L(
ferēdū bn̄ficia ad eiꝰdeuoluto ſpectantia: qn̄ incipiat currere: videsͣ. ꝟbo ep̄s. §. ep̄s qn̄. ⁊. §. ep̄s ad quē.Terminus aſſignatus a iure ad ꝓbandū exceptiōem excōmunicatiōis iudicialit̓ oppoſitā qn̄ incipiat currere: videsͣ. ꝟ̓bo excōmunicatio. §. excōmunicatus cū petit.Terminꝰ ſtatutꝰ ad exceptiōes opponendaslꝫ ſit elapſus: ꝑ hoc nō p̄cludit̉ via implorandi officiū iudicis vt imponat̉ ſilētiū actori cōtra quē exceptio ꝯpetebat lꝫ in termino appoſita nō fuerit. no. Bal. C. d̓ rei vē. l. domū. etvide bar. in. l. j. §. j. ff. qd̓ vi aūt clā. An veropꝰ lapſuꝫ t̓mini poſſint oppōi exceptōes ortepꝰ terminū: vel etiā an̄ ſꝫ poſtea ad noticiā ꝑtis deuēte: videsͣ. ꝟbo exceptio. §. exceptioTermini ſi nō ſint debite ſer quelibet.uati ⁊ mādat̉ auditori ꝙ oēs terminos debite nō ẜuatos repetat. jͣ. octo dies: illi dies intelligūt̉ vtiles nō ꝯtinui. no. Ro. cō. cxxxv.Terminus omnis poſt litē ꝯteſt. datꝰ cēſeturpemptoriꝰ etiā ſi non expͥmat̉. ⁊ iō lapſo t̓minō ad excipiendū dato: nō pōt ampliꝰ excipiniſi ꝑ viā reſtitutiōis: vl̓ niſi ꝑs iuret exceptionē d̓ nouo ad eiꝰ noticiā ꝑueniſſe. no. Ro.Termino ad ꝓbādū dato ela (cōcl̓. xxxj.pſo: lꝫ nō admittat̉ ꝓbatio ꝑ teſtes admittit̉tn̄ ꝑ inſtr̄a et ſcripturas qꝛ illa nō reqͥrūt tractu tꝑis lōgū. no. Ro. ꝯcl̓. xxxj. immo etiampoſtqͣꝫ eſt cōcluſum in cā p̄nt d̓ eqͥtate rote ꝓduci inſtr̄a etiā ī cā ꝓphana. no. Ro. cō. clx.Sꝫ nec pctm̄ eſt ſi terminis ẜuatis recipiant̉etiā teſtes ſuꝑ nouis articul̓ ꝑtinētibꝰ ⁊ admiſſibilibꝰ. nō. Ro. cōcl. ccclxxv. vide pleneꝑ do. antho. in. c. lꝫ cauſam. de ꝓba.Termino ad ꝓducēdū inſtr̄a dato elapſo: poſſūt nihilominꝰ inſtr̄a ꝓduci ſi ius adu̓ſarij n̄e̓leſum. no. io. an. ī cle. ſepe. §. ⁊ qꝛ poſitiōesſuꝑ ꝟ̓bo. non obſtan̄. d̓ ꝟ. ſig. Sꝫ et ſi leſumſit: ꝓduci pn̄t pēdēte alio termino ad teſtes īꝑtibus ꝑ remiſſionē ꝓducēdos aſſignato vtexp̄ſſe dicit tex. ī d. §. et qꝛ poſitiōes.Termino ad articulādū dato elapſo in cā ꝓphana ⁊ mere ciuili dn̄t admitti articuli qͥ ſt̓d̓ iure dātis dūmō dent̉ an̄ ꝯcluſionē: et hͦ ēd̓ ſtilo curie ẜm eqͥtatē: ſed d̓ iure forte aliudeſſet. no. Ro. cō. xcviij. Sꝫ ī cā criminali etiam ciuiliter mota nō dn̄t admitti articuli exꝑte actoris. ſecꝰ ī bn̄ficialibꝰ ⁊ mr̄imonialibꝰin qͥbꝰ poſſit ꝓcedi ſine figura iudicij. Ex ꝑteaūt rei ī oī cā dn̄t admitti articuli dūmō ſintmere defenſorij .i. tēdētes ad abſolutoriā nōad adiudicatoriā obtinēdā: et dūmō dent̉ intermino ad excipiēdū dato puta ī t̓mino addicēdū ꝯtra articulos actoris. Et longior dꝫ
qͣꝫ ille qͥ dat̉ actori ad articulāduꝫ. Et ſi reusdiffert vſqꝫ ad ꝯcluſionē ad articulādū nō dꝫaudiri: qꝛ p̄ſumit̉ calūnioſe hͦ face̓: nō. Ro.Termino articulādi elapſo.ꝯcl̓. xxxj.nō dn̄t admitti obiectiui niſi ī vim ſpālis cōmiſſiōis: q̄ ſi ī pͥma inſtātia cōcedat̉ ꝓ articul̓obiectiuis ⁊ male ſpecificatis admittēdis dūmō alias ſint ꝓbabiles lapſu termini nō obſtan̄: nō extēdit̉ dicta cōmiſſio ad ſcd̓am veltertiā inſtātiā vt ī eis pꝰ terminū poſſit ꝓbar̄tn̄ ī eoꝝ terminis pōt de iure cōi ꝓbare nō ꝓbata in pͥma inſtantia. Et hͨ vera niſi articulinō poſſēt alio mō ſpecificari vt qꝛ negatiui:qꝛ tūc etiā ī ſcd̓a inſtātia ⁊ tertia pꝰ eoꝝ terminos ꝓbari poterūt: dū tn̄ in termino ſint reproducti. no. Ro. cō. lxxxix.Terminꝰ quilibet ſi aſſignat̉ ī curia cēſet̉ ꝑemptoriꝰ. ſi exͣ curiā: diſtīguit̉ an ſit vnꝰ vl̓ trinꝰ⁊ an cū ꝯnumeratiōe vel ſine. no. anth̓. de excep. c. paſtoralis. ꝟ. quero an ꝓcedat.Terminus qn̄ aſſignat̉ ad exceptiōes ꝓponēdas et ī termino opponit̉ vna exceptio: interīꝙ illa diſcutit̉ nō currit tp̄s ad ꝓponēdū aliam pͥme ꝯtrariā ſi ꝓbabili rōne credit pͥmā ſibi cōpetere. no. Bal. C. de inoffi. teſ. l. ꝯͣ maiores. Et idē dicit ibi in ꝓſequēte cauſam nl̓litatis ſnīe ꝙ interim nō currit ſibi tp̄s appellādi: ſuꝑ qͦ videsͣ. ꝟ̓bo appellatio. §. appellādi tempus.Eſtamentū valet d̓ iure canonico ſi fiat pn̄te p̄ſbytero ꝑrochie teſtatoris etduobꝰ alijs teſtibꝰ: no. io. an. d̓ teſtā.c. cū eēs: qd̓ limita niſi teſtm̄ fiat ad pias cauſas: qͦ caſu valꝫ ī pn̄tia duoꝝ teſtiū etiā ſin p̄ſbytero: vt no. io. an. in d. c. cū eſſes: et ī. c. relatu. e. ti. Do. antho. in d. c. cū eſſes dic̄ ꝙ derigore etiā ſine p̄ſbytero valet cū duobꝰ teſtibus idoneis etiā ad nō pias cās. d̓ ꝯſuetudine ꝯͣriū ẜuat̉ ẜm eū. Spe. in ti. d̓ inſtru. edi..§. c. pēdioſe. ꝟ. itē ꝑ ius canonicū. tꝫ pͥmamopi. Sed addit ꝙ ſi eſſent quatuor teſtes ſin̄p̄ſbytero: valere teſtm̄ in oī cā etiā nō pia Etita ꝯſuluit io. cal. ſuꝑ rubrica de teſta. ꝯſilioviij. ⁊ tenēt doc. p̄fati ꝙ hͦ ius canonicū etiāī foro ſeculari in terris eccl̓ie ſb̓iectis ẜuaturTeſtm̄ p̄t inciꝑe a tacita vulgari ſi inſtitutusdecedat pꝰ mortē teſtatorꝭ. Idē ſi decedit eoviuo ⁊ pꝰ ea teſtator ſtatī morit̉: ſecꝰ ſi diu vixit pꝰ mortē īſtituti: vt no. bar. ī. l. j. ff. d̓ vul.⁊ pu. Qd̓ limita ī vulgari tacita ꝯtēta ī pupillari fc̄a ab his ꝟb̓ ſi hēs erit ⁊ ī pupillari etate deceſſerit. Secꝰ ſi tacita illa ꝯditōe ſi her̄serit fiat ſb̓ſtitutio ſb̓ illa ꝯditōe ſi in pupillarietate deceſſerit: qꝛ tal̓ ſb̓ſtitutio nō ē ꝓpͥe pupillarꝭ. ſꝫ ꝯpēdioſa ꝯp̄hēdēs et̓ vulgarē d̓ ꝓprio ſignificato: tc̄ em̄ nō dr̄ vulgarꝭ tacita ſꝫ
3