Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ebeatavirgine maria generalis Se

ctam ſole mulierē. Magna ſiqͥdeꝫ familiaritas ſed mira oīno vicinitas ſolis ⁊ mulieris.Quō em̄ in tam vehemēti feruore: tam fragilis natura conſiſtit. Merito qͥdem ammiraris moyſes ſancte ⁊ curioſiꝰ deſideras inturi. Uerūtn̄ ⁊ ſolue calciamēta de pedibꝰ tuis⁊ in volucra pone carnaliū cogitationū ſi ac.5. cedere ꝯcupiſcis. Uado inqͥt ⁊ videbo viſionem hāc magnā. Magna plane viſio ruhus ardēs ſine cōbuſtione: magnū ſignum:mulier illeſa manēs amicta ſole. Nō eſt rubinatura opertū vndiqꝫ flāmis manere nihilominus incōbuſtū: nō mulieris potentia vtſuſtineat ſolis amictū. Non eſt virtutis humane ẜ nec angelice qͥdem. Sublimior q̄daꝫ.i. neceſſaria eſt: Spūſſctūs inqͥt ſuꝑueniet ī teEt tāqͣꝫ rn̄deat illa qm̄ ſpūs ē deꝰ: ⁊ deus nr̄ignis ꝯſumēs eſt: ꝟtus ait nō mea nō tua: ſꝫaltiſſimi obūbrabit tibi. Nihil itaqꝫ miruꝫ ſiſub tali obūbraculo talis etiā a muliere ſuſtineat̉ amictus. Mulier inqͥt amicta ſole: plane amicta lumīe tāqͣꝫ veſtimēto. Nō ꝑcipitforte carnalis: nimiꝝ ſpūale eſt: ſtulticia illividet̉. Non ſic videbat̉ apl̓o qͥ dicebat: Induimini dn̄m ieſuꝫ xp̄m. Quā familiaris efacta es dn̄a: qͣꝫ proxima: īmo qͣꝫ intima fierimeruiſti: qͣꝫtā īueniſti gr̄aꝫ apd̓ eū. In te manet ⁊ tu ī eo: ⁊ veſtis eū ⁊ veſtiris ab eo. Ueſtis eū ſb̓ſtātia carnis: ⁊ veſtit ille te gl̓ia ſuemaieſtatis. Veſtis ſolē nube: ⁊ ſole ip̄a veſtiris. Nouū em̄ fec̄ dn̄s ſuꝑ terrā: vt ml̓ier circūdaret virū: nec aliū qͣꝫ xp̄m de qͦ d̓r: Eccevir oriēs nomē eiꝰ. Nouū qͦꝫ fecit in celo: vtmulier ſole apꝑeret amicta. Deniqꝫ ⁊ coronauit euꝫ: ⁊ viciſſim ab eo meruit coronari.Egredimī filie ſyon ⁊ videte regē ſalomonēī dyademate: qͦ coronauit eū mat̓ ſua: Verūhͦ alias. Interī ſane ingredimī magis ⁊ videte regina in dyademate qͦ coronauit eā filiusus ſuꝰ. In capite inqͥt eiꝰ corona ſtellaruꝫ duodecim. Dignū planę ſtellis coronari caput:qd̓ ⁊ ip̄is loge clariꝰ micās ornet eas potiusqͣꝫ ornet̉ ab eis. Quid ni coronēt ſidera: quāſol veſtit: Sicut dies verni circūdabāt eamflores roſaꝝ ⁊ lilia ꝯualliū. Nimiꝝ leua ſpōſi ſub capite eiꝰ: ⁊ iā dextera illiꝰ āplexat̉ eā.Quis illas eſtimet gēmas? Quis ſtellas numeret qͥbꝰ marie regiū dyadema ꝯpactū eſtSupra hoīeꝫ eſt corone huiꝰ rōnē exponereindicare cōpoſitionē. Nos tn̄ ꝓ modulo nr̄eexiguitatis abſtinentes a ꝑiculoſo ſcrutinioſecretoꝝ: nō īcōgrue forſitā duodecī ſtellasiſtas: duodecī p̄rogatiuas gr̄aꝝ intelligerevideamur: quibꝰ maria ſingularit̓ adornat̉.Siqͥdē īuenire eſt in maria p̄rogatiuas celi:

p̄rogatiuas carnis: p̄rogatiuas cordiſ: ⁊ ſi fuerit ternariꝰ iſte ꝑ qͣternariū multiplicatꝰ: habemꝰ forte ſtellas duodecī: qͥbus regine nr̄edyadema p̄fulgeat vniu̓ſis. Mihi ſane rutilat fulgor: pͥmo in marie generatiōe: ſcd̓o inangelica viſitatiōe: tertio in ſpūs ſuꝑuētiōeqͣrto in filij dei inenarrabili ꝯceptiōe. Sic etin his qͦꝫ ſidereū plane irradiat decus: ꝙ virginitatis pͥmiceria: ꝙ ſine corruptiōe fecūdaꝙ ſine grauamīe grauida: ꝙ ſine dolore puerpera. Nihilominꝰ etiā ſpāli quodā ſplēdore in maria choruſcāt: māſuetudo pudoris:deuotō hūilitatis: magnanimitas credulitatis: martyriū cordis. Ueſtrę qͥdē ſedulitatiserit ſingula queqꝫ diligentiꝰ ītueri. Nos interim ſatiſfeciſſe videbimur: ſi breuiter ea potuerimꝰ demōſtrare. Quid ergo ſidereū micat in generatiōe marie? Plane ꝙ ex regibꝰorta: ꝙ ex ſemīe abrae: ꝙ generoſa ex ſtirpedauid. Si id parū videt̉: adde ꝙ generationi illi ob ſingulare pͥuilegiū ſanctitatis diuinitꝰ noſcit̉ eſſe ꝯceſſa: ꝙ lōge ante eiſdē pr̄ibꝰcelitus repromiſſa: ꝙ myſticis p̄figurata miraculis: ꝙ miraculis prenūciata ꝓpheticis:hāc ſacerdotalis ꝟga dū ſine radice floruit:hāc gedeonis vellus dū in medio ſicce areemaduit: hāc in ezechielis viſione orientalisporta q̄ nulli vnqͣꝫ patuit p̄ſignabat. Hancdeniqꝫ p̄ ceteris ęſaias nunc virgā de radiceieſſe oriturā ꝓmittebat: nūc euidētiꝰ ꝟgineꝫpariturā. Merito ſignū hoc magnū in celoapparuiſſe ſcribit̉: ꝙ tanto ante de celo noſcitur fuiſſe ꝓmiſſuꝫ. Dn̄s ait: ipſe dabit volbis ſignū. Ecce ꝟgo ꝯcipiet. Magnū ꝓfecto ſignū dedit qꝛ ⁊ magnꝰ ipſe qͥ dedit. Huius p̄rogatiue fulgor quoꝝ nō vehement̓ reuerberat aciē oculoꝝ: Iā ī eo qd̓ tā reu̓ent̓atqꝫ officioſiſſime ab archāgelo ſalutata eſt:vt iam in regali ſolio ſupra omnes celeſtiuꝫordines regionuꝫ exaltata videretur: paulominus adoraturus feminam: qui ſolebat abhominibꝰ hactenꝰ equanimiter adorari: excelcentiſſimum nobis virginis noſtre meritum ⁊ ſingularis gratia cōmendatur. Nihilominus fulget etiam nouus ille conceptionis modus: vt nō in iniquitate quemadmodum cetere omnes ſed ſuperueniēte ſpirituſancto: ſola ⁊ de ſola ſanctificatiōe maria cōciperet. Nam ꝙ verum deum ⁊ dei filiū genuit vt idem ipſe dei atqꝫ homīs filius vnꝰomnino deus ⁊ homo ꝓdiret ex maria abyſſus eſt lumīs: nec facile dixerim: quod vl̓ angelicus oculus ad huius fulgoris vehementiam nō caliget. De cetero ſane virginitateꝫcarnis ⁊ ꝓpoſitū virginitatis ⁊ ipſiꝰ quoqꝫ

1d

ip

Eſa. 7.