Se. CIIIIBeati Sernardi.

Beati1inqͥt velabāt caput eiꝰ: ⁊ duabus pedes: vtnec alta dei: nec ꝓfunda eiꝰ iniquꝰ ille valear contēplari. Erit cuꝫ reuelabit̉ gloria dn̄i:ſed non erit hoc niſi factū fuerit ante qd̓ ſcriptū eſt: Tollat̉ impiꝰ ne videat gloriam dei.Interim ſane velat̉ caput: velant̉ pedes: vtmediū qͥdē aliqͥd eidē īpio vidēdū ſꝫ ad īuidēdum vtiqꝫ relinquat̉. Et velant̉ alis q̄ nimirum ſic illū arceāt: vt iſtos ſuſtineāt ⁊ ſuſtollant. Querēdū tn̄ priꝰ qͥbꝰ alis volare dicātur: qꝛ duabꝰ inqͥt volabāt. Nec incongrueforſitā duas iſtas nature ⁊ gr̄e dicimꝰ: p̄ſertim cū priꝰ qͦꝫ in hiſip̄is etiā ſolis celfitudo ⁊eleuatio a nobis fuerit aſſignata. Uiuaci ſiqͥdem ꝑ naturā intellectu ⁊ feruenti nihilominus affectu ꝑ grām in eū qͥ ſupra ip̄os eſt extenti iugit̓ ⁊ intēti: ſtare qͥdē vt diximꝰ ꝑ miniſteriū ſed ⁊ volare ꝑ ſtudiū ꝑhibent̉. Licet em̄ velent caput dn̄i: vel et etiā pedes: ſꝫſibi iſta nō velāt: magis aūt ſedule volant ⁊volitāt inter iſta: ⁊ alta potētie eiꝰ: ⁊ ꝓfundaſapientie veſtigantes. Nec ſane ſcrutatoresſūt maieſtatis vt ꝑinde opprimant̉ a gl̓ia ꝙnō minꝰ diligāt qͣꝫ ītelligāt: vtpote qͦs ille regit ⁊ agit ſpūs qͥ ſcrutat etiaꝫ alta dei. Suꝑbus ille lucifer lucē p̄ferēs non ignē habesalteri tantū innixus ale caſum facere potuitnon volauit. Exultauit enim lucidus ille nōferuidus: nō incēſus qd̓ ſeraphin ſonat. Nōergo ſtetit qꝛ contēpſit: ſed nec volare potuit qd̓ p̄ſumpſit. Suſtulit eum nature viuacitas: ſed in ſuā plane ꝑniciē: quippe queꝫ defectus gratie mox deiecit. Nec diſſimilis ſane illorū caſus: qui cū ꝯgnouiſſent deum nōglorificauerūt aut gr̄as egerūt: quo tādē merito traditi ſunt in reprobū ſenſum: ⁊ obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ. Deniqꝫ ⁊ ip̄i eoꝝpͥncipi interpoſitum eſt velamē ꝙ nulla iamnature viuacitatę ꝑtrāſeat: vt ip̄ius qui ſuꝑſoliū ſedet caput aut pedes valeat ītueri. Siquideꝫ ſeraphin ſtantes ⁊ aſtantes duabusalis caput velāt duabꝰ pedes. Nō eſt corꝑalis diuina ſubſtātia: nec in formā hoīm membris diſtincta corporeis. Spūs eſt deꝰ: ⁊ q̄ d̓eo dicunt̉ ſpiritaliter veſtiganda. Alioquinqͥs nobis reuelabit hoc caput ⁊ pedes iſtosquos geminis alis ſeraphin velant: niſi ſpiritus ip̄e qui nouit om̄ia q̄ in ea ſunt: ⁊ ſcrutatur etiā alta dei? Ego em̄ opinor que in hͦloco capitis nomine deſignant̉. Itaqꝫ ſcd̓ꝫhūc ſenſum caput eiꝰ: maieſtas eiꝰ: ptās eiꝰſempiterna virtꝰ atqꝫ diuinitas. Caput eiusiuxta illud ꝓpheticū: Iuſticia tua ſicut mō.5. tes dei. Nēpe qd̓ ſequit̉: Iudicia tua abyſſus multa nō incōgrue forte videbit̉ pedum

poſſe appellatiōe ſignari. Sūt em̄ velut qͥdāpedes eiꝰ: īueſtigabiles vie eiꝰ: inſcrutabilioiudicia eiꝰ: ꝓfundū ſapiētie: ⁊ irrip̄hēſibilisqͥdā: ſꝫ incomp̄hēſibilis diſpoſitio eius. Adhos pedes ip̄m qͦꝫ dn̄ice incarnatiōis myſteriū ſpecialit̓ ꝯgͦſcit̉ ꝑtinere: ⁊ oīs parit̓ oꝑatio nr̄e ſalutis. Cerne̓ ē qͣꝫ ſit iuſticia illa ſublimis: quā ſicut mōtes d̓i ꝓpheta eſſe mirat̉Noſtra em̄ ſi qͣ eſt hūilis iuſticia: recta forſitan: ſꝫ non pura. Niſi forte meliores nos eſſecredimꝰ qͣꝫ patres noſtros: qͥ nō minꝰ veraciter qͣꝫ humilit̓ aiebāt. Oēs iuſticie nr̄e tanqͣꝫpānus mēſtruate mulieris. Quomō em̄ pura iuſticia: vbi adhuc nō poteſt culpa deeſſeRecta proīde interim videri poteſt iuſticiahoīm: ſi tn̄ peccato nō ꝯſentiāt: vt nō regnetin eoꝝ mortali corꝑe. Nā pͥmi hoīs initio qͥrdem nō mō recta ſꝫ etiā pura fuit: qͣꝫdiu el datum eſt nec ſentire peccatū. Ceteꝝ ⁊ hecip̄aqm̄ firma n̄ fuit: ⁊ puritatē facile ꝑdidit: ⁊ neip̄aꝫ qͦꝫ retinuit rectitudinē ſuā. Sane apudangelos iuſticia recta: pura ⁊ firma eſt: ſublimis qͥdem: ſed adhuc longe inferior qͣꝫ diuina. Non em̄ innata eſt eis ſed a deo collataadeo vt natura ip̄a: ꝙ ex ſe eſt: non mō iuſticie ſꝫ etiā iniuſticie capax inueniat̉. Nunqͥdnō iſta eſt prauitas quedā quā in angelis ſuis vera illa iuſticia legit̉ īueniſſe: Nō em̄ iu­ prſtificabit̉ in ꝯſpectu tuo omnis viuēs: ait isqui dei iuſticiaꝫ minime ignorabat. Nec aitomnis viuēs forte: vt ne ip̄os angelicos euꝫnoueris ſpiritus excepiſſe. Uiuūt ⁊ ip̄i tātoveriꝰ quanto propius aſtant ei: apud quemeſt fons vite. Nihilominus etiam iuſti ſunt:ſed ex eo: non coram eo munere eius: nō ī eiꝰcomparatione. Ipſe enim ſibi iuſticia eſt: cuius voluntas non tam equa qͣꝫ ipſa equitasEt vtraqꝫ non aliud qͣꝫ ipſa ſubſtantia ē. Illa ergo iuſticia veriſſime ſicut mons eſt: querecta eſt: que pura eſt: que firma eſt: ⁊ vt itadixerim etiam ſubſtantiua eſt. Quanta em̄in hoc capite latet altitudo. Quāta gloria ē:quantaqꝫ ſublimitas: in hoc vmbroſo ⁊ condenſo monte repoſita. Quibꝰ tamē putamꝰalis hoc caput ſeraphin velant: vt nulla ſueſubtilitate nature: nulla rationis ꝑſpicacitate nequā oculus in illiꝰ queat irruꝑe veri luiminis claritatē? Duabꝰ ni fallor alis ſue videlicet ipſoꝝ glorie ⁊ felicitatis. Ineffabilitſiqͥdē delectant̉ in āmiratione cōtēplatiōisilliꝰ: nec minꝰ gloriant̉ in ip̄ius venerationeIniquꝰ ille āmirationē quidē: ſed non venerationē habēs: quia ſubdi noluit ꝑ venerationē: figi non maluit ꝑ āmirationē. Deniqꝫāmirationē ip̄am in emulationē ꝯuertit: nec

psͣ. 26

ps. 11.