MG
ad hecetiā requirit̉ ꝙ talis ſcpͥtura que ē ī archinoſit ſcripta manu notarij publici. licet nō habeat ſignū nec ſubſcpͥtionē notarij nec aliasſolēnitates: dū tn̄ appareat d̓ manu notarijſcripta. vt no. bar. in aut̓. ad hec. C. de fi. inſtru. ī lec. noua. dicit tn̄ bal. poſt nico. d̓ ma.ꝙ talis ſcriptura de archino ꝓducta non facit fidē extra locū vbi ē ⁊ cuſtodit̉ archinū.nec inter alias ꝑſonas eidē loco nō ſb̓iectasvt no. ꝑ eū de fi. inſtru. ſuꝑ rubrica. ī fi. Idēno. io. an. in ſpe. ī ti. de fi. inſtru. §. nūc dicendū. ꝟ. priuatoꝝ. ad fi. Et idē dicit anth. ī. c.ij. e. ti. v̓. octauꝰ caſus. vide qd̓ no. io. an. phoſti. ī. d. c. cū cauſam. ſuꝑ .j. glo. in fine. ⁊ ꝑdo. anth. ibidem.Scriptura noui ⁊ veterꝭ teſtamēti ⁊ epl̓e pauli ⁊ libri ariſtotelis et ypocratis cēſent̉ ſcripture publice ⁊ autētice. qꝛ longis tꝑibus aſingulis vt publica ⁊ autētica ſunt ſeruata.ideo ꝑ eas ꝓbat̉ ꝙ a dictis autoribus ꝓceſſerunt. qd̓ ē veꝝ quo ad ꝑſonas inter quasſic ſūt ſeruate: nō quo ad alias ꝑſonas illi loco ī quo ſeruate ſūt nō ſubiectas. vt not. nico. de ma. ⁊ bal. poſt euꝫ. C. de fi. inſtru. ſuꝑrubrica. ad finē. ⁊ io. an. ī addi. ſpe. ī ti. de fi.inſtru. §. nūc dicendum. ꝟ. priuatoꝝ. ad fi. ⁊do. anth. ī. c. ij. e. ti. vide do. anth. de excep.cū venerabilis. v̓. oppo. ꝯtra p̄miſſa. viij. colum. ꝟ. octauꝰ caſus. Sed bar. quē ange. ſequit̉ ī. l. j. ff. ſi cer. pe. dicit ꝙ ſcripture nō approbate a papa vel imꝑatore ſunt duplicisgenerꝭ. quedā em̄ ſunt enūciatiue: vt libri hiſtoriales ſeu cronice ⁊ ſil̓es. ⁊ iſtis crede̓ debemus ſi antiqͥ noſtri crediderunt ſicut alijsſcpͥturis. vide glo. de iſtis cronicis ⁊ legendis ī pͥma ꝯſtitutiōe. ff. §. hec aūt tria. ſuꝑ ꝟbo vrbibus. quā nullꝰ alleget. Quedaꝫ ſuntſcripture q̄ ꝓcedūt determinādo ⁊ diſponēdo: ⁊ tūc ſi ī ſtudijs obſeruant̉ vt libri ariſtotelis ⁊ ypocratꝭ: illis ſtandū ē. Si aūt nō obſeruant̉ ī ſtudijs niſi ꝑ rōnem ꝯcludāt: illisſtandū nō eſt niſi rō vrgeat. dici pōt ꝙ dictaariſtotelis ſūt de iure approbata. vt. l. ſi pr̄.ff. de ſolu. Ideꝫ ī dictis ypocratis. vt. l. ſi ſeptimo. ff. de ſta. ho. Secus ī dictꝭ ꝟgilij ⁊ aliorū poetaꝝ. vt ī. l. intantū. §. ſi euꝫ. ⁊ in. l. ſe.ff. de re. du. ⁊ ibi no. gl. vide Bal. ibi ī. d. l. ſeptimo. Quid de libro decretoruꝫ ⁊ de libroſnīaꝝ. ⁊ de libro qͥ appellat̉ pōtificalis. videsͣ. ī verbo lex. §. lex licet ſit.Ecundū. hec dictio qͥd importet: vide. sͣ. verbo iuxta.Ecuritas an dāda ſit et cū fideiuſſorevel alit̓ qn̄ qͥs timet ſe ab alio poſſe ofē.L
qͥ ad ec. ꝯfu. ⁊ ꝑ ſpe. ī ti. de pigno. §. ſepe. ꝟ.qͥd ſi timeo. ⁊ ibi ꝑ io. an. ī addi. et ꝑ bar. ī. l.illicitas. §. ne potētiores. ff. de of. ꝑfec. vr̄. ⁊l. qͥ bona. §. ſi qͥs iuſta. ⁊. §. ſi qͥs qꝛ. de dā. infec. ⁊ ꝑ bal. ī. d. §. ne ꝑ potētiores. ⁊ ī. l. fi. ff. d̓of. ꝓcu. ce. ⁊ ꝑ ange. ī. d. l. qͥ bona. ꝟ. ceterū.Securitas q̄ ſaluuſcōductꝰ appellat̉ an danda ſit delinquēti. ⁊ ſi data ē an debeat ſeruari. vide cy. ī. l. pn̄ti. in. q. vlti. C. de his qͥ adec. ꝯfugi. ⁊ in aut̓. de impu. §. neqꝫ aūt homicidis, in tex. ⁊ glo.Enes an poſſint artari vt citati ꝑſonaliter ꝯpareant. vide. sͣ. ī verbo citatio.§. citatus ꝑſonaliter.Ententia pͥncipis plenū ius ꝯfert necalijs ammīcul̓ eget ẜm hoſti. ⁊ no. doant. d̓ re iudi. cū bertoldꝰ. iiij. colū. ꝟ.oppono ꝙ ſnīa. ⁊ vide. sͣ. v̓bo iudex. in v̓boexecutio. ī v̓bo inſtr̄m. ⁊ ī ꝟbo reſtitutio.Snīa diffinitiua quot ⁊ qͥbꝰ modis impugnatur ꝑ viā iniqͥtatis. ⁊ qͥbus ꝑ viā nullitatꝭ. vide ī forma ſententie diffinitiue. ī glo. j. foliolxxiiij.Snīa excōicatōis ſiue iuſta ſiue iniuſta valet⁊ ligat. qd̓ ē veꝝ qn̄ fert̉ ab ordīario. Sꝫ ſi adelegato ⁊ iniuſte: ē nulla ipſo iure ẜm innocē. ⁊ Archid̓. no. Ro. ꝯclu. xxxvj.Snīa excōicatiōis lata poſt appellationē legitimā ē nulla ipſo iure. Sꝫ an̄ appellationēlicet pēderet tp̄s appellādi valet mero iure.iō eget iudicis abſolutiōe. ⁊ ſic nō reuocat̉ ꝑviā attemptati. no. Ro. conclu. ccclxij.Snīa excōmunicatiōis ⁊ ſnīa abſolutoria abexcōicatione lata nō vocata parte vel iurꝭ ordine nō ſeruato an valeat: vide. sͣ. ꝟ. citatio.§. citatio ꝑtis ſicut.Snīa ſuſpenſiōis ⁊ interdicti an valeat ſi monitio nō precedit. vide .s. verbo citatio. §. citatio partis ſicut.Snīa que cenſet̉ nulla poteſt tolli ad cautelā.no. Ro. ꝯclu. ccccxvij.Snīa excōicationis ſuſpenſionis ⁊ interdictieſt interlocutoria. no. glo. ij. q. j. in ſumma. ⁊ꝓprie nō eſt ſnīa. vt no. Archi. di. xviij. c. fi.⁊ ī quatuor differūt ab alijs ſentētijs. vt no.Archid̓. xj. q. iij. nemo.Sententia excōmunicationis nunqͣꝫ tranſit īrē iudicatam quin poſſit excōmunicatꝰ ſemper ꝯqueri ꝙ excōmunicatio fuit īiuſta. no.do. an. de ſen. excōmunicatōnis. ſacro. in gl.ſuꝑ ver. ſatiſfacere. in fi.Snia miſſionis ī poſſeſſionē ē interlocutoria.vt no. glo. ij. q. j. in ſumma.Sentētia reuocationis attemptatoꝝ eſt interlocutoria. ⁊ habet vī diffinitiue. vt nō. Ro.ꝯclu. lxxxij. ⁊ ꝯclu. xcvj. Quod ē veꝝ quā-