Sermo CLXXXBeari Bernardi
edom: robuſtos moabobtinuit tremor: obriguerūt oēs inhabitatores chanaan. Irruat ſuꝑ eos formido ⁊ pauor in magnitudinebrachij tui: fiēt īmobiles qͣſi lapis donec ꝑtranſeat filius tuꝰ dn̄e: filiꝰ tuus iſte quē poſſediſti. Sed cum ſic ferunt̉ precipites: effugiunt qͥdem: ſꝫ nō ſine ꝑiculo: qꝛ ſine modo ſinę ꝯſilio. Propt̓ qd̓ a pr̄e trāſmiſſa accurritprudētia: vna de ſummis pͥncipibꝰ palacij:in comitatu amicā hn̄s temꝑantiā: ⁊ tenenscurrētes partius inqͥt: obſecro partiꝰ: dicitenī Salomon: Qui feſtinꝰ ē pedibꝰ: offenditSi ſic curritis offenditis: ſi offenditis caditiſſi caditis filiū regis quē ſuſcepiſtis liberādūinimicis redditis. Nam ſi ceciderit: ilico manus eoꝝ erit ſuꝑ eū. Hec dicēs frenū diſcretionis impoſuit feruido illi equo deſiderij:eiuſqꝫ habenas temꝑantie regēdas cōmiſitCunqꝫ timor retro de vicinia ⁊ virtute īimicoꝝ ⁊ tarditate fuge cauſaret̉: vade inquitprudentia retro ſathanas: ſcandalū es nob̓.Fortitudo ⁊ laus nr̄a dn̄ſ ⁊ factꝰ eſt nob̓ in ſalutem. Et ecce fortitudo miles dn̄i egregiꝰ:accurrēs ꝑ campuꝫ fiducie: extracto gladioleticie: nolite inqͥt turbari plureſ nobiſcū ſūtqͣꝫ cum illis. Tunc prudētia curie celeſtis aſſueta ꝯſilijs: cauete inqͥt obſecro: qꝛ herediro ta s illa ad quā in initio feſtinat̉ ſic̄ dic̄ Salomon: in fine bn̄dictiōe carebit. Proficiſcimīigitur: non tam feſtinant̓ qͣꝫ prudent̓. Inimici enī non ſunt in itine̓: ſꝫ iuxta iter ſcandaluꝫſolent ponere: in biuijs ⁊ triuijs ⁊ viarū anfractibꝰ. Precedā itaqꝫ: vos aūt tenēte viāiuſticie ⁊ velocit̉ introducemꝰ vos in caſtraſapiētie: que iam non ꝓcul ſunt a nob̓. Sa.i. pientia enī eſt de qͣ dicit̉: Concupiſcēs ſapientiā: diſce iuſticiā. Sic itaqꝫ dū viā carpūtvrget timor: ſpes trahit: munit fortitudo: tēperātia moderat̉: ꝓuidet ⁊ inſtruit prudentia: ducit ⁊ ꝑducit iuſticia. appropinqͣt filiuſregis caſtris ſapīe. Que noui hoſpitis audito aduentu p̄occupat eū qui ſe ꝯcupiſcit: occurrit ⁊ on̄dit ſe in vijs hilarit̓. Foſſa ꝟo ꝓfunde hūilitatiſ caſtra cingebat: ſuꝑ quā fortiſſimꝰ ⁊ pulcherrimꝰ murꝰ obediētie edificatus celos penetrabat: quē bonoꝝ exēplorū hiſtorie vndiqꝫ depicte mirabilit̓ decorabant. Edificatꝰ aūt erat cū ꝓpugͣculis: mille clypei ex eo depēdebāt: oīs armatura fortium. Porta ꝓfeſſiōis oībꝰ patens: ianitor īlimine dignos inducēs: ⁊ indignos abijciēsPreco ſuꝑ portā clamās. Si quis diligit ſapientiā ad me declinet ⁊ eam inueniet: ⁊ eaꝫdum inuenerit beatꝰ eſt ſi tenuerit eā. Hucfilius regis occurrētis ſibi ſapientie ducatu
introductꝰ: īmo vlnis deportatꝰ: familie regie vallatꝰ obſequijs: ad medie ciuitatis arcem ꝑducit̉: vbi ip̄a edificauit ſibi domuꝫ:ſcidit colūnas ſepteꝫ ſubdidit ſibi gentes ſuperboꝝ ⁊ ſublimiū colla ꝓpria virtute calcauit. Ibi collocat̉ in lecto ſapīe: quē ambiunt ſexaginta fortiſſimi ex fortibꝰ iſrael: vnꝰcuiuſqꝫ enſis ſuꝑ femur ſuū. Adeſt dauid intympano ⁊ choro: in chordis ⁊ organo: ceteriqꝫ celeſtis curie paranymphi gaudētes etexultātes magis ſuꝑ vno pctōre penitentiāagente: qͣꝫ ſupra nonagītanouē iuſtos qͥ nōindigēt penitētia. Et ecce veniēs ab aqͥlioneventus turbinis ⁊ ignis inuoluēs tota concuſſit domū ſapiētie: caſtra turbauit. Egreſſus eſt enī pharao cū curribꝰ ⁊ eqͥtibꝰ: ꝑſequēs fugientē iſrael. Cogitauerūt etiā vnanimit̓ ſimul adu̓ſus eum: teſtam̄tū dipoſuerunt tab̓nacula idumeoꝝ ⁊ hyſmaelite: moab ⁊ agareni iebal ⁊ amon ⁊ amalech: alienigene cū habitātibꝰ tyrū. Etenī aſſur ille magnus extermīator diabolus venit cuꝫ illis.Quid multa: Obſeſſa eſt ciuitas: iam ſurgunt tentationū machine: vrget vndiqꝫ inimicus ille ī inſidijs draco: in aꝑto leo: cogitſocios: ignes inijcit: ꝑfodit muros: bella ſuſcitat: inſidias ſb̓mittit: totius vrbis minitāſexcidiū. Intus ꝟo timor ⁊ anguſtie: ⁊ a vehemēti ⁊ improuiſo hoſtiū impetu oēs turbati ſunt ⁊ moti ſunt ſicut ebrius: ⁊ oīs ſapientia eoꝝ deuorata ē: ⁊ clamauerūt ad dn̄ꝫcū tribularent̉. Currit̉ ad arcē ſapiētie: malla nunciant̉: ꝯſiliū querit̉. Reu̓ſa eniꝫ ad ſeprudētia ꝯſulit ſapīam qͥd facto opus ſit. Illa accelerandū teſtat̉ ⁊ regis ſummi querendū ꝯſiliū. Et qͥs inqͥt ibit nob̓. At ſapīa: oratio inqͥt. Et ne morā faciat in eūdo: aſcendatſuꝑ equū fidei. Queſita diu oratio ⁊ in tātotumultū vix tandē inuēta adeſt: aſcēdit ſuꝑequū fidei: ꝓficiſcit̉ ꝑ viaꝫ celi nec ceſſat donec intret portas dn̄i in ꝯfeſſiōe: atria eiꝰ inhymnis. Et ſicut familiare mancipiū: cuꝫ fiducia accedēs ad thronū glorie eiꝰ: exponitneceſſitatis ſue negociū. Audito rex filij periculo: ꝯuerſus ad ꝯſortē regni ſui charitatēo inqͥt quē mittā: ⁊ quis ibit nob̓. At illa: ecce ego inqͥt mitte me. Tunc rex p̄ualens inquit p̄ualeb̓: ⁊ liberab̓ eū. Egrede̓ ⁊ fac ita.Ilico egreſſam a facie dn̄i reginā celi charitatē tota comitat̉ militia celeſtis: venienſqꝫet deſcēdēs in caſtra: a virtute ⁊ leticia p̄ſentie ſue ilico oīa exhilarauit: cōmota cōpoſuit: turbata pacauit. Reddita ē miſeris lux:timidis fiducia. Redit corā ſpes q̄ pene aufugerat: fortitudo q̄ pene corruerat. Reſul
Proper 20
Proper 10
Ecc̄i .1.