Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die Natalis dn̄iSermo VII

locutiōibꝰ totā culpā modis flebilibꝰ intorq̄a. hal. Tu ꝟo inquit repuliſti ⁊ deſpexiſti: diſtuliſti chriſtū tuū. De flebili qͦꝫ ad imꝑatiuū cōuerſus ē: exagitāte impatiētia q̄ impudētie et9. frontoſitatis mr̄ eſt? Qui ſedes ſuꝑ cherubinmanifeſtare. Vt quid tā diu dn̄atrici ſedēs incathedra circūuallātibꝰ ⁊ vallātibꝰ angel̓: nōreſpicis ſuꝑ filios hoīum: qͦs abſorbuit ⁊ obſurduit iniquitas ꝑ adā quidē cōmiſſa: ſed ate ꝑmiſſa? Memorare q̄ mea ſit ſub̓a: ad tueſub̓e ſil̓itudinē fabricata: qꝛ ⁊ ſi oīs hō viuēsvanitas ē: in imagine tn̄ tua ꝑtrāſiens vanitas eſſe non pōt. Nunquid ita vane ꝯſtituiſtioēs filios hoīum: de quibꝰ dicis ⁊ delitię meeeſſe cū filijs hoīum: vt eos ꝟberet ⁊ diuerberet a te malignꝰ ille deceptor qui deciꝑe niſi teꝑmittēte nō potuit? Inclina celos tuos ⁊ deſcende: ⁊ illos miſericordes oculoſ miſeris inflecte peccātibꝰ: vt ſaltē nō in ꝑpetuū obliuiſcaris nos. Hec quidē iſte ſed gemitibꝰ ⁊ erūnis intortꝰ: tante p̄ſumptiōis ſnīam abiurabat: Dixi inquit cuſtodiā vias meas: vt nondelinqͣꝫ in lingua mea. Sed ⁊ ille vir nobiliset ꝓfundi ſermōis vrbanitate ꝑlucidus: affe. ctuoſis exceſſibꝰ incaleſcēs: Propt̓ ſion inqͥtnō tacebo: ⁊ ꝓpt̓ hieruſalē non quieſcaꝫ ⁊c̄.x. Utinā ait diſrūꝑes celos ⁊ deſcēderes: ⁊ aliaml̓ta q̄ faſtidioſa ꝓlixitas vetat inſerere. Hicetiā moroſioris gre longinqͥtate ſuſpēſus ⁊ nimietate doloris excedēs impatient̓ oblatrato. dicēs. Eccegētes qͣſi nō ſint ſic ſunt coraꝫ eo:qͣſi nihilū ⁊ inane reputate ſunt ei. Hieremias qͦꝫ in vocē gratulabūde laudis adu̓bio de31. monſtrādi ꝓrūpens: Ecce inquit faciet dn̄snouū ſuꝑ terrā: ⁊ mulier circūdabit virū. Stn̄ repentine ſubmerſiōis lachrymis edocet̉:vtpͥus lamentū chriſti ſuſcipiēs qͣꝫ aduentuꝫ12. ꝯticeſcat. Danieli d̓r. Uiſio ē in dies ⁊ in tꝑalonga. Et ezechiel tantis caliginibꝰ inuoluit̉vt vix dinoſci poſſit vn̄ veniat aut qͦ vadat.Deniqꝫ oīs ille ꝓphetalis ꝯuentꝰ longa tardantis gr̄e moroſitate ꝑteſus: nunc rogādo:nūc ꝯquerēdo variat or̄onē. ⁊ plerūqꝫ ſermonibꝰ exoratiuis indigͣtorios int̓miſcet. Nos.qͦꝫ ſatis eos audiuimꝰ: ⁊ nob̓ in faſtidiū relegunt̉. Iam fugit moyſes impeditioris ſiqͥdeꝫ.lingue factꝰ ē nob̓. Eſaie labia immūda ſunt..i. Hięremias neſcit loqui quia puer ē. Ezechielf. polluto plane veſcit̉. Oſee fornicariā ⁊ adul.I.terā ducit vxorē. Daniel poſt viſionē grauit̓infirmat̉. Oēs ꝓph̓e elingues ſunt ⁊ muti:iam letari ⁊ exultare nō poſſumꝰ: n iſi oſculetur nos oſcl̓o oris ſui. Auditi ⁊ exauditi eſtisadeſt benignitas ⁊ humanitas ſaluatoris nr̄i.dei: que vel differri nō patiat̉ amplius amo-

rem languentiū. Quid enī audiſtis? Sanctificam ī filij iſral ⁊ eſtote parati: qꝛ die craſtina deſcēdet dn̄s. Reſiduū diei huiꝰ ⁊ ſuꝑuēture noctis vix meditanda ꝓgreſſio: dirimitnos a vultu gͦorie: a puero deo: a puerperioſingl̓ari. Currite celeris hore: ⁊ rapidiori paſſu ꝯficite mētas vr̄as: vt liceat videre filiumdei vagienteꝫ in cunis: ⁊ ſaluatrici natiuitatiqͣliacūqꝫ obſequia p̄parare. Credo vos eē filios iſrael ſctīficatos ab oī inq̄namēto carniset ſpūs: p̄paratos ad diei craſtine ſacra ⁊ ſollicitata deuotiōi ⁊ deuota ſollīcitudīe. Quidenī aliud his ſacris diebꝰ ⁊ aduētu eiꝰ dedicatis egiſtis? Uidi ego ſenes ſenectutis oblitosaſtare ſacris iuuenili alacritate vigilijs: ⁊ iuuenes iuuētute ſepulta ſenili gͣuitate reuerētie dīnitatis aſſiſtere. Plena erāt ſubſellia cōcinētibꝰ ⁊ ꝯcentu parili: voces in ſublimībꝰreſonabāt: vt felici inuidia turaſſe vos crederem iubilare deo in voce exultatiōis. Pſalteria erāt p̄ manibꝰ: pſalmi ī labijs: in corde deuotio: ſolēnitatem animi indicabāt hilaritasvultꝰ: diſcurſio corꝑis: oꝑis ſollicitudo. Inſpexi ſacerdotes vigilātibꝰ oculis pͥmus dieiortus ſubtilit̓ indagare: ſacramētalibꝰ induiveſtimētis: introire ad altare dei: ad ſacrificādū corpꝰ ⁊ ſanguinē redemptoris. Uidi aſſiſtentiū turbā mīſteriali deuotiōe nūc flecteregenua: nūc oſculari manꝰ ⁊ ad imꝑantiū nutum: nutu citiꝰ obedire. Sed ⁊ pueros aſpexi qui neſciūt quid ſit int̓ dexterā ⁊ ſiniſtrā: ſibi adinuicē pſalteria inuidere ⁊ reportare adlectulos ſuos: furari ſomnū ab oculis ſuis: etin lectulo ſuo ꝑ noctes querere quē diligebataīa eoꝝ: qd̓ licet ꝯtra cōſuetudinē p̄ſumptuꝫſit nō tn̄ contra deuotionē. Fateor inter hͨ oīacogitabā: caſtra dei ſunt hec: nō eſt hic aliudniſi domꝰ dei ⁊ porta celi. Uellē nollē vr̄a deuotiōe trahebar: ⁊ vob̓ negociātibꝰ ociari nōpoterā. Seq̄bar vos: ſed a lōge vel aberrāsa via vel claudicās a ſemitis meis: lugens etꝯtriſtatꝰ: qꝛ nō poterā eqͣre currētes. Nouitille vnꝰ cū qͦ vno vnū cepi eſſe ī dn̄o: qͣꝫ freq̄ntibꝰ q̄relis impleuerim aures eiꝰ: ꝙ vos ī meridie eſſetis cū ſpōſo: ⁊ ego cū ſpōſa in veſꝑtino frigore cōmorarer. Eya frēs ſi aliquid adhuc influus hūor de flūie mortalitatis huiusvr̄as circūrorat affectiōeſ: tergite ⁊ tergite illlū niueo ꝯfeſſiōis amictu: ⁊ calciate vos in p̄ꝑatiōe euāgelij pacis vt ſitis de qͥbꝰ dic̄ ſctūsIn flumine ꝑtrāſibūt pede. Quid autē per hͦ pͦbi letabimur ī ip̄o. De flūie hͦ īmo d̓ flūibuſiſtis eſaias ꝓpheta in nocturnis lectiōibꝰ largius diſputauit: Percutiet inquit dn̄s fluui­ 1um egypti in ſeptem riuis: ita vt tranſeat per

r.Iere .1.Hech .4.Oſee .1.paniel̓ .8.

Exxeh .12.

Eſa. 40

Eſa. 6.L.

Iere .31.

Eſa. 62.

ps. 79.

18. 88.

ps. 18.

pͣs. 65.

Eſa. 11.

1. Reg. 16.