De Euāgelio ſeptē panum Ser.
Iſereor ſuper11turbā qꝛ iam triduo ſuſtinēt me:nec habēt qd̓ māducēt. Euāgelium fratres ob hoc ſcriptuꝫ eſt vt legat̉: necob aliud legit̉ qͣꝫ vt rationabilē ꝯſolationēexinde capiamꝰ. Eſt em̄ ſecularibꝰ ꝯſolatiovana: de terrenarū affluentia rerū: vana nihilominꝰ de earū penuria deſolatio. At euāgeliū ſpeculū ꝟitatis nemini blādit̉: nullumſeducit: talē in eo ſe qͥſqꝫ reperiet qͣlis fueritvt nec ibi timore trepidet vbi non eſt timor:necletet̉ cum malafecerit. Sed qͥd dicit ſcria.i. ptura? Si qͥs auditor eſt verbi ⁊ nō factor:hic ꝯͣparat̉ viro ꝯſiderāti vultū natiuitatisſue in ſpeculo. Conſiderauit em̄ ſe ⁊ abijt etſtatim oblitꝰ eſt qualis fuerit. Nos aūt fratres nō ſic obſecro nō ſic: ſꝫ ꝯſideremus noſmetip̄os in eā quā audiuimꝰ ſacri euangelijlectione: vt proficiamꝰ ex ea: ⁊ corrrigamusſecūdū ea ſi qua in nobis dep̄hendimꝰ corrigenda: Propter hoc em̄ optat ꝓpheta diripgi vias ſuas: ad cuſtodiendas iuſtificatiōesus̓. ꝯn̄i: Tunc inqͥens nō cōfundar: cū ꝑſpexero in oībꝰ mandatis tuis. Et ego qͥdem noncōfundor ſed glorior ꝓ vobis fratres mei qͦniam ſaluatorē in deſerto ſecuti eſts ad euꝫextra caſtra: ſꝫ vereor ne qͥs forte in triduanaexpectatione puſillanimis īueniat̉: ⁊ in egyptū ſeculi huiꝰ nequā vel etiā corꝑe reuerta.5. tur. Merito ꝓinde clamat diuina ſcriptura⁊ dicit: Expecta dn̄m virilit̓ age: ⁊ cōfortet̉cor tuū: ⁊ ſuſtine dn̄m. Sed qͣꝫdiu neceſſe ēſuſtinere. Prorſus donec miẜeat̉ tui. Queris quando? Miſereor inqͥt ſuꝑ turbam: qꝛiam triduo ſuſtinent me: Uiam em̄ trium dierum eas neceſſe eſt in deſerto: ſi gratū deotuo offerre volueris ſacrificiū: ⁊ triduo ſuſtineas ſaluatorē: ſi miraculi panibꝰ deſiderasſatiari. Prima eſt dies timoris. dies inquaꝫdeclarans ⁊ illuminās tenebras tuas interiores ſcꝫ ⁊ horrēdū gehēne ſuppliciū demonſtrans in quo ſunt tenebre exteriores: huiuſcemodi ſiqͥdeꝫ cogitatio ſicut ip̄i noſtis: nr̄eſolet exercere primordia cōuerſionis. Secūda eſt pietas: qua reſpiramꝰ ī luce miſerationum dei. Tertia dies eſt rationis: in qua veritas innoteſcit: vt tanqͣꝫ ex debito quodamnature ſine aliqua contradictione creatureſubiecta ſit creatura: ſeruꝰ ſeruiat redemptori. Exhinc iubemur iam diſcūbere vt charitas ordinet̉ in nobis: exhinc aperit dominꝰmanū ſuam: ⁊ implet omne animal benedictiōe. Verū qm̄ apl̓is dicit̉: facite hominesdiſcūbere: qͥ
ſtram habetis vicarios qͣleſcūqꝫ: diſcūberevos āmonemus fatres chariſſimi: vt refectipane bn̄dictiōis ſubſiſtere poſſitis in via: neforte miſera neceſſitate cōpulſi deſcēdatis ⁊vos ī egyptū: et īcipiāt vobis illudere qͥ nec̄dū vobiſcū ī deẜto ſecuti ſūt ſaluatorē. Miſeri ſane ⁊ ip̄i nō exiere cū exeūtibꝰ ſꝫ planemiẜabiliores oībꝰ hoībꝰ qͥ ꝓfecti qͥdeꝫ cumalijs: ſꝫ nō cū alijs ſunt refecti. Porro ſi qͥ fuere qͥ diſcūbētibus alijs poſt dumęta ſeu diuerſoria q̄uis abſconditi latuere: hoīes eiuſmodi ieiunos: vacuoſqꝫ remanſiſſe qͥs neſciat? Sic ⁊ eos nihilominꝰ qͥ leuitate ⁊ curioſitate ducti: circūquaqꝫ vagātes minime reſederūt: aut qͥ reſiderūt qͥdeꝫ: ſꝫ nō in ordinenec in numero ceteroruꝫ. Hortamur ꝓindecharitatē veſtrā ⁊ paſtorali ſollicitudīe ammonemꝰ: ne qͥs ex vobis inueniat̉ angulosamare: ſectari latebras: q̄rere diuerticula: qͦniam qui male agit odit luceꝫ: ⁊ nō venit adlucē vt nō arguant̉ oꝑa eius. Sed nec inueniant̉ in nobis qͥ circūferant̉ omni vēto doctrine: inſtabiles ⁊ inquieti: nihil in ſe ſoliditatis: nihil grauitatis habētes: tāqͣꝫ puluisquē ꝓijcit ventus a facie terre. Nam de hisquid dicā quorū manꝰ contra omnes: ⁊ manus omniū cōtra ip̄os: Hi ſunt qͥ ſeparāt ſemetip̄os animales ſpm̄ nō habētes: qm̄ nemo in ſpiritu dei loquēs dicit anathema ieſu. Nequiſſima plane ⁊ ꝑnicioſiſſma peſtis:qn̄ vniuerſos vnius obſtinatio turbat: ⁊ fitoībus diſcordie fomes materia ſcādaloruꝫ.Deniqꝫ ꝓphetā audi: qͥ de vinea dn̄i loq̄nsSingularis inqͥt ferꝰ depaſtus eſt eaꝫ. Pro ꝑhmōi rogo ⁊ obſecro vos frēs mei fugite ſimulationē oēm ⁊ angulos ꝓprie volūtatis:fugite inqͥetudinē ⁊ ſpm̄ leuitatis: fugite obſtinationeꝫ ⁊ neqͥſſimū vitiū ſingularitatis:niſi forte qd̓ abſit fraudare vultis aīas veſtras panis edulio benedicti. Iam vero nelongius protraham vos: ſeptem panes qͥbus reficiamini iſti ſunt. Primus panis verbum dei in quo vita hominis eſt: ſicut ⁊ ip̄eteſtat̉. Secūdus panis obediētia eſt: qͦniayMeus cibꝰ eſt inqͥt vt faciam voluntatē eiꝰ3qui miſit me. Tertius panis meditatio ſancta: de qua ſcriptū eſt: Logitatio ſancta conſeruabit te: Et eque alio in loco nomīari vi 3detur panis vite ⁊ intellectus. Quartus panis orantiū lachryme. Quintꝰ vero penitentie labor eſt. Nec mireris ꝙ laborem aūt lachrymas panē dixerim niſi forte excidit tibiqd̓ ī ꝓph̓a legiſti: Cibabis nos pane lachry pꝰmaꝝ: ⁊ itē in alio pſalmo: Labores inqͥt ma ẜnum tuarū qꝛ māducabis: btūs es ⁊ bn̄ tibi
o iij
pxt. 1
H.ij i.
R6
jͣs.
bsͣ. 79.psͣ. 127.
Io. 4.
Io. 6.
psͣ. 79.
Luc̄. 4.
i. Coꝝ: 12.