Cſancto StephanoSermo .II
Peaduerſus chriſtū eius. Velit nolit cedit impietas pietati: veritati error: ſtulticia ſapīe: ſpūiſancto p̄ſumptio: ⁊ vanitas ſpiritus humaniis. Non poterant reſiſtere ſapiētie ⁊ ſpiritui quiloquebat̉. Non dixit non volebāt qd̓ rationabiliū ⁊ ꝑfectoꝝ eſt: ſed non poterant: vbimenti mala facultas tollitur: nō volūtas mutatur. Redarguebant̉ ait ab eo cū omni fiducia. Fiducialit̓ agit: nec mutat nec mutat̉ mēſimꝑterrita: que magis iuſticiā qͣꝫ vitam: fidēqͣꝫ ſanguinē: mortem qͣꝫ iuſticie taciturnitateꝫtus. elegit. Concurrētes capiūt eum adducunt inꝯſilium ⁊ gaudēt eum infra ſua rhetiacula recluſiſſe: ſed fruſtra iacitur rhete an̄ oculos pēnatoꝝ. Tunc vox liberior ⁊ ex eoꝝ codicibꝰſermo exacuit̉ ver itatis: totūqꝫ martyrem rapit ſibi ſpiritꝰ dei: ⁊ ex eius ore ſonantiori organo modulat̉. Apparet ei vna facies ſcripturarū ⁊ veteris inſtrumēti diſpendia: incōpendioſam redigit breuitatē. Replicat ꝓmiſſiones ⁊ beneficia dei: murmuratiōes ⁊ maleficia populi bona p̄ſtita reddita mala ad extremū diuini ſanguīs exprobrat effuſioneꝫ refractorios ſpiritꝰ: duros ceruice: incircūciſoscorde ⁊ auribꝰ: ⁊ ſublimi voce homicidas etꝓditores appellat. Non veret̉ ꝯuēticula cōgregata de ſanguinibꝰ: ⁊ inter manus querētium animā eius: deliberatiori iuſticia cacumen veritatis aſcendit. Diſſecant̉ cordibꝰ etſtrident dentibus in eū: ꝯcipiūt dolorem: ⁊ ꝓpe eſt vt ꝑturiant iniquitatē. Mirū ꝙ nō reuocant̉ inſueti nouitate miraculi: ꝙ luminoſaꝓthomartyris facies non refrenat inſanos.us. Uidebāt inquit faciem eius tanqͣꝫ vultū angeli ſtantis inter illos. Quid eſt? Lumīe vultus dei inſignit̉ gl̓ioſus leuita: ⁊ vibrāti ſplendore ſtephanꝰ ſerenat̉ ⁊ reuerberāt̉ oculi veſtri: ⁊ tamē inuidie magnitudo viſiōis maieſtatem obcludit? Reſpondeāt in diuinoꝝ voluminū euolutiōes vbi reuoluerūt hoīem interris poſitū vultū angelicū induiſſe: ⁊ cuꝫ invtriſqꝫ legibus vel raro vel nunqͣꝫ inuenerīt.s. obſtupeant glorie triūphantis. Sequit̉. Cūautem eſſet plenus ſpūſancto: intendēs in celum vidit gloriā dei ⁊cͣ. Mirū dictū ⁊ totiusſuꝑgreſſio creature: intendit in celū. Uidit iānon celos: ſed apertos celos: videt gloriā deiieſum ſtantem a dextris virtutis dei. Mouet me hec intentio que de cordis puritate refuſa vim facit celis: ⁊ ad ipſius dīnitatis ꝯſiſtoriū penetrat ⁊ attingit. Celi aperiunt̉: gloria dei videt̉: ieſus ꝯſpicit̉: ſtans non ſoluꝫ adextris dei: ſed a dextris virtutis. Hanc intētionē fecerat abiectio mūdi: ꝯtemptus ſui cordis mūdicia: dilectio dei: ꝓximi amor: verita
tis defenſio: deſideriū chriſti. Retorq̄nda eſſent hec̄ oīa ad cōmunes floſculos mortalitatis: niſi eſſet excellētia martyris cōmēdanda.felices oculi: ſubtilis viſus: viſio gl̓ioſa. Simulqꝫ ſignant̓ recollige poſitionē verborū.Plenus ē ſpū ⁊ ſic intedit in celū: qꝛ in ſpū afiflatur: ꝯculcatis terreſtribꝰ: celeſtibꝰ inhiat ⁊eternis. Poſt hec aperiunt̉ celi: nullaqꝫ p̄ualet affirmatio vel clauſura: quaꝫ nō trāſuoletaut irrūpat mens: illi ſumme mēti affectanterinherēs. Aperiunt̉ ergo celi ⁊ puto ꝙ oēs celi eorūqꝫ apertione ſequit̉ viſio glorie dei: etvidetur dn̄s deus ſtans a dextris ꝟtutis deine pr̄e minor eſſe putet̉. Stat cū ſtante: cumbellante bellat̉: qꝛ lapidat̉ in lapidato. Nonmediocris ſtupor inuoluit me: vtrū primitiuꝰflos martyrū oculis corporeis an incorporeisiſta ꝑſpexerit. Grāde quidē miraculū: ſi mentali intuitu ſtellantibꝰ ſe īmerſit archanis: ſimūdi cordis oculi tam ſolennē inſpexerint viſionē. Qd̓ ſi corꝑalibꝰ: certū eſt hūc oē hoīuꝫgenus diſparilitate gr̄e p̄uolaſſe: ⁊ pennis fidei ⁊ virtutū incorporea corporeis: ⁊ ſi nō cōp̄hendiſſe: app̄hendiſſe tamen. Nihil audeotemere diffinire: vel ex abrupto p̄cipitare ſententiā: cū finitiuā ſuꝑ hmōi regulā me nō legerim inueniſſe: ſecuriꝰ tamen ſequor apl̓m īmoſpm̄ dei in apl̓o: qui cū ſumma verboꝝ libertate magis ſecure ābiguitati qͣꝫ ꝑicl̓oſe diffinitioni iſta cōmittit. Siue in corꝑe inqͥt: ſiue ex 2tra corpus neſcio: deus ſcit. Exclamant ſta 7tim clamore horribili: ꝯtinēt aures ſuas ⁊ eaſobſtruūt veritati: impetū faciūt vnanimit̓ ineum facti amici in morte illius: ⁊ eijciētes euꝫextra ciuitatē lapidabāt. Eijcit̉ martyr extraciuitatē ſanguinū: in qͣ prius iuſticia habitauit: nūc aūt homicide: de qͣ dicit ſctūs: Quoniā vidi iniqͥtatē ⁊ ꝯtradictionem in ciuitate.Hec ē ciuitas quā die ac nocte circūdat iniqͥtas ⁊cͣ: que ſequunt̉ ciuitas caſtellū deſpectiue vocata: qd̓ ꝯtra apl̓os ⁊ apl̓oꝝ dn̄m diuiſſimis infidelitatis vectibꝰ munitū eſt. Extraportam ciuitatis huiꝰ paſſus eſt dn̄s: extra eālapidat̉ ſeruꝰ: exiēs ad eū extra caſtra ⁊ portans ſil̓itudinē imperij eiꝰ. Deponunt̉ veſtimenta martyris ad pedes ꝑſecutoris: qͥ attactu ſacrarū veſtiū ⁊ or̄onibꝰ lapidādi: fueratꝯuertēdus. Et lapidabāt inqͥt ſtephanū inuo ⁊cantē ⁊ dicentem: dn̄e ieſu accipe ſpm̄ meumCurrūt illi ad lapides: ⁊ ille ad p̄ces. Lapides lapidē ꝑcutiūt: ſed lapidē molliorē: de qͦfluit oleum charitatis: ⁊ tinnitus reddit̉ pietatis. Dn̄e ieſu inqͥt: ne ſtatuas illis hͦ pctm̄.Rogat ſuſciꝑe ſpm̄ ſuū: ſpm̄ vtiqꝫ ⁊ ſctm̄: illūquē ſignant̓ quaſi quoddaꝫ ſigͣculū apl̓us in
ę ij
Lexpo.
Textus.
Cextus.
g epis
Textus.
Textus.
h̓s. 54.
2. Coꝝ. 12.Tertus
Tertus
2. Coꝝ. 12.