Ser. XXIIIIBeati Bernardi
et btīs fontibꝰ vultꝰ amātiū ꝑfundit. Hic locū voluptatis vterū marie intelligo: in qͦ cumulauit oēs delitias delitiarū dn̄s: de cuiusdelitijs ſpūſſctūs admiratorio ſermōe ī amoris cātico eructat: Que ē iſta q̄ aſcēdit d̓ deſerto delitijs affluēs? Nūquid in angel̓ voluptatē hꝫ altiſſimꝰ: in quibꝰ ipſe repperit prauitatē? Nūquid in cōſtellatiōe vel ſcintillatiōeſtellarū: qͣrū alie cōuertunt̉ in ſanguinē: aliecadūt d̓ celo: alie ī tenebris obſcurant̉? Nunquid in aere vel igne vel ventis? Nequaqͣꝫin igne dn̄s: non in cōmotiōe dn̄s: non in ſpūdn̄s: ſi verꝰ ē ille qui ī curru igneo ⁊ eqͥs igneis ē aſſūptꝰ in cęlū. Nūquid in aqͥs vbi furēset tortuoſus leuiathan īmorat̉: aut in terra q̄ſub maledicto ade ſpinas emittit ⁊ tribulos:Nō eſt locꝰ voluptatis niſi vterꝰ virgīs. Exhͦ egredit̉ hūanitate: qꝛ veſtitꝰ cilicio nr̄e mortalitatis viſibilis hūanis oculis apparuit: devirgīe virgā: de libro aūt gnaͣtiōis lineā faciens dīnitatis hūanū innexuit: quē carne operuit ꝟginali: vt draco magnꝰ illectꝰ ad carnēferrū dīni numīs ſubſentiret. Egredit̉ ⁊ cumnouitate: qꝛ nunqͣꝫ ſic natꝰ ē hō ſicut naſcitur.Primꝰ enī hō pͥmo de terra format̉: ſcd̓o mulier ex eiꝰ latere fabricatur: tertio cayn cōſuetudīario naſcēdi ordīe gignit̉ ab vtroqꝫ. Solus iſte d̓ ſola virgīe naſcit̉: ⁊ virgīs vterumnouo ⁊ ſingl̓ari partu dīnitas hūanata ſigillat. Ubi nūc ariſtotilice ſubtilitatis facūda qͥdem ſꝫ infecūda loqͣcitas: Si peꝑit cū viro cōcubuit? Uelit nolit vertit̉ in hītu priuatio necaſtringit̉ dialeticis termīs oīum termīator.ad cuiꝰ imperiū perit natura: diſſueſcit cōſuetudo. Egredit̉ etiā cū claritate: naſcēte quippe illo: ſepelit̉ oīs illa ſtellātiū luminū lumīo/ſa ſerenitas ⁊ ſtella cādidior lucidioribꝰ radijſp̄ſcintillās totā ſibi celi rapit portionē Ambulāt reges ī ſplēdore ortꝰ eiꝰ: qm̄ ecce reges cōgregati ſunt: cōuenerūt ī vnū. Ipſi videntesſic deū ⁊ hoīem naſcētē: mr̄em ⁊ virginē parientē: āmirati ſunt: cōturbati ſūt: cōmoti ſūt:tremor app̄hēdit eos in tātoꝝ luce miraculorū. Egredit̉ ⁊ cū pauꝑtate: qꝛ pānis viliſſimiſreclinatꝰ: iam extūc ſctīſſimis mēbris: legemmartyrij p̄figebat. Egredit̉ occulte: qꝛ ſubtiliſſimꝰ ille fraudiū inueſtigator: tāte ab altitudine dignatiōis excludit̉. Hinc ē ꝙ ambiguiſ. alternatiōibꝰ fatigatꝰ illū tentat: nūc tētatumfiliū appellat altiſſimi: nūc inſtruit crucē: nūcdeſtruit: mādās ꝑ mulierē cōſuetū ſibi orga7. nū: nihil tibi ⁊ iuſto illi. Sequit̉. Ad irrigandam vniu̓ſam ſuꝑficiē terre: ad terrenā miſeriā expiandā: qua nob̓ in hereditatē pͥmꝰ illepctōr reliq̄rat. Volo vt apl̓s h̓ eū mihi ſicut ⁊
3ſuꝑius in qͣttuor capita diſtribuat: qꝛ ſecuriꝰeiꝰ expoſitionē ſuſcipio: Qui factꝰ ē nob̓ inqͥt 1. ſſapīa: iuſticia ſctīficatio: redemptio. Ad nosquippe veniēs qui eramꝰ in carcere: pͥmo oīum tenebras ignorātie nr̄e depult luce ſapīeſue: demū ꝑ iuſticiā que ex fide ē ſoluit funespctōꝝ nr̄oꝝ: ſctīficās nos in ſuo corꝑe: redimens in corꝑis paſſiōe: Dn̄s enī ſoluit cōpeditos: dn̄s illumīat cecos: ſctīficat tab̓naculūde manu redimit inimici. Diuidit̉ ⁊ in patiētiam qͣ pctōres ſuſtinet: in miſericordiā qͣ peccatores fouet: in largitatē qua ꝓficiētes exaltat: in fortitudīe parua ꝑficiētes cōẜuat. Dehͦ ſcd̓o qͣternario toto hͦ aduētu vr̄e frat̓nitati cōfabulatꝰ ſum: ꝑ fluminū decurſionē ⁊ nominū interp̄tatione: moralia myſticis internectens: vtrū aliqͥd digne: vos videritis. Verū non oīa poſſumꝰ p̄ſenti ſermone coartare:faſtidium euitātes. Habeo ego qͣttuor capitadulciora pͥoribꝰ: que fortaſſis vr̄is cordibusdulciꝰ cōplacebūt. Dn̄s enī veſter eleuatꝰ incruce largiſſimas ſanguīs vndas a qͣttuor ꝑtibꝰ ſui corꝑis abūdātiꝰ emanauit: ſpinis enīpungētibꝰ ſctīſſimū caput: niuea ceruice reflexum: ⁊ clauis pedes ⁊ manꝰ: ⁊ lancea latꝰ eitranſuerberātibꝰ p̄cioſus ſanguis emicuit: cuius aſperſiōe iudex trāſit in pr̄em: iratꝰ in mitem: in miẜicordiā virga: captiuitas in coronam. Chriſtꝰ ergo fons latens ⁊ occultꝰ in celis: fons patens ⁊ aꝑtus in terris. Illic d̓ vtero pr̄is: hic ęgredit̉ de vtero virgīs. Illic viuens terrā irrigat viuētiū: hic moriēs terrammorientiū. Illic diuidit̉ in qͣternariū ammirabilē: hic in dulcē. Dulcis dn̄s: dulcis dn̄a: qꝛille dn̄s meꝰ: mīa mea: hec dn̄a mea: mīe porta. Ducat nos mater ad filium: filiꝰ ad pr̄em:ſponſa ad ſponſum: qui eſt deus bn̄dictus inſecula. Amen.¶ Sermo de Natinitate dn̄i.Andem de mari ad portū: de ꝓmiſſo ad p̄miū: d̓Alabore ad requie: de deſpatiōe adſpem: de via ad patriā ꝑuenimꝰ. Scripſeratſiquidē nob̓ freq̄ntibꝰ epl̓is calamꝰ ſcribe. velocit̓ ſcribentis: Expecta reexpecta: ſꝫ nos qd̓ſubiūgit̉ dice̓ poteramꝰ: Modicū ibi ⁊ modicum ibi. Precurrerāt curſores ꝓmiſſiōe diuites: ſꝫ exhibitiōe pauꝑimi. Dicebat aliꝰ: Uiri ẜlit̓ age ⁊ ꝯfortet̉ cor tuū ⁊ ſuſtine dn̄m: alterꝟo: Si morā fecerit expecta eū: qꝛ veniēs ve ⁊niet. Pari conſilio exierāt d̓ ſanctuario dei:nihil ſecum niſi ꝓmiſſionū multitudinem reportantes. Vnde ⁊ citariſta noſter iam dormitauerat p̄ tedio: ⁊ in ipſum deū tacitis ob-
Hat .27.
Mat. 4
Canti 8.
Abac. 3
pͣs .16.
Eia .i.
os .145.
1. Coꝝ. 1