amore datur. nō Ro. ꝯclu. ccccxxxvj. ⁊ videſub verbo gr̄a. §. gratiā habēs ad collationeꝫ⁊ videsͣ. in vbo canonicꝰ ⁊ ī ꝟbo collatio.Prebendā pōt qͥs habere lꝫ nō ſit canonicus.noͣ. Ro. ꝯclu. ccccxxx. ideo in eadē eccl̓ia poſſūt eē plures p̄bēde qͣꝫ ſit canonicoꝝ numerꝰ.de p̄bē. cū in eccl̓ia. li. vj. in tex. ⁊ in glo.Prebēde appellatiōe cōprehēdit̉ etiā ſacerdotalis de ꝓpria ſignificatiōe. vt noͣt Io. an. dep̄ben. ei cui. li. vj. ſuꝑ v̓bo qd̓ poſſit. ī nouellaEt lꝫ p̄bēda ſacerdotalis nō poſſit ꝯferri nonexiſtenti in etate ad ſacerdotiū legitima: tamēdiaconalis p̄t ꝯferri nō exiſtēti in etate legitima ad diaconatꝰ ordinē. vt noͣ Io. an. contraarchi. in. d. c. ei cui. ſuꝑ. ij. glo. in nouellaPrebenda ſi cōfertur an intelligat̉ etiam canonice collata ⁊ ecōuerſo. vide ſub ꝟbo collatio.§. collatiōe p̄bende.Prebenda differt a canonia: qꝛ canonia ſtricteloquēdo eſt quoddā ius ſpūale qd̓ creatur exelectione ⁊ receptione in fratrē. Ius p̄bendeeſt quod ꝓcedit ex inſtitutione ⁊ officio. quiaꝓpter officium datur bn̄ficium. Sed ſumēdolarge p̄bēda nil habet cōmune cū officio. hinceſt ꝙ p̄t laico ꝯferri. vt noͣt do. ant. de ꝯſti. cūm. vlti. carta. ꝟ. ſcd̓o q̄ eſt dr̄ia.Prebende ſi non ſint diſtincte qualiter poſſiniimpetrari a papa ⁊ qͣliter per ordinariū debeant cōferri. vide glo. in. c. fi. de ꝯceſ. p̄bē. li. vjſuꝑ v̓bo diſtinctio. ⁊ videsͣ. verbo gratia impetrata a papa.Receptum. videsͣ. verbo confeſſio. §.confeſſio facta coraꝫ iudice competēte⁊ sͣ. verbo lex quando loquit̉. ⁊sͣ. v̓boobedientia.Preceptum an habeat vim ſentētie. vide glo.que incipit. ſed pone. in. c. dudum. ij. de elect.⁊ in. c. ex ꝑte. j. de ꝟbo. ſig. in glo. fi. ⁊. ij. q. j. īſūma. ⁊. xj. q. iij. in ſūma. ⁊ qd̓ notat Bar. in. l.nō fatetur. §. ſed an iſto caſu. ff. de ꝯfeſ. ⁊ in. l.j. C. de execu. rei iudi.Precipere an dicat̉ dn̄s qn̄ ſubditū rogat. vide sͣ. ꝟbo dn̄s. §. dn̄s rogādo.Preceptum an ſe extendat vltra tēpus iuriſdictionis p̄cipientis. videsͣ ꝟbo iudex. §. iudicium p̄cepto.Relatus nō ſuccedit vt heres. quia lꝫ ībeneficialibus ſit ſucceſſio nō tamē hereditaria. qꝛ nō ſuccedit in locū ſeu titulum primi defuncti. ſꝫ ex nouo titulo ſiue iurenō Ro. ꝯclu. ccxxviij. Prelatus tn̄ d̓r ſucceſſor prelati de functi. ſꝫ canonicꝰ non dicit̉ ſucceſſor alteriꝰ canonici defuncti. no glo. d̓ elec.ꝙ ſicut. ſuꝑ v̓bo ꝯſentire. in fi. Et vide ſb̓ verbo ſucceſſor. §. ſucceſſor in bn̄ficio. Et sͣ. ī verbo ep̄s. in ꝟbo iudex. in ꝟbo locatio. Et ſub

ꝟbo p̄ſūptio. in ꝟbo ꝓcurator. in v̓bo ſucceſſor. in ꝟbo teſtis. ⁊ in ꝟbo renūciatio.Prelatꝰ ſuccedit ī iure litis ⁊ cauſe ꝑ p̄deceſſorem ſuū inchoate. ideo p̄t eaꝫ ꝓſequi etiam ſip̄deceſſor ſub noīe ꝓprio eam mouit. no Ro.ꝯclu. ccclx.Prelatꝰ p̄ſumit̉ ea q̄ fecit feciſſe cū ꝯſenſu capituli. noͣ glo. in. c. ea noſcit̉. de his q̄ fi. a prelaqd̓ ē verū ẜm cōpoſ. qn̄ nō negat̉ ꝯſenſum capituli īterueniſſe niſi in his in qͥbꝰ ſufficit tacitus ꝯſenſus vt in alienatiōe tꝑali In his aūtin qͥbꝰ reqͥrit̉ expreſſus cōſenſus: ſi actus ē talis qui habet in ſe poſſeſſioneꝫ vel quaſi ⁊ illeqͥ allegat ꝯſenſum capituli eſt in poſſeſſiōe: p̄ſumitur ꝓ eo ſi eſt reus. Idem ſi ē actor ⁊ poſſeſſio eſt antiqua: ſecus ſi recēs. Si aūt actusnon habet in ſe poſſeſſioneꝫ: nō p̄ſumit̉ niſi ſitactus multū antiquus vel niſi ſentētia lata ſitnoͣ do. ant. in. d. c. ea noſcitur. vide Bar. in. l.actor. ff. rem ra. ha. ⁊ qd̓ noͣ. jͣ. ſub ꝟbo p̄ſūptio.§. p̄ſumit̉ ſolēnitas.Prelatus an poſſit eſſe in iudicio ſine conſenſucapituli: et cōuentus ſine cōſenſu p̄lati. dic vtextra de iudi. cauſam. Scias tamē ꝙ ꝯuentſine ꝯſenſu p̄lati pōt ex maleficio cōueniri. vtibi noͣ. per do. antho.Prelatus etiā ī caſibꝰ in quibꝰ nō p̄t agere ſineꝯſenſu capituli: p̄t tn̄ ꝓ capitulo impetrare. ⁊ecōtra poterit cōuentus impetrare pro p̄latolꝫ non poſſit agere ſine cōſenſu ſui. no do. an. īd. c. cauſam. de iudi.Prelatꝰ p̄t autoriſari alienatiōi rei etiā ad mēſam ſuā ꝑtinēti. nō do. ant. de iudi. cuꝫ veniſſent. ꝟ. inferior aūt. qd̓ ꝓcedit qn̄ donat menſe capitulari eccl̓ie ſue: qꝛ tūc non d̓r alienareqd̓ ī eo dominio eccl̓ie retinet̉ lꝫ tutiꝰ ſit ꝙ autoritate ſuperioris faciat. ita dicit glo. in cle. ijde re. eccle. nō alie. ſuꝑ v̓bo eccl̓iam.Prelatꝰ ſicut nō p̄t rem eccl̓ie īmobilē vel q̄ ꝓꝓ immobili reputatur (vt ſunt decime) ſineautoritate ſuꝑioris alienare: ita nec ſuper eatrāſigere nec amicabilē cōpoſitiōem face̓. ſedtēporalē ad eiꝰ vitam ſic. tex. de decī. ex multiplici. ⁊ d̓ trāſac̓. c. ij. c. d̓ cetero. ⁊. c. veniēs Eleodē modo nō p̄t de tali re cōpromiſſū faceread ꝑpetuū p̄iudiciū eccl̓ie. noͣ do. ant. d̓ arbi.cū tꝑe. in fi. ⁊ nō valet cōpromiſſum factū ꝑ ꝑlatū ſuꝑ re quā nō p̄t alienare qꝛ ꝑ id cōtingepoteſt alienationē fieri. vt notat Io. an. in. d.c. cū tempore.Prelatus p̄t deponi ex notabili negligētia. qꝛ īeo ē graue delictū. no ant. de iudi. at ſi clerici.in pͥn. ꝟ. ꝑ hoc ptꝫ.Prelatꝰ tenet̉ ex delicto officialis ſui delinq̄ntꝭī officio ſibi cōmiſſo niſi qͣꝫcito ſciuit purgauiteiꝰ delictū. nō Ro. ꝯclu.cclxvj.