Ser.CLIIIeati Bernardi

ſufficiat ꝑſcrutari: attendat ea q̄ foris agitpalam ⁊ manifeſte: ⁊ in ip̄is qͦꝫ ſi diligenterq̄ſierit inueniet ſapientiam. Ecce qm̄ ſcriptū eſt: da occaſionē ſapiēti ⁊ ſapientior erit:conſidera o aīa quid impendas corpi tuo:⁊ inuenies ſine dubio ꝙ vitaꝫ ei ſenſūqꝫ miniſtras: ⁊ vitā quidā in toto corꝑe inueniesvniformē. Verbi gr̄a Neqꝫ em̄ aliter viuitoculus qͣꝫ articulus. Senſuꝫ ꝟo nō ita. Quere ergo vt tibi qͦꝫ anima tua (que eſt deus tuus) ſimilia largiat̉. Neqꝫ enī viuere dicenda eſt aīa que veritatis non habet cognitionem: ſed adhuc mortua eſt in ſemetipſa: quēadmodū ⁊ ea ſine ſenſu: que nedū habet dilectionem. Eſt ergo aīe vita veritas: ſenſuscharitas. Nec mireris ꝙ interdū anime impioꝝ noticiam habēt veritatis: que tam̄ expertes ſunt charitatis: qn̄ ⁊ in corꝑibus nōnullis vitam reꝑis ſine ſenſu: vt ſunt arbores ceteraqꝫ ſimilia. Animata quideꝫ ſꝫ animatione non anima: quēadmoduꝫ ⁊ animeiniquoꝝ veritatis habent noticiaꝫ naturaliratione: que tamen interdū adiuuat̉ a gratia cum nullatenꝰ ſanę animet̉ ab ea. In hisautem quibus ⁊ cognitionē veritatis ⁊ dilectionē anima ſpūalis infundit: nō exterioriquolibet modo: ſed tāqͣꝫ anima ipſoꝝ cui adherentes vnus ſpūs fiunt cuꝫ ea: in his inqͣꝫindiuiſa eſt cognitio veritatis: ẜm ꝙ dictuꝫeſt de vita corꝑis. Eadem enī cognitione etmīma ⁊ maxima comp̄hendis. Porro dilectionē quidem ſi diligent̓ aduertas: fortaſſis ẜm qͥnqꝫ ſenſus corꝑis qͥnqꝫ partitaꝫ poteris inuenire. Eſt enī amor pius quo parētes diligimꝰ: eſt amor iocundus qͦ ſocios diligimꝰ: eſt ⁊ erga oēs hoīes amor iuſtꝰ: ergainimicos amor violentꝰ: erga deuꝫ ſanctꝰ ſiue deuotus. In his oībꝰ ſi diligent̓ attendiſꝓpriū erga ſingulos: ⁊ oīno diu̓ſum ab alijmodū inuenies. Deniqꝫ ſi ꝯſiderare curioſius delectat: non imerito fortaſſe videbit̉ primus. id eſt. parentū amor tactui ꝯuenire: ꝙhic ſenſus ſola ꝓxima ⁊ corpori iūcta ꝑcipiat: quēadmodū amor ille nullis exhibet̉ niſiꝓximis carnis noſtre. Sed nec illud qͥdemdiſcrepat a ratione ſimilitudīs: ꝙ hic ſoluse ſenſibus ꝑ corpus diffundit̉ vniu̓ſum: qm̄et amor ille naturalis eſt. oī carni: adeo vt ipſa aīalia bruta ⁊ diligant fetus ſuos ⁊ diligātur ab eis. Amor qͦꝫ ſocialis videre licꝫ qͣꝫ ꝓprie dicat̉ guſtui ꝯuenire: ob maiorē ꝓfectodulcedinē: ⁊ qm̄ hic ſenſus ſolus ē: qͦ magiseget hūana vita. Nec video qͣ rōne viue̓ dicendus ē ſaltē hac cōi vita: qͥ nō eos diligitint̓ qͦs viuit. Amor aūt gnaͣlis qͦ videlꝫ oēs

hoīes diligunt̉: odoratꝰ habet ſimilitudinēin eo vtiqꝫ ꝙ hic ſenſus iam remotiora ꝑcipiat: ⁊ ꝙ nō ex toto carnalis delectatiōis expers: eo tamē tenuiorē eam habeat qͦ diffuſiorē. Auditꝰ aūt multomagis remotiora capit: nec int̓ hoīes ab amāte quiſqꝫ remotioreſt qͣꝫ non amās Deniqꝫ cū in ceteris ſenſibus nōnulla carnis ipſiꝰ oblectatio ſit: ⁊ magis ad carnē ꝑtinere videant̉: auditꝰ penetotus exit a carne: ⁊ ei delectatiōi non īmerito ꝯuenire videt̉: cuiꝰ tota cauſa obediētiaeſt quā ꝑtinere ad auditū ſatis euidēs ē: cuꝫceterarū vnde diximꝰ dilectionē: nōnulla acarne ſumat̉ occaſio. Porro viſus qͥdem ineo ſibi vendicat amoris ſil̓itudinē: ꝙ ceterisoībus excellentior: ⁊ ſingularis cuiuſdā nature: ꝑſpicatior qͦꝫ ceteris inuenit̉ ⁊ diſcernit multo remotiora. Deniqꝫ odoratꝰ qͥdemet auditꝰ vident̉ vtiqꝫ remota ſentire ſed adſe magis quē ſentiant aerem credunt̉ attrahēre. Uiſus aūt nō ita ſꝫ magis ipſe exire videtur ⁊ ad remota ꝓcedere. Sic ⁊ ī dilectionibus eſt. Quodāmodo enī attrahimꝰ ꝓximos quos tanqͣꝫ noſipſos diligimꝰ. Attrahimꝰ ⁊ inimicos qͦs ad hoc diligimꝰ vt ſint ⁊ipſi ſicut nos. id eſt. vt ſint amici. Deū ꝟo ſivt dignū eſt: tota ꝟtute: tota aīa: toto cordediligimꝰ: ipſi magis in eū ꝑgimꝰ: ⁊ tota feſtinatiōe in eū qͥ ineffabilit̓ ſuꝑ nos eſt ꝓperamus. Iā ꝟo ⁊ id manifeſtū eſt: qm̄ in corꝑisſenſibꝰ viſus qͥdē ceteris oībꝰ: auditꝰ reliqͥstribꝰ dignior: odoratuſqꝫ ⁊ guſtum tactuꝫ: ⁊ſi nō vtilitate: dignitate tn̄ ſuꝑare videt̉: etguſtꝰ tactui ſuꝑ excellere: qd̓ manifeſtat etiādiſpoſitio ipſa mēbroꝝ. Oculis ſiqͥdē in ſūmitate locatꝭ: aures inferiores eſſe qͥs neſciatSic ⁊ auribꝰ nares: ⁊ fauces naribꝰ: ip̄is qͦꝫfaucibꝰ manꝰ parit̓ ⁊ reliqͣs corꝑis ꝑtes adqͣs ꝑtinet tactꝰ: ſubeſſe manifeſtū eſt. Scd̓mgͦ hūc modū ⁊ in ſenſibꝰ aīe ꝯſiderare licꝫ alterū altero digniorē: qd̓ qꝛ facile iā poteſtisadu̓tere: breuitatis cā p̄tereo. Illud qͦꝫ vr̄enihilominꝰ diligentie ꝯſiderandū relinquoquēadmoduꝫ artus corporis cadere neceſſeeſt qͣꝫcito deſierit eos aīa vegetare: ſic ⁊ easquas diximꝰ affectiōes: que ſunt velut q̄dāanime mēbra: ſine anima ipſius anime (quedeus eſt) cadere oīno neceſſe eſt: quatenusvidelicet aut ex toto non diligat̉ qd̓ diligendum eſt: aut non diligat̉ ad qd̓ debet vel qͥmodo debet. Sunt enim qui parentes carnaliter diligunt: ⁊ ipſi quoqꝫ ꝯfitent̉ dn̄o cūbenefecerit eis. Sꝫ huiuſmodi dilectio: autoīno vocāda dilectio non eſt: aut caduca e:aut decidens in terrena.