Beati Sernardi Ser. LXVI LXVII
panes: vt ītelligā vt diligā: vt ſaciā volūtatētuā. Sic enī viuit̉: ⁊ in talibꝰ vita ſpūs mei:.29. dicēte ſcriptura: Qm̄ vita in volūtate eius.In Aſcenſione dn̄i Sermo IEcubentibus.16vndecim diſcipulis: apparuit ill̓Vieſus. Apparuit vere benignitaset hūanitas ſaluatoris. Multā enī fiduciaꝫp̄ſtat: ꝙ libentiꝰ aſſit or̄oni incūbentibꝰ: qn̄nec recūbentibꝰ qͥdem dedignat̉ adeſſe. Apparuit inqͣꝫ benignitas eiꝰ qͥ cognouit figmētū nr̄m: nec dedignat̉ neceſſitateſ nr̄as ſꝫ miſerat̉: ſi tn̄ curam carnis nō in deſiderio facimus ſꝫ in neceſſitate. Qd̓ ꝯſiderās idē apl̓s:.10. Siue māducamꝰ inqͥt ſiue aliqͥd aliud facimus: oīa in gloriaꝫ dn̄i faciamꝰ Pōt tn̄ qd̓recūbentibus apparuit: ad id qͦꝫ referri: qd̓alibi calūniantibꝰ iudeis adu̓ſus diſcipulos.9. nō ieiunāteſ. Nō pn̄t inqͥt filij ſponſi luge̓ qͣꝫtus diu cū eis ē ſponſus. Seqͥt̉: Et exprobrauitincredulitatē illoꝝ ⁊ duriciā cordis: qꝛ hisqͥ viderāt eū reſurrexiſſe nō crediderūt. Audis chriſtū diſcipulos increpantem īmo qd̓duriꝰ ſonat etiā exprobrantē: nec qn̄cunqꝫ ſꝫea hora qua eis corꝑalē pn̄tiā ſubtracturusvideri poterat magis ab increpatiōe taceredebuiſſe. Noli gͦ indignari decetero: ſi te qͦꝫaliqn̄ chriſti vicariꝰ increpauerit. Id enī exhibet qd̓ aſcēſurꝰ ab eis in celū: ſuis chriſtuſlegit̉ exhibuiſſe diſcipulis. Sꝫ qͥd eſt fratreſqd̓ dicit: his qͥ viderat eū reſurrexiſſe nō crediderūt. Aut qͥ fuere qͦrū beati oculi glorioſum reſurrectiōis dn̄ice meruerūt vide̓ miraculū: Neqꝫ enī reſurgentē illuꝫ quiſqͣꝫ legit̉aut credit̉ vidiſſe mortaliū. Reſtat gͦ de angelis accipiendū: qͥbus vtiqꝫ reſurrectiōisteſtioniū ꝑhibentibꝰ apl̓oꝝ puſillanimitasis. heſitauit. Iā ꝟo vt faciat qd̓ ſcriptū eſt: Bonitatē ⁊ diſciplinā ⁊ ſcīam doce me: viſitationis gr̄am exprobratiōis cēſurā: p̄dicatiōis16 qͦꝫ doctrina ſequat̉ ⁊ dicat: Qui credideritet baptizatꝰ fuerit ſaluꝰ erit. Sed qͥd ad hecdicemꝰ frēs? Magͣ nimis videt̉ ſecularibꝰhomībꝰ in hͦ ꝟbo data fiducia: vereorqꝫ nedare eam incipiāt in occaſiōe carnis: blandientes ſibi pluſqͣꝫ oporteat ſine oꝑibꝰ de baptiſmo ⁊ credulitate. Verūtn̄ ꝯſideremꝰ qꝛs. ſequit̉: ſigna aūt eos qͥ crediderūt hec ſeq̄nt̉Nec minor fortaſſe videbit̉ ipſis qͦꝫ religioſis ex hͦ verbo ꝓuenire deſꝑatio: qͣꝫ ex ꝟbopriore vane ſpei data ſecularibꝰ occaſio videret̉. Quis enī ea q̄ in pn̄ti loco ſcripta ſūtſigna videt̉ habere credulitatis ſine qͣ nemopoterit ſaluari: qm̄ qui nō crediderit ꝯdēna
bit̉: Et ſine fide impoſſibile ē placere deo:Quis inqͣꝫ demonia eijcit: linguis nouis loquit̉ ſerpētes tollit? Quid gͦ? Si nemo hechabet aūt ꝑpauci nr̄is vident̉ hr̄e tꝑibꝰ autnemo ſaluabit̉: aut hi ſoli qͥ his muneribusgloriant̉: que nō tam merita ſunt qͣꝫ indiciameritoꝝ: adeo vt multi dicētes: None ī nomine tuo demonia eiecimꝰ: ⁊ in noīe tuo vitutes multas fecimꝰ: audire habeāt in iudicio: neſcio vos: diſcedite a me oꝑarij iniqͥtatis. Ubi ē qd̓ ait apl̓s cū de iuſto iudice loq̄ret̉: qͥ reddet vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. Si qd̓abſit: quęrēda ſunt in iudicio ſigna potiꝰ qͣꝫmerita? Sūt tn̄ ⁊ ipſa merita ſigna certioraquedam vtiqꝫ ⁊ ſalubriora. Nec difficile arbitror noſſe quēadmodū intelligi ſigna poſſint pn̄tia: vt ſint indubitata ſigna credulitatis: ac ꝑ hͦ ⁊ ſalutis. Primū enī opus fidei ꝑdilectionē oꝑantis cordis cōpunctio eſt: inqua ſine dubio eijciunt̉ demonia: cū eradicant̉ e corde pctā. Exinde qͥ in chriſtum credunt linguis loquunt̉ nouis cū iam recedūtvetera de ore eoꝝ: nec de cetero vetuſta ꝓthoparentū lingua loquunt̉: declinantiū inꝟba malicie ad excuſandas excuſationes inpeccatis. Ubi ꝟo compūctiōe cordis ⁊ orisꝯfeſſiōe pͥora ſūt deleta pct̄ā: ne recidiuū patiant̉ ⁊ ſint poſteriora peiora pͥoribꝰ: ſerpentes tollāt neceſſe ē. id eſt. vt venenatas ſuggeſtiōes extinguāt. Quid tn̄ agendū ſi quaforte radix pullulat q̄ tam velocit̉ nequeatextirpari ſꝫ ſtimulat animū ꝯcupiſcētia carnis. Profecto ſi mortiferū qͥd biberint nonnocebit eis qm̄ iuxta ſaluatoris exemplū: cūguſtauerint nolent bibere. id eſt. cū ſenſe ītnolēt ꝯſentire. Sic enī nō eis nocebit: qꝛ nulla dānatio ē his qͥ ſūt ī xp̄o ieſu: ꝯcupīe ſenſus abſqꝫ ꝯſenſu. Quid tn̄? Moleſta certeet ꝑiculoſa ē ſic corrupte ⁊ infirme affectiōislucta: ſꝫ qͥ crediderint ſuꝑ egros manꝰ imponēt ⁊ bn̄ habebūt. id ē. egras affectiōes bonis oꝑbꝰ oꝑiēt: ⁊ hͦ remedio curabunt̉.Seymo. Ivnde ſupraOlēnitas iſtafrēs chariſſimi gl̓ioſa ē: ⁊ vt dicāgaudioſa: in qua ⁊ ſingl̓aris xp̄ogloria: ⁊ nob̓ ſpiritalis leticia exhibet̉. Conſummatio enī ⁊ adimpletio eſt reliquarumſolennitatuꝫ: ⁊ felix clauſula totiꝰ itinerarijfilij dei. Qui enī deſcēdit: ipſe eſt ⁊ qui aſcēdit hodierna die ſuꝑ omēs celos vt adimpleret oīa. Iam enī cum ſe dn̄m vniu̓ſoꝝ q̄ ſūtin terra ⁊ in mari ⁊ in inferno ꝓbaſſet: nonreſtabat niſi vt aeris ⁊ celorū ſe eſſe dn̄m ar-
1. Coꝝ. 10.
Mar. 16
Mar .15.
pͣs. ijo.
Abi. 2
Mat .9.Tertus
pͣs. 29
Aama.
Mat .7.
Hebre. 11.