Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ser. XCVBeati Bernardi

propoſiti nouitas euidēter illuſtrat: ꝙ videlicet ī lib̓tate ſpūs legis moſaice decreta trāſcēdēs: illibatā deo corporis ſimul ⁊ ſpū ſancrimoniā vouit. Probat em̄ ꝓpoſiti īuiolabile fundamentū: ꝙ tā cōſtanter ꝓmittēti filium angelo reſpōdit. Quō fiet iſtud qm̄ virum nō cognoſco?. Forte em̄ ꝓpterea primoturbata eſt in ſermone eiꝰ ⁊ cogtiabat qualiseſſet iſta ſalutatio: ꝙ bn̄dictā ſeſe audiſſet inmulieribꝰ: q̄ nimirū bened ci in virginibꝰ ſioptabat. Et extūc qͥdē cogitabat: qͣlis eſſetiſta benedictio: ꝙ iam videret̉ eſſe ſuſpecta.Ubi vero in ꝓmiſſione filij manifeſtū virginitatis periculum videbat̉: nō potuit vltradiſſiml̓are qͥn diceret. Quō fiet iſtud: qm̄ virum nō cognoſco. Merito ꝓinde ⁊ illā meruit bn̄dictionē ⁊ hāc nō amiſit: vt lōge glorioſior fiat ⁊ virginitas ex fecūditate: ⁊ ex ꝟginitate fecunditas: ac mutuis ſe radijs illuſtrare hec duo ſidera videant̉. Magnū em̄ꝟginē eſſe ſꝫ virginē matrē eſſe lōge āpliꝰ peroēm modū. Iure etiā illud moleſtiſſimū tedium quo relique oēs grauide mulieres laborare noſcunt̉ ſola nō ſenſit: q̄ ſine ſola libidinoſa voluptate ꝯcepit. Vnde ⁊ in ip̄o ſueꝯceptionis initio: qn̄ potiſſimū cetere mulieres miſerabiliꝰ affligunt̉: maria tota alacritate mōtana cōſcēdit: vt elizabeth miniſtraretSed ⁊ aſcēdit bethleē īminēte iā partu: portans p̄cioſiſſimū illud depoſitū: portās onꝰleue: portans a quo portat̉. Sic ⁊ in ptu qͣꝫlucidū eſt: ꝙ noua exultatiōe nouā edidit ꝓlem: ſola inter mulieres a cōmuni maledicto⁊ dolore parturientiū aliena. Si rerū p̄cia d̓raritate penſamꝰ: nihil his poteſt rariꝰ īueniri. Siqͥdem in oībus iſtis nec primā ſimilēviſa eſt: nec habere ſequēteꝫ. E quibꝰ nos ſiea fidelit̓ intuemur: ſine dubio āmirationeꝫcōcipimꝰ: ſed venerationē: ſed deuotionē: ſꝫconſolationē. Ceterū q̄ reſtant adhuc imitationem nō reqͥrūt. Nō eſt nobis ante ortū tāmultipharie multiſqꝫ modis ꝓmitti diuinitꝰcelitus p̄nunciari: ſed nec ab archangelo gabriele tā noue ſalutationis obſequijs honorari. Minus aūt cetera duo cōmunicat nobis: plane ſecretū ſuū ſibi. Sola em̄ eſt de qͣ.i. dicit̉: Quod in ea natū eſt de ſpūſancto eſt:.i. ſola cui dicit̉: Quod ex te naſcet̉ ſanctū: vocabit̉ filiꝰ dei. Offerant̉ regi virgines ſꝫ poſteam: nam pͥmatuꝫ ſola vēdicat ſibi. Multomagis aūt ſola ſine corruptione ꝯcepit: ſinegrauamine tulit: ſine dolore filiū parturijt.Itaqꝫ nihil horū a nobis exigit̉: ſꝫ exigit̉ plane nō nihil. Nunqͥd em̄ ſi defue̓it nobis etiāmanſuetudo pudoris: ſi humitas cordis: ſi

magnanimꝰ tas fidei: ſi compaſſio mētis: negligentiā noſtrā numerū ſingularitas excuſabit? Gratiſſima ſane gēma in dyademate:micās in capite ſtella: rubor in facie hoīs verecūdi. An ꝟo qͥs putat ꝙ hac caruerit gr̄aq̄ gr̄a impleta fuit. Pudibūda fuit maria. exeuāgelio id ꝓbamꝰ. Ubi em̄ aliqn̄ loqͣx: vbipreſumptuoſa fuiſſe videtur: Foris ſtabat q̄rēs loqui filio: nec materna auctoritate: autſermonē interupit aut habitationē irripuit:in qua filiꝰ loq̄bat̉. In omni deniqꝫ textu qͣttuor euangeliorū ſi bene memini non niſi qͣter maria loquēs audit̉. Primo qͥdē ad angelū: ſed cū iam ſemel atqꝫ iterū allocutꝰ eaꝫfuiſſet: ſecundo ad elizabet: quādo vox ſalutationis eiꝰ iohānē ſalutare fecit in vtero etea magnificante mariā: ip̄a magis dn̄m magnificare curauit: tertio ad filiū: cuꝫ iam eſſetannorū duodecim ꝙ ip̄a ⁊ pater eius dolentes q̄ſiſſent eum: quarto in nuptijs: ad filiū ⁊miniſtros. Et is qͥdem ſermo certiſſimus iudex ingenite māſuetudinis: ⁊ virginalis verecūdie fuit. Aliorū quippe verecūdiam ſuam reputans: ſuſtinere non potuit: nō potuit vini diſſimulare defectuꝫ. Ubi ſane increpata eſt a filio: tanqͣꝫ mitis et humilis cordenec illi reſpondit nec tn̄ deſꝑauit: miniſtrosāmonēs facere qd̓ diceret eis. Nunqͥd ab īitio vēiſſe paſtores ⁊ pͥmā oīm mariā īueniſſelegunt̉? Inuenerūt ait euangeliſta mariamꝓ⁊ ioſeph: et infantem poſitum in preſepio.Sic ⁊ magi quoqꝫ ſi recolis: non ſine mariamatre eius puerum īuenerūt: ⁊ inducens intēplū dn̄i tēpli dn̄m: ml̓ta quidē a ſymeonaudiuit. tam de deo qͣꝫ de ip̄a: ad loquendūtarda: velox ad audiēdū. Et quidem marlacōſeruabat omnia verba hec cōferēs in corde ſuo: ſꝫ in his omnibꝰ neqꝫ de ip̄o incarnationis dominice ſacramēto qd̓cunqꝫ verbūreꝑies. Ue nobis qͥ ſpm̄ habemꝰ in naribꝰ:ve qͥ totū ꝓferimꝰ ſpm̄: qͥ iuxta illud comici:Pleni rimarū effluimꝰ vndiqꝫ. Totiēs ma curia deniqꝫ filiū aud uit nō mō turbis loquētem in parabolis ſed ⁊ diſcipulis ſeorſumregni dei myſteria reuelātē: vidit miracula facientē: vidit deinde in cruce pēdētē: vidit expirātē: vidit reſurgētē: vidit ⁊ aſcēdētē: ſꝫ inhis oībus quotiēs verecundiſſime virginisqͦtiēs pudiciſſime turturis vox memorat audita? Beniqꝫ legis in actibꝰ apl̓oꝝ: ꝙ redeū ⁊tes a monte oliueti vnanimit̉̓ ꝑſeuerabant īoratione. Qui? Si forte maria affuit nominetur prima: que ſuꝑ om̄es eſt: tā filij p̄rogatiua: qͣꝫ ſue pͥuilegio ſanctitatis. Petrus et ardreas ait iacobꝰ ⁊ iohannes ⁊ ceteri qui ſe-

Mat .1.Luc̄ .1.

Lut̓. .

Terticunueho

Adt .1.