i

Proceſſus coram non iudice habitus an validetur ſi lite penden̄. iuriſdictio ſuꝑuenit. et ſipotuit vno mō ꝓcedere vt iudex. alio vt noniudex. an acta valeāt. vide. sͣ. verbo iudex. §iudex ſi ab initio.Proceſſus habitus corā iudice in certo caſu qͦerat ſibi ꝓhibita iuriſdictō an valeat ſi ꝓceſſerit parte nō opponēte. vid̓. sͣ. verbo iudex. §iudex cui in certo.Proceſſus factus ꝑ iudicem recuſatum poſt recuſationem an ſit nullus licet ab eo non fueritappellatum. vide. sͣ. verbo iuriſdictio. §. iuriſdictio ſiue ſuſpendit̉.Proceſſus habitus ꝑ duos ex tribus iudicibꝰdelegatiſ tertio abſente ex impedimēto. an valeat licet ip̄is ꝓcedentibus de impedimentonon conſtaret. vide. sͣ. verbo iudex. §. iudicesdelegati ſi ſint plures.Proceſſus iudicis ꝓcedentis ẜm iurꝭ ordinemvbi potuerit ꝓcedere ordine non ẜuato an valeat? vide. sͣ. verbo notoriū ſi eſt tale. ⁊ sͣ. verbo iudex. §. iudex qui ẜm naturā.Proceſſus executoris factus in vim gratie ſurrepticie an ſit ip̄o iure nullus. vide. sͣ. v̓bo gͣtia. §. gratia beneficial̓ quando.Rocurator nō dicit̉ nec cenſet̉ aliquisan̄qͣꝫ accepit mandatū. nō. Ro. cōclu.cxlj. ⁊ nō dicit̉ acceptare niſi exp̄ſſe cōſentiat. ita ꝙ tacitus conſenſus non ſuffic̄ ẜmleges. ſed ẜm canon es ſic. vt no. Ro. conclu.ccij. ⁊ vide. sͣ. in verbo abbaſ. in ꝟbo epiſcop.§. epūs nō poteſt eſſe. ⁊ in verbo error. Et ſb̓in verbo religioſus. §. religioſus non poteſt. īꝟbo ratificatio. ⁊ in ꝟbo teſtis.Procurator conſtitutus ꝑ reum ad cauſas dūtaxat ad rhomanā curia deuolutas pōt comparere in cauſa que temꝑe dicte conſtitutōniſerat de ſpeciali mandato pape in curia cōmiſſa. no. Ro. conclu. xix.Procurator conſtitutus ꝑ appellatū ad cauſasdūtaxat ad romanā curiam deuolutas. ita demum pōt in cauſa dicte appellatōis cōparere.ſi an̄ dictam conſtitutōꝫ fuerat dicta appellatōintimata appellato. vl̓ ſaltem ip̄ius appellationis cauſa de mādato pape in curia commiſſa.niſi in ꝓcuratorio diceret̉ ꝙ ꝯſtituit eū ꝓcuratorem in oībus cauſis motis ⁊ mouēdis ad romanā curiam deuolutis. qꝛ tūc poſſit cōparere etiā ſi poſt conſtitutōꝫ fuerit appellatio commiſſa vel intimata. no. Ro. conclu. xix. ⁊ videsͣ. ꝟbo appellatio.Procuratoris mandatū finit̉. lata ꝯͣ eum ſnīa īpͥma inſtātia ⁊ appellatōe ab eo interpoſita. niſi in ꝓcuratorio eſſet ꝯſtitutus etiā ad appellatione ꝓſequendā. quo caſu ſi mandatū in ꝓteſtatione recepit. nō ſolū pōt ſed tenet̉ appella-

tionem ꝓſeqͥ. no. Ro. cōclu. xxj. ⁊ vide. jͣ. §. ꝓcurator ſimpl̓r. ⁊ §. ꝓcuratorꝭ mādatū ad agēProcurator cōſtitutus ad oēs inſtāti­ (dum.as cauſe. ſi pͥma inſtantia finita. dn̄s aliū procuratorem ꝯſtituit ſine ꝓteſtatōe ꝙ citra reuocatōnem aliorū hoc faciat. intelligit̉ reuocatꝰetiam ſi in pͥma inſtantia fuit litem ꝯteſtatus.dummodo dicta reuocatio facta ad noticiamip̄ius procuratoris vel iudicis ꝑuenit. no. ro.conclu. .xxj.Procurator licet poſt litē ꝯteſ. in pͥma inſtātianon pōt reuocari inuitus ſine cā. valet tamenreuocatio ſi non ꝯͣdicit. ⁊ tunc ſententia cū eolata nō tenet quādo ad ip̄m ⁊ iudicem reuocatio ꝑuenit ſiue dicta reuocatio fuerit expreſſaſiue tacita. puta aliū conſtituendo vl̓ cauſe aſſiſtendo ſine ꝓteſtatione ꝙ citra reuocatōneꝫhoc faciat. no. Ro. conclu. xxj. ⁊ vide. jͣ. .§. ꝓIcurator licet efficiat̉.Procurator ſubſtitutꝰ nō intelligit̉ reuocatuslicet poſt litem ab eo ꝯteſtataꝫ ſubſtituens admandatū iudicis reſpōderit articul̓ aduerſarij qꝛ compulſus reſpondit. ſecꝰ ſi voluntariereſpondiſſet. no. Ro. conclu. cccvj.Procurator ꝯſtitutꝰ a p̄lato vel alio ꝓ eccl̓a vl̓bn̄ficio ſuo. ſicut reuocat̉ ꝑ mortem ꝯſtituentꝭetiam poſt litem ꝯteſ. ꝑ procuratorem. ita etiam reuocat̉ ſi conſtituens renūciet. deponat̉.vel tranſferat̉. quia eadem eſt ratio. Geſta autem ꝑ talem ꝓcuratorem reuocatū an ratificari poſſint. vide Ro. cōclu. clxiij.Procurator pōt ꝯſtitui ꝑ clericum eccl̓e etiaman̄ litem cōteſta. ad agendū ꝓ rebus ⁊ iuribuſeccl̓e. vt no. ſpe. in ti. de procura. §. ij. ꝟ. quidſi canonicus. ⁊ idem no. io. an. in. c. cum olim.de teſti. Et dicit io. an. in addi. in. d. ꝟ. quid ſicanonicus. ⁊ ita determināt doc. bononien̄.Procurator qͥ vnū ſubſtituit. aliū poſtea ſb̓ſtituendo. pͥmū ſubſtitutū tacite videt̉ reuocareetiā ſi in pͥma ſubſtitutōe dixerit ⁊ ꝓteſtatusfuerit ꝑ aliquā comꝑitōꝫ quā faceret ꝙ eū reuocare non intendit. qꝛ aliud eſt cōꝑare ⁊ aliq̓eſt ſubſtituere. no. Ro. cōclu. cxvij. Et aduerte ꝙ etiam ſi in ꝓteſtatione dixerit ꝙ ꝑ aliqueactum quē faceret reuocare nō intēdit niſi dereuocatōe exp̄ſſam fecerit mentōꝫ. tn̄ alterumꝯſtituēdo pͥmus reuocatus eſſet. qꝛ ꝯſtitutioſecūdi appellat̉ exp̄ſſa reuocatio pͥmi. vt notatglo. quā ſignanter no. bar. ⁊ ange. in. l. an̄ liteff. de ꝓcura. Et aduerte qꝛ illa glo. loquitur īreuocatōne q̄ fit ꝑ dn̄m. ex eo ꝙ ip̄e in iudiciocōparuit ⁊ ꝑ ſeiꝑ̄m cām egit. tn̄ q̄ ratōe illa dr̄exp̄ſſa reuocatio. eadē ratōe vid̓r idē dicēdūde reuocatōe que fit qn̄ dn̄s aliū ꝓcuratoremad eandem cām ꝯſtituit. ad quod facit. c. qd̓ īcat̉. In ꝯͣriū tn̄iuſte.