De Baptiſmo duplici Se.
De duplici baptiſmo.Citis frēs firmiſſime em̄ tenetis catholicā veritatē ꝙ in baptiſmate abrenundantes diabolo pr̄ celeſtis adoptet: ⁊ in regnū filij claritatis ſue de ptāte tranſferat tenebraꝝ. Nimiꝝ ip̄a eſt ſtola pͥma quā verecito ꝓferre miniſtros paternꝰ iubet affectusnō oris petitionē: nō deſideriū cordis expectans: ſꝫ et ip̄m intellectū p̄ueniens in benedictionibꝰ dulcedinis. Quotquot em̄ baptiſatiſumꝰ in xp̄o ieſu: xp̄m induimꝰ De quoIo. et alius clamat teſtis ⁊ ip̄e fidelis qꝛ quot qͦtreceperūt eū: dedit eis ptātem filios dei fieriNec ꝟo inanis eſt: aut infirma poteſtas: qͣnimiꝝ certi ſumꝰ continuo ⁊ nos: qm̄ neqꝫmors neqꝫ vita: neqꝫ virtutes: neqꝫ angeli:neqꝫ altitudo neqꝫ ꝓfundum: poterit nos ſeꝑare a charitate dei: q̄ eſt in xp̄o ieſu. Sꝫ attende qͣꝫta enūerauit apl̓s: eiꝰ em̄ ꝟba ſunt:mime tn̄ abijciēs: nec noſip̄i. Nimiꝝ hec eſtlibertas qua xp̄s nos liberauit vt nulla penitus creatura auellere nos aut violare poſſit. Soli id deſerere poſſumꝰ ꝓpria voluntate abſtracti: ⁊ illecti a ꝓpria ꝯcupīa Preterhanc em̄ nihil eſt qd̓ timeamus. Deuiqꝫ donec volūtatis vſuꝫ ⁊ facultatē deliberādi renatus qͥſqꝫ recipiat: a charitate dei ſeꝑari oīno nō pōt. Securꝰ interim degit ſub ꝓtectione dn̄i dei ſui: nō eſt qd̓ vereat̉ ex omnibꝰ.At vbi ſane diſcretionis annos ingrediensreddit̉ ſibi: ceteroꝝ vtiqꝫ violentiā nec tūcquidē formidare neceſſe ē ſꝫ ab ea q̄ dormit īſinu caueat ꝓpͥa ſcꝫ volūtate. Erit forte peccatū in foribꝰ: ſꝫ appetitꝰ eiꝰ ſub eo eſt: tantūip̄e aꝑire rennuat: ꝯſentire recuſet. Deniqꝫpͥmos ꝑentes nō vrſus aūt leo ſꝫ potiꝰ ẜpēscallidior vtiqꝫ nō fortior ceteris aīantibꝰ ſuꝑplātauit: nec mulierē vir: ſꝫ mulier viꝝ Serpēs euā decepit: ꝑfecto nō īpulit aut coegitMulier tibi o adā de ligno dedit: ſꝫ offerendo vtiqꝫ nō violētiā inferēdo. Neqꝫ em̄ poteſtate illiꝰ ſꝫ tua factū ē volūtate: vt eiꝰ voci plus obedieris qͣꝫ diuine. Ceteꝝ ſi ille ſibinō p̄cauit ignarꝰ: nos ſaltē nobis tot exemplis p̄moniti caueamꝰ. Immo ꝟo qm̄ ꝑiclitati ſumꝰ ⁊ nos miſerabilit̓ ī hac ꝑte: d̓ cetero iā remediū aliqd̓ tātis ꝓuidere malis ſollicite ſtudeamꝰ. Qn̄ em̄ fortis ille armatus:quēfortior ſuꝑueniens alligauit: atriū illudolim ſuum valuit violentia aliqua obtinereSed vacuū ſibi qͦꝫ inſipienter expoſitū: domiciliū reperit: ⁊ cū alijs ſeptē neqͥoribꝰ nōfortioribꝰ ingrediēs nō irruens: libere habi
tauit. Quis vero illū admiſit: niſi ꝓpria vollūtas? Ip̄a eſt q̄ in ptātem tenebraꝝ denuoredijt: que nos iteꝝ ſubdidit mortis īperio.Ueni dn̄e ieſu etiā nūc: ieſu bone eijce iterūfortiter quē nos inſipiēter admiſimus: ſi tunō liberaueris. Irritū fecimꝰ fedꝰ pͥmū: tibipeccauimꝰ dn̄e: ſathane ⁊ oꝑbꝰ eiꝰ obliganteſ denuo noſmetip̄os: iugo iniqͥtatis collavltronea ſubmittētes ⁊ ſubijciētes nos miſere ſeruituti. Itaqꝫ fratres mei rebaptiſarivos cōuenit: ſecundū fedus inire neceſſe eſt:opus eſt ꝓfeſſione ſecūda: nec iam ſufficit abrenūciare diabolo ⁊ operibꝰ eius: mūdo abrennnciandū eſt ⁊ ꝓprie voluntati. Ille em̄ſeduxit: ille tradidit nos. In priori nimirumbaptiſmate: quādo nihil nobis adhuc volūtas noſtra nocuerat ſatis fuerat abrenunciare diabolo: cuius ꝓfecto inuidia peccatū pariter ⁊ mors ꝑ vnū ingrediens: in om̄es homines ꝑtranſiuit. Ceteꝝ poſtqͣꝫ mundi fallentis illecebras ⁊ infidelitatē ꝓprie volūtatis manifeſte ſumus exꝑti: de cetero iam ī ſecundo vt ita dixerim cōuerſiōis nr̄e baptiſmate merito prorſus ⁊ nō ad inſipientiā nobis: nō reſartire tm̄mō fedus pͥmum ſꝫ etiamroborare ſolliciti ip̄is quoqꝫ parit̓ abrenunciamus. Studeamus ꝓinde dilectiſſimi: immaculatos nos ab hoc ſeculo cuſtodire: ſciētes quoniā religio munda ⁊ immaculata coram deo hec eſt. Caueamꝰ autē a ꝓpria voluntate tanqͣꝫ a vipera peſſima ⁊ neqͥſſima ⁊q̄ ſola deinceps dānare poſſit aīas nr̄as.¶ De primordijs medijs et uouiſſiſimis noſtris.Ili memorarenouiſſima tua: ⁊ in eternū nō peccabis. Recole primordia: attēdemedia: meorare nouiſſima tua. Hec pudorēadducūt: iſta dolorem ingerunt: illa mētumincutiunt. Cogita vnde veneris ⁊ erubeſcevbi ſis et ingemiſce quo vadas ⁊ ꝯtremiſceUide ne adijcias adhuc ignorare ne forte ſuper te veniat terribilis illa comminatio: quaſponſus intonat dicens Si ignoras te o pul E.cra inter mulieres: egredere ⁊ abi poſt greges ſodalium tuoꝝ. Primo ſiquidē cū ī honore eſſes o homo nō intellixiſti: vnde comparatus es iumentis inſipientibꝰ: ⁊ ſimil̓ factus es illis. Iam ſi nec vexatio intellectumdederit auditui: etiaꝫ poſt greges abibis: illis nihil male ſentiētibꝰ malis expoſitis vniuerſis. Agnoſce gͦ pͥmordia tua et erubeſcecōparatum te eſſe iumentis: memorare nouiſſima tua ⁊ time: ne abeas etiā poſt iumēta
I. 11
Can̄ 1.