In die Natalis dn̄iDermo IxL
LI I.
ribꝰ meis p̄cioſo ſanguīs illiꝰ balſamo medeatur. Agnoſce hō qͣꝫ grauia ſunt vulnera ꝓ qͥhus neceſſe ē dn̄m chriſtū vulnerari. Si noneſſent hͨ ad mortē ſempiternā: nunqͣꝫ ꝓ eoruꝫremedio dei filiꝰ moreret̉. Pudet itaqꝫ dilectiſſimi ꝓpriā negligent̓ diſſiml̓are paſſioneꝫ:cui tanta a maieſtate tāta. exhiberi video copaſſionē. Compatit̉ filiꝰ dei ⁊ plorat: hō patitur ⁊ videbit. Sic ⁊ medicine eſtimatio: ⁊ doloris mihi ⁊ timoris exaggeratio ē. Uerum ſidiligent̓ obſeruē p̄cepta medici: erit etiā ꝯſolatiōis occaſio. Sicut enī grauē agnoſco morbū: cui tāta apponit̉ medicina: ſic ⁊ ex hͦ ipſonō incurabilē eſſe ꝯiector. Neqꝫ enī p̄cioſiſſimas ſpēs fruſtra inſumeret medicus ſapiēs:īmo ſapīa ipſa. Porro fruſtra inſumi ꝯſtat n̄ſolū ſi abſqꝫ eis facilis eſſet curatio: ſed multomagis ſi ⁊ cū eis ſit impoſſibil̓. Animat itaqꝫad penitentiā ⁊ accēdit vehemētiꝰ deſideriuꝫſpes ꝯcepta. Sane accedit ad ꝯſolationē ipſa qͦꝫ que paſtoribꝰ vigilantibꝰ exhibita ē viſitatio ⁊ allocutio angeloꝝ. Ue vob̓ diuites qͥhabetis ꝯſolationē vr̄am: vt iam mereamininō hr̄e celeſtē. Quā multi enī nobiles ẜm carnē: qͣꝫ multi potētes: qͣꝫ multi ſapiētes huiꝰ ſeculi hora illa in ſtratis mollibꝰ quieſcebāt: etnemo eoꝝ dignꝰ habitꝰ eſt noua videre lucēſcire magnū illud gaudiū: angelos audire cātantes gloria in excelſis deo. Agnoſcāt hoīeqꝛ qͥ in labore hoīum nō ſunt: viſitari ab angelis nō merent̉. Agnoſcāt qͣꝫ placeat ſuꝑnis cuibus labor cuiꝰ ſpūalis intētio ē: qn̄quidē ⁊eos q̄ ꝓ victu corꝑis corꝑali vrgēte neceſſitate laborāt: ſuo dignant̉ alloquio: ⁊ alloquiotam felici. Nimirū hūanā in eis agnoſcūt or.3. dinationē: qua ꝯſtituit deꝰ: vt in ſudore vultus ſui veſcat̉ adā pane ſuo. Obſecro vos dilectiſſimi ꝯſiderate diligentiꝰ qͣꝫtū fecerit deꝓ vr̄a exhortatiōe ⁊ ſalutē: nec infructuoſusinueniat̉ in vob̓ ſermo tam viuꝰ ⁊ efficax: ſermo fidelis ⁊ oī acceptiōe dignꝰ: ſermo nō tamoris qͣꝫ oꝑis. Putatis frēs paꝝ mihi moleſtūeſſe: ſi hocipſum verbū qd̓ nūc loquor ad voſvacuū ⁊ ſine aliqͣ vtilitate deꝑire in cordibusvr̄is noſſem: Et qͥs ſum ego: aut qͥs eſt h̓ ſermomeꝰ: Si hūc tantillū vocis laborē inutilēeſſe doleret hō puſillus: īmo eſt nihili: qͣꝫ iuſtius indigͣbit̉ dn̄s maieſtatis: ſi tantā eiꝰ oꝑamnr̄a aūt duricia: aut negligētia ꝯtīgat euacuari. Auertat hͦ a ſeruulis ſuis: qui ꝓ eoꝝ ſalute induere dignatꝰ ē formā ſerui vnigenitꝰ deipr̄is: qͥ eſt ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula.Sermo. iiij. vnde ſuprGnoſcite fres
dilectiſſimi: qͣꝫta ſit ſolēnitas hodierna: cui etdies breuis: ⁊ terre anguſta eſt latitudo: locoparit̓ ⁊ tꝑe dilatat̉. Noctē preoccupat: celuꝫreplet anteqͣꝫ terrā. Nox enī vt dies illumīa/ta ē: cū in tempeſte noctis hora paſtores circūfulſit lux noua de cęlo. Et vt noueritis qͦ inloco ſolēnitatis huiꝰ ceperīt gaudia celebrariqd̓ iam angelis erat: futurū oī ppl̓o gaudiumeuangelizat̉: ſed ⁊ ꝯfeſtim ad eſt dīnis ꝑſonāſlaudibꝰ celeſtis exercitꝰ multitudo. Hinc eſtꝙ ſolēnis ducit̉ nox iſta p̄ ceteris: in pſalmishymnis ⁊ canticis ſpūalibꝰ: ⁊ his potiſſimuꝫin vigilijs ſine vlla heſitatiōe credendū eſt celeſtes illos pͥncipes p̄uenire ꝯiūctos pſallētibus: in medio iuuēcularū tympaniſtriarum.Sed qͣꝫ multa hodie gēmis ⁊ auro fulgēt altaria: qͣꝫti vbiqꝫ pallijs parietes adornantur.Putas ad hec diuertēt angeli: ⁊ pānoſos homines declinabūt? Si ita ē: cur paſtoribꝰ ouiūmagis apparuere qͣꝫ terre regibꝰ: qͣꝫ ſacerdo.tibꝰ templi? Cur ⁊ ipſe ſaluator cuiꝰ eſt auruꝫparit̓ ⁊ argētū: ſacrā in corꝑe ſuo dedicat paupertatē. Aut certe cur pauꝑtas ipſa tam ſollicite enarrat̉ ab āgelo? Neqꝫ eī ſine certi rōnemyſterij pānis ſaluator obuoluit̉ ⁊ ponit̉ inp̄ſepio: qn̄ id manifeſte in ſignū nob̓ cōmendat̉ ab angelo: hoc inqͥt vob̓ ſignū: Inuenietis infantem pānis inuolutū. In ſignū poſitiſunt pāni tui dn̄e ieſū: ſed in ſignū cui a multiſvſqꝫ hodie ꝯtradicit̉. Multi quippe vocati:ſed nō multi electi: ⁊ ideo nec ſignati. Agnoſco certe agnoſco ieſum magnū ſacerdote: ſordidis oꝑtū veſtibꝰ dū altercaret̉ cū diabolo.Scientibꝰ ſcripturas loquor: ⁊ qͥbꝰ nō ignota eſt ꝓphetica viſio zacharie. Ubi ꝟo exaltatū eſt caput nr̄m ſuꝑ inimicos nr̄os: ex hocplane mutauit veſtē: decorē induit amictꝰ lumine ſicut veſtimēto. Exemplū dedit nobis:vt ⁊ nos eadē fac̓iamꝰ. Vtilior ſiqͥdem in cōflictu lorica ferrea: qͣꝫ ſtola linea: licet oneri ſitilla: hec honori. Erit cū ⁊ mēbra ſequent̉ caput vt corpꝰ iam vniu̓ſum vno pſallat ſpū: etdicat: Cōcidiſti ſaccū meuꝫ: ⁊ circūdediſti meleticia. Inuenietꝭ inquit infantē pānis inuolutū ⁊ poſitū in p̄ſepio. Et poſt pauca: Uenerūt ait euāgeliſta feſtinātes: ⁊ inuenerūt mariam ⁊ ioſeph: ⁊ infantē poſitū in p̄ſepio. Quideſt ꝙ ſola ab angelo cōmendari videt̉ humilitas nec tn̄ ſola a paſtoribꝰ inueniri. Forte ſpecialius cōmēdat angelus hūilitatē: qꝛ ruentibus ceteris ꝑ ſuꝑbia: ipſe in hūilitate ſtetiſſetAut ꝓpterea certe celitꝰ annūciat̉ hūilitas:ꝙ hͨ qͣſi ꝓpria virtꝰ dīne exhibēda ſit maieſtati. Sola tn̄ non potuit inueniri: qꝛ ſꝑ gr̄a dat̉humilibꝰ. Inuenerūt gͦ mariā ⁊ ioſeph: ⁊ indij
dij
Sen̄. 3.
pͣs. 29
Ln. 2
Cu.
Lu. 2