris? Nō fuit tanta exultatio heri etnudiuſtertiꝰ. Ue nobis: venit deus ī caſtrave nobis. Fugiamꝰ iſraelē: deꝰ eniꝫ pugnatpeis. Sic fugientibꝰ īimicis gr̄e dei impetꝰletificat ciuitatē dei: ſctīficauit tab̓naculū ſuum altiſſimꝰ. Deus in medio eiꝰ nō cōmouebit̉: adiuuabit eā deus mane diluculo. Conturbate ſunt gentes ⁊ inclinata ſunt regna:dedit vocē ſua mota eſt terra. Dn̄s virtutūnobiſcū: ſuſceptor noſter deus iacob. Suſcipiens gͦ puerū dei: puerū ſuū regīa charitaseuexit ad celū pr̄iqꝫ deo repn̄tauit. Cui pat̓placitꝰ ac ſerenꝰ occurrens: cito inqͥt ꝓferteſtolam pͥmā ⁊ induite illum: ⁊ date anulū inmanu eius ⁊ calciamēta in pedibꝰ eius. Etꝓducite vitulum ſaginatū: ⁊ occidite illum.Epulare enī ⁊ gaudere oportet: qꝛ iſte filiusmeus mortuꝰ fuerat ⁊ reuixit: perierat ⁊ inuentus ē. Nota hic qͣttuor in pueri nr̄i liberatione Primo penitentiā ſed fatuā: ſcd̓o fugam ſed temerariā ⁊ irrōnabilē: tertio pugnam ſꝫ trepidā ⁊ meticuloſaꝫ: qͣrto victoriaꝫvalidā ⁊ ſapientē. Que oīa in vno quolibetfugiēte de ſeculo inuenies. Primo enim eſteges ⁊ inſipiēs: poſtea p̄ceps ⁊ temerariꝰ inꝓſperis: deinde trepidus ⁊ puſillanimis inaduerſis: poſtremo ꝓuidus ⁊ eruditꝰ ⁊ ꝑfectus in regno charitatis.¶ Parabola eiuſdeꝫ de fide ſpeet charitateEx nobilis ⁊potens t̓res habuit filias: fidemſꝑem ⁊ charitateꝫ: his delegauitciuitatē eximiā: humanā aīaꝫ. In qͣ cum treſſunt arces: rōnabilitas: ꝯcupiſcibilitas: iraſcibilitas: vnicuiqꝫ ſuā ꝯtradidit: fidei pͥmaꝫſpei ſecūdā: charitati tertiā. Rōnabilitati p̄ficit̉ fides: qꝛ fides nō hꝫ meritū vbi hūanaratio p̄bet exꝑimētū. Cōcupiſcibilitati ſpēsqꝛ ꝯcupiſce̓ nos nō licet q̄ videmꝰ ſꝫ q̄ ſperamus: ⁊ ſpes q̄ videt̉ nō eſt ſpes. Iraſcibilitati charitas feruor ſcꝫ feruori: vt feruor ꝟtutis feruori nature dn̄et̉: īmo feruor natural̓attollat ſe in feruorem vtutis. Ingreſſe illevnaqueqꝫ ꝓ poſſe ſuo domū ſuā ornat ⁊ ꝓcurat. Cuſtodē gͦ domꝰ ſue in rōnabilitate fides ponit prudentiā: vt ſuū ius in ea ſibi cōſeruet: ⁊ rōnem ſub legibꝰ fidei ⁊ intra terminos a fide poſitos cohibeat. Vt aūt fiducialiter in domo aggeret: addidit ⁊ obedientiam. Vt obediētia ꝓceſſum oꝑis ⁊ tolerantiam hr̄et laboris: ſubdidit ⁊ patientiā. Vt
autē etiam inferiorē actuū vel ſenſuū familiam regere bn̄ poſſet ⁊ diſpēſare ipſam ei diſpenſationē ſubfecit. Vt ẜm apoſtolū honeⁱ.ſte ⁊ ẜm ordinē oīa fierent: addidit ⁊ ordinēNe maledictio intraret domū: maledicta eīoīs domꝰ indiſciplinata: cuſtodem in portapoſuit diſciplinā. Spes autē in ꝯcupiſcibilitate domui ſue ſobrietatē prefecit: vt ius ſuum in ea ſibi ꝯſeruaret ⁊ pͥncipale eius ſibiſemꝑ ſeruire cōpelleret. Vt autē inferioremvolūtatū ⁊ voluptatū familiā diſcrete regere ſufficeret: ipſā ei ſubdidit diſcretionē. Cuietiā ꝯtra ꝯcupiſcentiā carnis addidit ꝯtinētiam: ꝯtra ꝯcupiſcentiā oculoꝝ ꝯſtantiam:ꝯtra ambitionē ſeculi hūilitateꝫ. Et ne egeſtas intraret domū: vbi enī multa verba ſūt(ſicut dicit Salomon) ibi multa egeſtas: ſi Plentiū cuſtodē poſuit in limine. At charitasſuam domū ad auſtrū ⁊ meridiē poſitā: amice ſibi pietati cōmiſit: iuſqꝫ ſuū oē ei tradiditſubdens ei ad obſequiū primū: mūdiciā corporis: deinde ꝯgruas exercitatiōes videlicet lectiōes: meditatiōes: oratiōes: ⁊ ſpūaleſaffectiōes. Et ne ingreſſa domū miſeria conturbaret btītudinē filioꝝ dei: qui in ſeptimogradu. id eſt. in ꝑfectiōe btītudīs poſiti ī domo charitatis ludūt ⁊ iocūdant̉ beati pacifici: ip̄am pacē cuſtodeꝫ in porta ꝯſtituit. Sicordinatis domibꝰ ſuis: totiꝰ ciuitatis quaſip̄poſitū quendā yconomū poſuerūt liberūarbitriū. Quo pacto redeūt in domū patrispuelle regine. Inimicus hō ſuꝑueniēs ordinem ⁊ gloriā ciuitatis vidēs ⁊ inuidēs machinat̉ inſidias: ⁊ ingredi cupiēs corruptisduobꝰ de p̄cipuis ciuibꝰ diſcretiōe ⁊ diſpēſatiōe: vniu̓ſe malicie ſue exercituꝫ introduxit ꝑ portas rōnabilitatis ⁊ ꝯcupiſcibilitatꝭPrepoſitꝰ cuitatis liberū arbitriū qͥ totiꝰ ciuitatis dimiſſus erat cuſtos ⁊ arbit̓: pr̄familias quippe ꝑegre ꝓficiſcēs dedit ẜuis ſuisptātē cuiuſqꝫ oꝑis: ligat̉ vinculis ferreis ⁊ īcarcerē mittit̉. Precipitatis de arce rōnabilitatis cuſtodibꝰ ſuis: mox ꝯtra fidē blaſphemia inducit̉. Cū qua irruētes ꝯtradictiōescōmotiōes ⁊ ꝯfuſiōes: ceteraqꝫ hmōi turbacūctaqꝫ ſibi diripiētes: ſibiqꝫ quicqͥd libeatvendicātes in rōnabilitate nihil rōnis reliq̄rūt ⁊ ianitore ꝑempto ſcꝫ diſciplina: oībusintrandi ⁊ exeūdi copiaꝫ prebuerūt. Porroin domū ſpei ꝯcupiſcibilitatē ſcꝫ ingreſſa etoīa ſibi vendicās dn̄a luxuria totā eam d̓ ſuperioribꝰ deiectā ad ima deuoluit: ⁊ ꝯcupiſcentie carnis ꝯtinentiā ꝯcupiſcētie oculorūꝯſtantiā: ambitionē ſeculi humilitatē ꝯculcandā tradidit ⁊ illudendā. Et ꝑempto ſilēG
G ij
Pro .14.
1. Coꝝ. 14.