Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Cena dominiSermoI

ꝯciuis ipſoꝝ aſcribi mereat̉ ardentiꝰ inhiātes. Iſta eccleſia ꝓmptuariū quidē eſt eoꝝqͥ in celis ꝯſcripti ſunt. Huic eccleſie illa queſuſpēſis orgāis ad deū ſuſpirat adhuc ſupraflumīa babylonis originali cognatiōe ꝯiūgitur: ⁊ naturali affinitate moribꝰ ⁊ votis vnit̉Ab eo vtiqꝫ mīſtro qͥ hmōi eſt vitulus ſaginatꝰ integer ac ꝑfectꝰ: agnꝰ anniculꝰ plenuset imaculatꝰ: cuꝫ oī ſuauitate dulciſſimo ſapore: gratiſſima iocūditate ꝑcipit̉: ⁊ ſumptnō ꝯſumit̉. Cibus enī vite eſt qͥ de celo deſcendit. Potes ne eſtimare qͣle vel qͣꝫtuꝫ eſthoc ſctm̄ſctōꝝ ⁊ ſacramētum ſacr̄oꝝ: amoramoꝝ: dulcedo oīum dulcedinū? Hec ſuntvere feſta paſcalia: hec ſunt gaudia ⁊ fercula vitalia iuſtoꝝ: hec ſunt ſpūales delitie iuſtoꝝ ⁊ ſctōꝝ. Hic bibunt̉ in loco vberi torrentes lactis: flumīa mellis: liqͦres balſamiceleſtis. Hic efficit̉ vna caro: ſponſa cū ſponſo: ſctā aīa cū chriſto. Exꝑientia hoꝝ ⁊ ſimiliū ſpūs ⁊ vita ē: nec aīalis hō horum ſenſufruit̉ vel acceſſu. Amici ſponſi. id ē. boni ep̄iboni abbates: ⁊ ceteri timoratī ⁊ religioſi viri guſtauerūt ⁊ pleniſſime ſunt exꝑti qd̓ nosdicimꝰ. Ideoqꝫ ad mēſam altaris freq̄ntiusaccedūt: oī tꝑe cādida faciētes veſtim̄ta ſuaid eſt. corꝑa ꝓut pn̄t meliꝰ: vtpote deū ſuuꝫmanū ⁊ ore ꝯtrectaturi ⁊ colloq̄ntē ſibiipſisaudituri. Ibi eniꝫ celebrat̉ familiare colloquiū int̓ deū ⁊ moyſen amicū ſuū. id eſt. bonū ⁊ fidelē miniſtrū. Ceterū ſermo ille nō eſtſonās ⁊ penetrās: non loquax ſꝫ efficax: nonobſtrepes auribꝰ ſꝫ blādiens affectibꝰ. Sermo ille nō popularis: ſꝫ angularis ⁊ pͥuatusNō ſonat in foro: nō audit̉ in publico: ſecretū ꝯſiliū: ſecretū q̄rit amicū. Auditui ꝓculdubio gaudiū dabit ⁊ leticiā: ſi ſobria cordiſaure ꝑcipit̉. Audi inqͥt dn̄s iſrael ⁊ tace. Reſpondit fidelis amicꝰ ⁊ fidelis ſeruꝰ pie familiaritatis auſu: non tn̄ vocali plauſu ſꝫ ſuaui.. plāctu dicēs cū ſamuele: Loq̄re dn̄e: qꝛ au4. dit ſeruꝰ tuus. Et cū ꝓph̓a. Audiā quid loquat̉ in me dn̄s deꝰ. Certe ibi loquit̉ chriſtꝰcū mīſtro ſuo. Penſa inqͥt iugit̓: repone fideliter: amplecte̓ ſuauit̉: qd̓ videſ: qd̓ agis: qd̓teneſ: amplecte̓ inqͣꝫ pie recordatiōis affectuet pie imitatiōis effectu: ſcienſ qm̄ talia oportet te p̄ꝑare. Apparatꝰ mēſe iſtiꝰ nō hoīs eſtſꝫ fidei: nō facinoris ſꝫ miſterij: nō tꝑalis alimēti ſꝫ eterni. Qui ſum auctor muneris ipſeſum teſtis veritatis. Altare cui aſſiſtis quaꝫꝓte ſuſtinui repn̄tat crucē ⁊ calix ſepulchꝝin qͦ mortuꝰ quieui. Patena lapidē ſuppoſitū: corꝑale ſudariū: ſb̓ſtratoria corꝑalis lintheamina qͥbus inuolutꝰ fui. Hoſtia quā vi

des: iaꝫ nō eſt panis ſꝫ caro mea q̄ pependitin cruce ꝓ mūdi vita. Sane mutatio iſta bn̄dictiōis opꝰ eſt: nō originis. Uirtꝰ hͦ facit n̄vſus: effectꝰ eſt potētie nō vſus nature: digͣtio eſt non rō. Miſericordia eſt nō miſeria.Nō cōmune ſꝫ ſolū diuinū eſt: nō humanū.Pietatis ſacr̄m: nō deitatis detrimm̄tū. Hicꝑeat phyſicale nutrimētū. Cibus iſte nō eſtventris ſꝫ mētis. Nō eſt eniꝫ datꝰ ad ruinashuiꝰ vite q̄ vapor ē ad modicū parens: ſꝫ adeternā vitā aīe ꝯferendā. Iſte ē panis angeloꝝ qͥ neſcit putreſce̓: nō vadit in ſeceſſum ſꝫtendit in excelſum. Illuc reducit hoīem: vn̄traxit imaginē. Caro aūt mea vere ē cibus.Similit̓ liquor iſte quē vides iam nō eſt vinū ſꝫ ſanguis meꝰ queꝫ ꝓ te fudi in p̄ciū tibireſeruās ī altari poculū: in ꝑegrinatiōe tuap̄ſidiū: in exitu de egypto ꝯductum: in celoviaticū. Ego botrꝰ carniſ ꝓ ſalutē tua portatus ſum ad torcular crucis: inde eliquatumeſt muſtū tue redēptiōis. Sanguis aūt mevere ē potꝰ. Mira ſunt frēs q̄ de ſacr̄o iſtodicunt̉. Fides ē neceſſaria: ſcīa rōnis ſuꝑuacua. Sciētia rōne ⁊ intellectu colligit̉: fidesſola auctoritate inducit̉. Auguſtinꝰ ꝯͣ felicianū. hoc fides credat: intelligētia nō reqͥrat:ne aut nō inuentū putet incredibile aut reꝑtū nō credat ſingl̓are. Hec ſunt frēs q̄ fidemneceſſario exigūt: rōnē oīno nō admittunt.Expetūt ſimplicē creditorē: arguūt impiuꝫdiſcuſſoreꝫ. Et iō credi oportꝫ ſimplicit̓: qd̓īueſtigari nō pōt vtilit̓. Hic ē ille torrēs quētrāſuadare nō potuit heliſeus. Nolite itaqꝫnolite q̄rere quō fiat: nolite dubitare vtrū fiat. Nolite irreuerent̓ accede̓: ne vob̓ ad mortem fiat. Deus enī eſt: ⁊ qͣꝫqͣꝫ panis myſte/ria habeat: mutat̉ tn̄ in carne. Deꝰ ⁊ hō eſt:qͥ teſtat̉ panē veracit̓ fieri carnē ſuam. Vaselectiōis ē: quimͤnat̉ iudiciū nō diiudicātitam ſctām carnē. Idipſum o chriſtiane d̓ vino ſentias: id honores in vino. Creator vini eſt: qͥ vinū ꝓuehit in ſanguinē chriſti. Doctor gentiū eſt: cuiꝰ aſſertiorē mortē bibit: bibens indigne ſanguinē chriſti. Et ſciēdū ꝙaqua mixta cū vino notat vnioneꝫ mēbroꝝcū capite ſuo. Aque enī multe: populi multiTres aūt portiōes q̄ in altari fiūt de corpore chriſti myſticā ſignificationē hn̄t. Eſt enīcorpꝰ chriſti vniu̓ſa eccl̓ia: caput ſcꝫ cū membris: ⁊ inueniunt̉ in corꝑe iſto qͣſi tres ꝑtesex qͥbus totū corpꝰ ꝯſtat. Una ꝑs ipſuꝫ caput. Caput enī ⁊ caput ē: ⁊ ꝑs corꝑis ſil̓iterItaqꝫ caput ipſum ꝑs corꝑis vna ē. Caputinqͣꝫ qd̓ iam īmortale ⁊ impaſſibile reſurrexit nō moriturū neqꝫ paſſurū ampliꝰ. Altek iij

k iij

vē. 24.u 3.