Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Aſſumptione Ma rie SerV

ſua actioni inſiſtere: operiqꝫ ſuo perficiendooꝑam dare. Itaqꝫ conq̄rit̉ d̓ ſorore ꝙ ab eaadiuuet̉: nō tn̄ ad ip̄am ſed potiꝰ ad dn̄m q̄xius relam dirigēs. Dn̄e nō eſt tibi cure ꝙ ſorormea reliquit me ſolam mīſtrare? dic ergo illi vt me adiuuet. Ubi ſane aduertēda eſt delatio q̄dā ⁊ honoris obſequiū erga dn̄m: ꝙſcꝫ ipſo p̄ſente non ſit auſa martha euocaremariā: quinimo ⁊ apud ip̄m q̄ relā depoſuerit: ip̄mqꝫ dn̄m vocauerit in cuius poteſtateſit imꝑari ſorori quicqͥd neceſſe fuerit. Nonergo miremur ſi quēpiam laborantē ⁊ beneoperantē aduerſuꝫ vacantē murmurare videamꝰ: qꝛ hoc in euangelio legimꝰ: marthāfeciſſe aduerſus mariā. Ꝙ auteꝫ maria qn̄qꝫmurmurauerit aduerſus marthā: eo ꝙ eiuſactionibꝰ implicari vellet: nuſqͣꝫ om̄ino reꝑitur. Neqꝫ em̄ vtrūqꝫ ſimul agere cōpetēterſufficeret ⁊ curis ſcꝫ exterioribꝰ deſeruire: etinteriꝰ ſapiētie deſiderijs vacare. De ip̄a qͥp. 16. pe ſapiētia ſcriptuꝫ eſt: Et qui minorat̉ actuꝑcipiet illā. Propterea maria ſedet: īmotaqꝫ manet: nec vult interrūpere ſilētij quietē:ne iocundā amittat contēplationis dulcedinem: p̄ſertim cū intus ip̄m audiat dn̄m dicēM tem: Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deꝰ. Hicſane ꝯſiderandū eſt tria eſſe q̄ impediūt contemplationē. Eqͥdē aīe noſtre oculus intelligentia eſt. Sicut em̄ oculo corꝑis lux corporea ⁊ cetera q̄qꝫ corꝑalia vident̉: ita deꝰ quieſt lumē incircūſcriptū ⁊ eiꝰ iuſibilia vtcūqꝫintellectu ꝑcipiunt̉. Differūt aūt exterior etinterior oculus: qd̓ exteriori qͥdeꝫ corporealux extrinſecꝰ vt videat admouet̉: interioriꝟo ſaluatoris lumē intrīſecꝰ vt diſcernat infundit̉. Utrūqꝫ ꝟo oculū tria ſūt q̄ ad vidēdum īpediūt. Primū ergo de exteriori atqꝫviſibili diſſerat ratio nr̄a: vt de rebꝰ viſibilibus ordine diſputādi faciliꝰ aſſurgat ad ītelligibilia. Poteſt ſane fieri vt ille ſanus ſit etpateat: ſꝫ qm̄ lux exterior ei deſit nil videat.Ecōtrario fit aliqn̄ vt p̄ſens qͥdē ei lux ſit: ſꝫforte ſanguīe ſeu quolibet humore concretoturbatꝰ: cerne̓ mīme poſſit. Iteꝝ ſolet plerūqꝫ ꝯtingē̓ vt neutꝝ deſit ei nec lux nec ſalusſꝫ tn̄ aliqͣ pulueris iniectiōe ledat̉: qͦ ſit vt eiꝰfacies retūdat̉. Sūt ergo tria q̄ hūc oculū īpediūt: tenebre: humor cōcretꝰ: puluis iniectus. Hec ip̄a ſunt etiā qͥbus īterior oculusimpedit̉: ſꝫ alia noīa ſortiunt̉. Naꝫ qd̓ hic tenebre: ibi peccata dicunt̉. Ipſa vero peccata confluūt in memoriā quaſi in quandā ſentinam: ⁊ hic eſt ille humor concretꝰ. Qd̓ aūthic puluis dicit̉: hoc ibi cura terrenorū actuum nuncupat̉. Hec igit̉ tria ſunt que oculuꝫ

intelligentie confundūt: atqꝫ a contēplatione veri luminis excludūt tenebre ſcilicꝫ peccatoruꝫ: recordatio eorundē peccatoꝝ: curaterenoꝝ actuū. Primo illo morbo turbatuꝫſe plangebat ꝓpheta cum diceret: Dereliqͥt ꝑme virtus mea: ⁊ lumen oculoꝝ meoꝝ ⁊ ipſum nō eſt mecū: Cum em̄ luce iuſticie deſtiltuimur: nil aliud qͣꝫ peccatoꝝ noſtrorū tenebras inuenimꝰ. Item ſecūdo ſe grauari ſen­ Ptiebat cuꝫ dicebat: Conu̓ſus ſum in erumnamea dum configit̉ ſpina peccatoꝝ ſcilicet recordatio. Tertio occupari ſe cōquerit̉ cū dicit: Quia cinerē tanqͣꝫ panem manducabā. ꝑCinerē ſcꝫ actionis pro pane contēplatiōis.Quicunqꝫ ergo mentis oculū diuine contēplatiōi vult intendere: ꝓfecto neceſſe ē vt eūpriꝰ ab hoc triplici impedimēto ſtudeat purgare. Qd̓ ſi qͥs facere contendat: nouerit cōtra tripliceꝫ morbū triplex quoqꝫ fore remedium. Nam primus quidem per confeſſioneꝫ: ſecundus per orationē: tertius curaturper quieteꝫ. Hoc tertio: id eſt cura actionispoterat ab intentione ſua prepediri maria.Ideoqꝫ miniſtrante martha ſed ⁊ ipſa: manetqꝫ quieta. Illa igitur conquerente et iſtatacēte audiamus quid dn̄s pro maria reſpōderit. Martha inquit ſollicita es et turbaris erga plurima. Erga plurima quideꝫ turbaris: dum tibi continentiā ⁊ proximis paras neceſſitatis impenſaꝫ. Nam vt continētiam habeas: ſollicita es vigilare ieiuuare:corpus tuū caſtigare. Vt ceteris preſtes inſtes operi: vt habeas vnde tribuas neceſſitateꝫ patienti. Porro erga hec plurima turbaris: ſed vnū eſt neceſſariū. Niſi em̄ opustuū in vnitate feceris: deo qui vnus eſt: acceptumⁱ teſte ip̄o profecto non erit. Scriptūqͥppe ē: Non eſt qui faciat bonū: non eſt vſi ꝑqꝫ ad vnum. Hinc eſt ꝙ in illa piſcina moue ⁊batur aqua ⁊ ſanabat̉ vnus. Hinc eſt ꝙ decem leproſis mūdatis: vnus regreſſus ē cūmagna voce magnificans deum. Cui etiamdn̄s ceteris reprobatis: teſtimoniuꝫ laudisaſcribit dicens: Nonne deceꝫ mundati ſunt⁊ nouem vbi ſunt? Non eſt inuentꝰ qui redirat ⁊ daret gloriam deo niſi hic alienigena.Paulus quoqꝫ ait: Omnes quidē currunt:ſꝫ vnꝰ accipit brauiū. His itaqꝫ ⁊ alijs qͣꝫplurimis ſcripturaꝝ eloquijs ꝑſpicue docemurqͣꝫ vnitas ꝓbabilis ſit: maxīe autē ex p̄ſentiloco vbi dn̄s ait: Porro vnū eſt neceſſariū.Sed ſciēdū ꝙ alia eſt vnitas ſanctoꝝ quamex ſcpͥturis iā cōmēdauimꝰ. Alia ē facinoroſorū q̄ nihilominꝰ ex eiſdē ſcripturis oſtēdit̉⁊ improbat̉. De hac enim ſcriptuꝫ eſt. Aſti­ ꝑ

q iij

Is. 45

Etc̄. 16.

Teprs

psͣ. 2.

Ig 13.Io. 5.Luc̄. 17

pec. 5j.

Tertus

1. Coꝝ . 9.

psͣ. 37

psͣ. 101.