Seali BernardiSer LIX
gne? Quid facis hō ingrate: Adora deuotiꝰet recole freq̄ntiꝰ: ī ſacr̄o altaris ſalutē mundi ꝓ te paſſam: vitā ꝓ te mortuaꝫ: fortitudinē infirmatā. Si mēbꝝ chriſti es: cōꝑate̓ capiti tuo. Si frat̓ chriſties: cōmorere frī tuo.Plange: dole: cuꝫ gemitu ⁊ lachrymis: ſuꝑmorte p̄cioſam vnigeniti dei pr̄is. Alioqͥnſi nō doles: ſi nō plāgis: ſi non cōpateris deliras: de generas: belluā ſapis: litargiā pateris: hoīem diffiteris. Cęterū vt ampliꝰ mouearis īmo vt magis incaleſcas in amorē tuiredēptoris: voluit chriſtꝰ vt iugit̓ coleret̉ ꝑmyſteriū: qd̓ ſemel offerebat̉ in preciū. Et illa ꝑhēnis victima viueret in memoria: ⁊ p̄ſens eſſet ſemꝑ in gr̄a. Qd̓ ⁊ ita ē. Licet eniꝫrētrudeſcat pctm̄ in multis: gnaͣlitas tn̄ originalis culpe ita ꝓrſus ablata ē: leuiathanverme venenato in ꝟtute fulgurātis haſtemortis ieſu chriſti trāſfixo: vt ad expiationēeoꝝ qui qͦtidie admittunt̉: chriſtū denuo n̄oporteat crucifigi: īmo ſit oīum ſufficiēs medicina: ſi ꝑ fidē ⁊ imitationē preterite mortishabeat̉ mēoria. Chriſte ieſu mortis tue memoria: tanqͣꝫ opꝰ pigmētarij: qͣſi thus redolens in diebꝰ eſtatis: qͣſi regio aromatū quāpurgat eſtus ſolis: ⁊ qͣſi flores roſarū in diebus verni: ⁊ qͣſi lilia q̄ ſunt in trāſitū aque.Gratulare ſpōſa: gaude incōꝑabilit̓: preſidentē habes ⁊ rectorē ſponſum inpn̄tis exilij militia. Pignꝰ habes: arram tenes: qͥbusfelicit̓ ſponſo vniaris in patria. Glorioſa etamabilis ſpōſa in terra ſpōſum habes in ſacramēto in celis habitura es ſine velamēto.Et hic ⁊ ibi veritas: ſꝫ hic palliata: ibi manifeſta. Hic vtiqꝫ ſpōſuꝫ habet eccleſia ſuo ordine: nōdū ipſa ⁊ ſi puritatis maieſtate velet̓nitatis ſecuritate. Hic reuera qͣſi dulce p̄ludiū ⁊ iocūda d̓ſpōſatio: ibi nuptiale ꝯuiuium ⁊ btā fiet ꝯiūctio cū d̓ fide ad ſpēm: d̓ mēſe ad mēſeꝫ: d̓ ſabbato ad ſabbatū: d̓ calorepanū ad et̓nal̓ ꝯuiuij calorē trāſibimꝰ. Un̄ſuſpirat ſpōſa ⁊ dicit cū moyſe: On̄de mihiteipſum. Nec īmerito. Ipſe enī ieſus qͥ dulcis ē in voce: dulcis in facie: dulcis in noīe:dulcis in oꝑe: dulcior apparebit in deitatisviſiōe. Uere dulcis in voce d̓ cuiꝰ ore lac etmel ꝓcedit. Diffuſa ē enī gr̄a in labija eius.Uere dulcis in facie: ſpecioſus enī eſt nō ſolum p̄ filijs hoīum: ſꝫ etiam p̄ milibꝰ angelorū. Uere dulcis ē in noīe. Dulce enī nomenet ſuaue ieſus ꝯſecratū ab eterno: nūciatumab angelo ꝓph̓atū ſalomōis oraculo qͥ ait:.i.Oleū effuſum nomē tuū. Nō autē aliud nomē ē in qͦ ſaluari oporteat. Ipſe enī ſalus ēqͥ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pct̄īs eoꝝ. Dulcis
in oꝑe: in celebratis miraculis: in pctōribusꝯuerſis: in ſacr̄o p̄cioſe mortis qd̓ humaneblandit̉ infirmitati. In hͦ enī charitas p̄fulſit: pietas magis emicuit gr̄a plus radiauitCeterū longe dulcior erit in deitatis viſiōe:qn̄ manifeſtabit ſeipſum: reſidēs ſuꝑ ſoliumꝑ̄ oībus excelſum. Tūc ſatiabit̉ deſideriumnr̄m qd̓ ꝓph̓a deſiderās aiebat: Tibi dixit vcor meū exqͥſiui te facies mea: facieꝫ tuā dn̄ereqͥram. Quid enī mihi eſt in celo: ⁊ a te qͥdvolui ſuꝑ terrā. Et alibi: Adimpleb̓ meletiꝰcia cū vultū tuo. Vnde p̄cioſior d̓r faciei viſio: qͣꝫ ſpeculi frequēs imaginatio. Nō enimpari oīno iocūditate ſumit̉ cortex ſacramenti ⁊ medulla frumenti. Fides ⁊ ſpēs memoria ⁊ p̄ſentia: eternitas ⁊ tp̄s ſeculi: vultusimago dei ⁊ forma ſerui. HHic aūt ambulamꝰꝑ fidem necdū ꝑ ſpēm. Interim delitiarietgaudere debemꝰ in ſacramēto altaris: in cuius ꝯfeſſiōe vel ꝯfectiōe fidelis miniſter inuenit ſeipſum in medio pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī:ſtantibꝰ etiā ex oī latere ſuꝑnis ordībꝰ. Sacram̄tū p̄ nobile myſteriū ſuꝑ excellētis glorie affectat: ⁊ reqͥrit plurimū feſtiuā celebritatē tam illuſtrū ꝑſonarū. Quicqͥd de aſcenſu ſacerdotis in illa hora ſeu ꝓfectu cogitari pōt vel dici longe infra dignitatē veritatiſeſt. Ibi deliciatꝰ animꝰ boni ſacerdotis ſeipſo altior effectꝰ conat̉: feſtinat: aſcendit: creſcit deſideriū ⁊ qͣꝫto magis ſurſum tollit̉ tanto ampliꝰ extenuat̉: ita iſte oēm terrene ꝯcupiſcētie nebulā euaporās totꝰ ſpūalis: hoīeꝫin hoīe exurit: ⁊ in abſcōdito faciei dn̄i gloriat̉. Nec enī ab intuitu ꝓpitiatorij ī ſanctaſctōꝝ mens pia thurificās ⁊ deuotio ſacrificans ꝓhibet̉: ſꝫ rari ſunt qͦs ad ꝓfunditatishuiꝰ cardines puritas admittat: qͦs ad huimodi culmē ſctītatis integritas rapiēdo ſuſtollat. Uidet itaqꝫ mīſter ſctūs ⁊ ſentit deūſpūalit̓ qui pr̄ eſt oīum ꝑ creationē: ſuū ſpecialiꝰ pr̄em eſſe ꝑ digͣtionē: qꝛ ipſe pr̄ eſt oīum pupilloꝝ ꝑ gr̄am qͥbus videlicet mortuus eſt pr̄ nequā: id eſt: mūdus: ⁊ mortua eſtmr̄ peſſima. id eſt. carnal̓ ꝯcupiſcētia. Btūsqͥ dice̓ audet: qͥ dice̓ pōt: pr̄ meꝰ ⁊ mr̄ mea dereliq̄rūt me dn̄ſ aūt aſſumpſit me. Uidet qͣꝫet ſentit filiū dei frēm ſuū amātiſſimū eſſe: qͥparuulus ꝓ nob̓ factꝰ frat̓ reuera ē paruulorū. id eſt. humiliū. Narrabo inqͥt nomē tuū ꝑfrībꝰ meis: in medio eccleſie laudabo te. Uidet ⁊ ſentit ſpm̄ ſctm̄ a pr̄e ⁊ filio ꝑcedenteꝫ:domeſticū ſibi eſſe fautorē: ⁊ defenſorē ſuū:qꝛ ipſe ꝯſolator ē vere penitentiū: aduocat̉in ſe ſperantiū. Uidet iteruꝫ ⁊ ſentit angelicos ſpūs ꝓfectibus ſuis applaudētes: ⁊ vt
Exo. 23.
Caū.
psͣ. 26i.
bsͣ. 15.
hsͣ. 2